Στην εποχή της αγάπης και ακόμα πιο ψηλά..!

Όπως θα έχετε παρατηρήσει, όσοι έχει τύχει να έχετε διαβάσει κανα κειμενάκι μας, θα έχετε καταλάβει ότι άμα ασχοληθούμε με το πληκτρολόγιο, θα είναι ή για κάτι αστείο ή για κακώς κείμενα. Να όμως και μια φορά που έχουμε κάποιον άλλο, καλό λόγο για να γράψουμε!

Το Σάββατο 11/09/10, στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο της συναυλίας «Η εποχή του ονείρου», ένα αφιέρωμα στο έργο του αξεπέραστου δημιουργού Μάνου Χατζηδάκι, ο γνωστός ερμηνευτής Μάριος Φραγκούλης, μάγεψε το κατάμεστο Ηρώδειο (παρά την βροχή που είχε προηγηθεί της συναυλίας ), συνοδεία του μουσικού συνόλου «Μάνος Χατζηδάκις».

Ε και;;; Δεν κατάλαβα, έγινε η Αυθαίρετη Δόμηση μπλογκ της τέχνης και του πολιτισμού;

Οχι σύντροφοι, δεν προδίδουμε τις αρχές μας! Ο λόγος που αναφερόμαστε σε αυτό το γεγονός, είναι ότι εκεί, σε αυτόν τον ιστορικό χώρο, έκανε υπερ-άξια εμφάνιση και μια συνάδελφός μας. Η Άννα Λινάρδου, ερμηνεύτρια και διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός του Ε.Μ.Π., συνόδεψε τον Μάριο Φραγκούλη, ερμηνεύοντας κομμάτια του προγράμματος.  Στάθηκε άξια στο ύψος των περιστάσεων και των απαιτήσεων που ορίζει ο χώρος αλλά και το επίπεδο των συνεργατών της, αποτελώντας μάλιστα για αυτούς δεν γνώριζαν ήδη την φωνή της, μία άκρως ευχάριστη ανακάλυψη.

Είναι αναπόφευκτο να μας χαροποιεί η επιτυχία μιας συναδέλφου μας, ειδικά λόγω του επιπέδου της αλλά και λόγω της περιόδου που συμβαίνει αυτή, όταν τα πράγματα δεν είναι και τόσο ρόδινα για τον χώρο μας. Δεν έχουμε λοιπόν παρά να ευχηθούμε καλή επιτυχία και καλή συνέχεια στην Άννα, χωρίς να αμφιβάλουμε ότι κάτι τέτοιο θα γίνει, γνωρίζοντάς την ποιότητά που έχει και ως καλλιτέχνης αλλά και ως άνθρωπος. Στο Ηρώδειο και ακόμα πιο ψηλά!

Υ.Γ.:η συναυλία έχει τόσο μεγάλη απήχηση, ώστε να προγραμματιστεί και δεύτερη στις 16/09, ενώ αναζητείται χώρος και για τρίτη!

Κυρίες και κύριοι…είναι γεγονός!!

Σημείωση των Αυθαίρετων: Με μεγάλη μας χαρά, σας παρουσιάζουμε άλλο ένα κείμενο στην κατηγορία «Συναδελφικές Ιστορίες»! Ευχαριστούμε πολύ τον συγγραφέα αυτού, τον «δεν είμαι εγώ». Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο blog του, http://by-vaggelllis.blogspot.com/ .

Καλή ανάγνωση!

_________________________________________________________________________

Κι όμως! Στις φοιτητικές εκλογές της Τετάρτης 9 Απριλίου 2008 έδωσα το παρόν! Μπορεί να διανύω αισίως το 6ο έτος των σπουδών μου στο …Ίδρυμα, αλλά για πρώτη φορά έκανα την εμφάνισή μου στη σχολή σε ημέρα εκλογών και ψήφισα κιόλας! Αμέσως αμέσως τίθενται δύο σοβαρότατα ερωτήματα: 1ον) Γιατί τόσα χρόνια ακολουθούσα αυτή την τακτική; και 2ον) Τι άλλαξε φέτος που με έκανε να αλλάξω τόσο ριζικά τη στάση μου; Συνέχεια

Ιστορίες για αρκούδες

Εγκαινιάζοντας μια νέα κατηγορία άρθρων,αυτής των «Συναδελφικών Ιστοριών η οποία θα φιλοξενεί κείμενα συγγραφέων που δεν αρθρογραφούν στην Αυθαίρετη Δόμηση,σας παρουσιάζουμε με τιμή το παρακάτω άρθρο του συνάδελφου sakostoubox από το blog: http://sakostoubox.wordpress.com. Ελπίζουμε να σας αρέσει όσο και σε εμάς!

Ευχαριστούμε τον sakostoubox για την ευγενική του παραχώρηση!

Enjoy!

__________________________________________________________

polarbearrug1ho8.jpg

Εκεί που όλα δείχνουν να πάνε καλά και έχεις προετοιμαστεί επαρκώς… Εκεί που ξυπνάς με τις καλύτερες των διαθέσεων και ξεκινάς για το ΕΜΠ στις 8.00 το πρωί και ο καθαρός ουρανός σε κάνει να σκεφτείς ότι “η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται”… Εκεί που πιάνεις θέση πίσω πίσω γωνία στο αμφιθέατρο 107 και τοποθετείς τα σκονάκια σε στρατηγικά σημεία… Εκεί που είσαι σίγουρος για την επιτυχία την ώρα που ο καθηγητής μοιράζει τα θέματα και περιμένεις με αγωνία να τα πάρεις κι εσύ… Εκεί ακριβώς εσύ παίρνεις τα θέματα και η ψυχολογία σου την κάτω βόλτα. Σώματα, σωματίδια, διανύσματα, ροπές, ορμές και στροφορμές σου επιτίθενται από όλες τις μεριές. Την γλιτώνεις με λίγα στραμπουλήγματα και ελαφρές εκδορές. Τώρα όμως έρχεται η πιο δύσκολη δοκιμασία. Η άσκηση με τα ρευστά. Δεν μασάς. Δεκατρία εξάμηνα στο ΕΜΠ είναι αρκετά για να μπορείς να ανταπεξέρχεσαι στις μεγαλύτερες δυσκολίες. Με χάρη που θα ζήλευε και ακροβάτης του τσίρκου Μεντράνο, γράφεις στα @@ σου την γωνιακή επιτάχυνση των σωματιδίων του νερού που στροβιλίζονται από κάτω σου και περνάς πάνω από το φράγμα του σχήματος της άσκησης, γλιτώνοντας από βέβαιο πνιγμό. Ακόμα δεν έχεις συνέλθει καλά καλά από τη Φυσική Ι και ήδη ξανανεβαίνεις τα σκαλοπάτια του ιστορικού κτιρίου Γκίνη κατευθυνόμενος και πάλι προς το αμφιθέατρο 107. Συνέχεια