Έρευνα για τα προβλήματα των νέων Πολιτικών Μηχανικών στην εργασία τους

Ο Πολιτικός Μηχανικός είναι ένα επάγγελμα κατ’εξοχήν ταυτισμένο με την οικονομική ευρωστία, την κοινωνική ανέλιξη, το επαγγελματικό κύρος και τη ‘σιγουριά’ που πηγάζει από τις (παραδοσιακά) μεγάλες οικονομικές απολαβές. Αυτή βέβαια είναι η εικόνα-στερεότυπο που έχει ταυτίσει η κοινωνία με τον Έλληνα μηχανικό, μια εικόνα που αποδεικνύεται ολοένα και περισσότερο στρεβλή και υπερεκτιμημένη στο σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον. Πέραν αυτής, υπάρχει το πραγματικό, κρυμμένο πρόσωπο του επαγγέλματος και ιδιαίτερα ο τρόπος που αυτό αντανακλάται μέσα από τη νέα γενιά που το εξασκεί, και που χρειάζεται εμπεριστατωμένες μελέτες για να βγει στην επιφάνεια.

Μία τέτοια προσεγμένη μελέτη, λοιπόν, πραγματοποίησε το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο 2007 η Μόνιμη Επιτροπή Νέων Πολιτικών Μηχανικών (Μ.Ε.ΝΕ.ΠΟ.Μ) του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας (Σ.Π.Μ.Ε) πάνω σε δείγμα 386 νέων διπλωματούχων Πολιτικών Μηχανικών (έως και 35 ετών)-μία κατηγορία στην οποία θα εισέλθουν πολλοί από εμάς το προσεχές διάστημα. Τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα αυτής της μελέτης ήταν διαφωτιστικά, αποκαλύπτοντας πως τα προβλήματα του συνόλου των νέων εργαζομένων (αβέβαιες εργασιακές σχέσεις, μισθολογικά προβλήματα, ανασφάλιστη και ‘ελαστική’ εργασία) εμφανίζονται και στο δικό μας επάγγελμα. Πέραν αυτών όμως, βγαίνουν και πολύ σημαντικά συμπεράσματα για το ‘κενό’ που υπάρχει μεταξύ των γνώσεων της σχολής από την οποία αποφοιτούν και της εφαρμοσμένης γνώσης που χρησιμοποιούν στην εργασία τους. Ας τα δούμε αναλυτικά:

Συνέχεια