Μήπως τελικά μας αξίζει;

Τη Δευτέρα που μας πέρασε, το μεσημεράκι μετά το μάθημα της Στατικής ΙΙ, μερίδα φοιτητών του 3ου έτους συγκεντρώθηκε στο γραφείο της προέδρου με αφορμή το θέμα της εκδρομής του έτους με το μάθημα της Τεχνικής Γεωλογίας στο 6ο εξάμηνο. Η παράσταση διαμαρτυρίας αυτή είχε αποφασιστεί ομόφωνα από τη συνέλευση του έτους την προηγούμενη Τετάρτη, όπου στην πλειοψηφεία τους οι τριτοετείς ήταν παρόντες. Ωστόσο, στην πρόεδρο μόλις 50 με 60 συμφοιτητές μας έκαναν τον κόπο να εμφανιστούν. Δικαιολογίες μάλλον ανύπαρκτες, καθότι το μάθημα τελείωσε στις 12.30, οπότε και έγινε η παράσταση διαμαρτυρίας, και ακολουθούσε γενική συνέλευση, δηλαδή ούτε μαθήματα ακολουθούσαν ούτε αναπληρώσεις ούτε οτιδήποτε άλλο, ενώ όλοι ήταν ενήμεροι από ανακοινώσεις στο αμφιθέατρο και στις αίθουσες μαθημάτων ήδη από την προηγούμενη βδομάδα. Το γραφείο της προέδρου πάνω από την γραμματεία είναι, όλοι το ξέρουν ή μπορούσαν εύκολα να το βρουν ρωτώντας οποιονδήποτε.

Συνέχεια

Κριτική θεάτρου

Την Τετάρτη που μας πέρασε ολοκληρώθηκε ο πρώτος κύκλος της φετινής θεατρικής παράστασης από το θίασο του τρίτου έτους της σχολής Πολιτικών Μηχανικών. Το έργο έλαβε χώρα σε αίθουσα της σχολής μας το μεσημέρι μετά το μάθημα της οδοποιίας. Η προσέλευση των θεατών ήταν εντυπωσιακή.

Λίγα λόγια για τα στοιχεία του έργου:

Το σενάριο ήταν πάνω – κάτω γνωστό, καθότι τα τελευταία χρόνια έχουν δοθεί πολλές παραστάσεις βασιζόμενες σε αυτό. Φέτος έγινε προσπάθεια να διασκευαστεί κάπως, αλλά μάλλον δεν ήταν και ιδιαίτερα επιτυχημένη. Οι σκηνοθέτες (περισσότεροι από ένας, όπως έχουμε συνηθίσει) ήταν πιστοί στο καλλιτεχνικό ρεύμα μέσα στο οποίο γαλουχήθηκαν και το οποίο τους ανέδειξε στο καλλιτεχνικό στερέωμα, χωρίς απρόοπτα και χωρίς νέα στοιχεία στο στυλ τους. Οι πρωταγωνιστές, η πλειοψηφεία των οποίων είναι γνωστοί αστέρες που έχουν συμμετάσχει σε πληθώρα παρόμοιων παραστάσεων, ήταν απόλυτα εναρμονισμένοι με τις εντολές των σκηνοθετών. Δεν είδαμε κανέναν αυτοσχεδιασμό, δε μας περίμενε καμία έκπληξη. Κάποιοι νέοι καλλιτέχνες προσπάθησαν να διεισδύσουν στα καλλιτεχνικά δρώμενα, αλλά τελικά περιορίστηκαν σε ρόλους κομπάρσων, δεχόμενοι έντονες πιέσεις από τους σκηνοθέτες και το γενικό κλίμα που επικρατούσε στην αίθουσα του έργου. Συνέχεια