Αυτό είναι κατάντια, δεν είναι επίπεδο

Αν και δεν ασχολούμαι με τα αθλητικά,( σε επίπεδο κουτσομπολιού), άκουσα πρόσφατα τις προσπάθειες διαφόρων «σωτήρων», να σώσουν ποδοσφαιρικές ομάδες που καταρρέουν. Προσπερνώντας την άποψή ότι γιατί να ασχολούμαστε με ένα μάτσο μαντράχαλους που κλωτσάνε μια μπάλα από δω και από κει και κονομάνε τα κέρατά τους, πέρα από την μιαμιση ώρα που δείχνει τσάμπα το παιχνίδι η τιβί, σταματώ στο γεγονός ότι δεν έχω ακούσει ούτε έναν να προτείνει τώρα που γίνεται χαμός και ο κόσμος το έχει ανάγκη, να τσοντάρουμε να σώσουμε ή ακόμα και να στήσουμε μια εταιρία και να φτιάξουμε κάτι. Γιαούρτια, κάλτσες, καπότες, δεν έχει σημασία. Να παράγουμε κάτι και να βγάλουμε και κέρδος και να ταίσουμε και κάποια στόματα με τις δουλειές που δημιουργηθούν. Να βγάλουμε τους εαυτούς μας από τη μιζέρια. Να δώσουμε ελπίδα διαρκείας. Αλλά όχι, θα φωνάξουμε τον κόσμο να τσοντάρει για να γλυτώσει το τριφύλλι και ο δικέφαλος. Τόσο μυαλό κουβαλάμε. Μας αξίζει ένα κούρεμα, όχι χρέους. Μαλλιού, αλλά από τον Sweeney Todd…

Παρ’τα με την ψιλή

Για πάμε ένα μικρό ασφαλιστικό quiz.

1.) Μπορεί το ΤΣΜΕΔΕ να μας κάνει ζόρικες κρατήσεις κάθε μήνα αλλά μας εξασφαλίζει μία καλή σύνταξη όταν θα γεράσουμε και θα θέλουμε επιτέλους να ζήσουμε τα νιάτα, έτσι δεν είναι;

Η απάντηση είναι ΛΑΘΟΣ, και την έχουμε καλύψει εκτενώς σε προηγούμενα άρθρα. Με το νέο ασφαλιστικό, η δική μας γενιά (όσοι βγαίνουν τώρα ή βγήκαν πρόσφατα στην αγορά εργασίας δηλαδή), μπορεί να σκάνε περίπου τα ίδια με όσα έσκαγαν και προηγουμένως (~170 ευρώ το μήνα, τα οποία, ούτως ή άλλως είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν κάθε μήνα, μιας και ο μηχανικός δεν είναι…ποτέ άνεργος (!) ), αλλά θα πάρουν μία σύνταξη…λαϊκή, της τάξης των 550-600 ευρώ (πάντα με τα σημερινά δεδομένα). Ξεχάστε τις πολυτελείς συντάξεις λοιπόν, μετά από μία ζωή κρατήσεων θα τα βγάζετε-δε θα τα βγάζετε βόλτα. Με το σημερινό status επίσης ξεχάστε ακόμα πιο μεγάλες πολυτέλειες, όπως εφάπαξ και τα συναφή. Το ταμείον είναι μείον.

2.) Οκ, αλλά τουλάχιστον το ΤΣΜΕΔΕ (και η συνακόλουθη μετεξέλιξή του σε ταμείο επιστημόνων) είναι από τα πιο εύρωστα και υγιή ταμεία. Μπορεί να μην παίρνουμε και πολλά, θα είναι όμως σίγουρα!

Και εδώ η απάντηση είναι ΛΑΘΟΣ. Θα ήταν σωστή αν είχαμε χρησιμοποιήσει παρελθόντα χρόνο: το ΤΣΜΕΔΕ ΗΤΑΝ από τα πιο υγιή και εύρωστα ταμεία. Θεωρούταν μάλιστα ως ‘το πιο υγιές ταμείο της Ευρώπης’, με πολύ μεγάλο αποθεματικό και περιουσιακά στοιχεία. Θεωρούταν όμως, και δεν είναι καθόλου σίγουρο κατά πόσο θα εξακολουθήσει να θεωρείται. Γιατί; για τον απλούστατο λόγο που δεν έχουμε πάρει ακόμα πρέφα, ότι το ΤΣΜΕΔΕ είναι από τα ταμεία με τη μεγαλύτερη έκθεση απέναντι στα ελληνικά ομόλογα. Για την ακρίβεια, τρομακτικά μεγαλύτερη έκθεση σε σχέση με άλλα ταμεία, όσον αφορά το ποσό των επενδύσεών του (~5 δις. ευρώ). Ξέρετε, τα ελληνικά ομόλογα είναι αυτά που οσονούπω κουρεύονται με το PSI, ώστε να σωθεί οι χώρα. Όσοι έχουν επενδύσει βέβαια στα ίδια τα ελληνικά ομόλογα είναι εκτεθειμένοι, μιας και το PSI ουσιαστικά δηλώνει αδυναμία αποπληρωμής, άρα είναι μία μορφή ελεγχόμενης πτώχευσης απέναντι στους πιστωτές. Οι μόνοι που δεν είναι εκτεθειμένοι απέναντι σε αυτή τη διαδικασία είναι οι τράπεζες, στις οποίες ο νομοθέτης παρέχει μαξιλαράκι ασφαλείας. Ένα μαξιλαράκι ασφαλείας που απουσιάζει ως δια μαγείας από τα ασφαλιστικά ταμεία που έχουν πάρε-δώσε σε ελληνικά ομόλογα.

Και ποιό ακριβώς είναι το πρόβλημα; ένα ακόμα ωραίο άρθρο θα  μας διαφωτίσει:

Με διαθέσιμα περί τα 5-6 δισεκατομμύριαψευρώ στην Τράπεζα της Ελλάδος και περί τα 2 δισεκ. ευρώ υπό τη δική του διαχείριση, το Ταμείο Επιστημόνων που προήλθε από τη συνένωση τριών από τα υγιέστερα ασφαλιστικά ταμεία, του ΤΣΜΕΔΕ (μηχανικοί) του ΤΣΑΥ (υγειονομικοί/γιατροί) και του Ταμείου Νομικών, ήταν από τα ελάχιστα ταμεία που μέχρι την προηγούμενη Πέμπτη μπορούσε, παρά την κρίση των τελευταίων δύο χρόνων να θεωρηθεί ότι παραμένει υγιές, λόγω των υψηλών αποθεματικών και της μεγάλης περιουσίας του.

Εκ των τριών το ΤΣΜΕΔΕ, το ταμείο των μηχανικών, υφίσταται διπλό κούρεμα και από το υγιέστερο ταμείο της Ευρώπης, όπως είχε χαρακτηρισθεί στο παρελθόν, διατρέχει σήμερα τον κίνδυνο να μείνει με το 1/3 της συνολικής αξίας των επενδύσεων του!

Το ΤΣΜΕΔΕ, ως θεσμικός επενδυτής, με μεγάλα ταμειακά διαθέσιμα στην Τράπεζα της Ελλάδος, η πλειοψηφία των οποίων στο πλαίσιο της διαχείρισης της ΤτΕ έχει μετατραπεί σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια ελληνικού δημοσίου, μετά το κούρεμα θα μείνει με το 50% της αξίας των διαθεσίμων του που προέρχεται από τις εισφορές των ασφαλισμένων.

Ταυτόχρονα το ΤΣΜΕΔΕ, είναι ο βασικός μέτοχος της Τράπεζα Αττικής στην οποία ελέγχει το 43% των μετοχών. Η Τράπεζα Αττικής μπαίνει στο πρόγραμμα του κουρέματος και όπως όλες οι τράπεζες, ή θα πρέπει να προχωρήσει σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της άμεσα ή θα πρέπει να προσφύγει στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προκειμένου να καλύψει τις απώλειες από το κούρεμα των ομολόγων που διατηρεί στο χαρτοφυλάκιό της.

Δεδομένου ότι ο βασικός μέτοχος είναι ασφαλιστικό ταμείο, το οποίο θα υποστεί ζημιά και από τα ομόλογα που κατέχει, οι δυνατότητες να συμμετάσχει σε μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας Αττικής είναι εξαιρετικά περιορισμένες έως ανύπαρκτες.

Τι λέει η διοίκηση του ΤΣΜΕΔΕ όμως για όλα αυτά; επιρρίπτει ευθύνες στην Τράπεζα της Ελλάδος, που μετέφερε ένα σημαντικότατο τμήμα του αποθεματικού σε ελληνικά ομόλογα χωρίς , λέει, την έγκρισή της (!).

Ένα περιεκτικό σχόλιο στο Buzz δίνει πολύ συνοπτικά την εικόνα της κρίσης στο ταμείο μας:

«Σήμερα, το ΤΣΜΕΔΕ, το οποίο είχε χαρακτηριστεί ως το υγιέστερο ταμείο της Ευρώπης, υφίσταται διπλό κούρεμα και διατρέχει τον κίνδυνο να μείνει με το 1/3 της συνολικής αξίας των επενδύσεων του. Πιο συγκεκριμένα, ως θεσμικός επενδυτής, με μεγάλα ταμειακά διαθέσιμα στην Τράπεζα της Ελλάδος, η πλειοψηφία των οποίων στο πλαίσιο της διαχείρισης της ΤτΕ έχει μετατραπεί σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια ελληνικού δημοσίου, μετά το κούρεμα θα μείνει με το 50% της αξίας των διαθεσίμων του που προέρχεται από τις εισφορές των ασφαλισμένων.»

Άξια προσοχής είναι επίσης η συζήτηση στο forum michanikos.gr . Αξίζει πιστεύω να τα δείτε, για να μη δηλώσετε αγνώμονες, κοιμισμένοι ή παραπλανημένοι όταν έρθει η ώρα του υπολογισμού καθιζήσεων κατά Poulos.

Εποχές Βαρβάρων

Πρόσφατα είδα μία εκπομπή αφιερωμένη σε υπόγειες κατασκευές. Πιο συγκεκριμένα, αναφερόταν σε κατασκευές που υλοποιήθηκαν κατά τον μεσαίωνα. Ο παρουσιαστής αναφέρθηκε, για το καλό της ροής της εκπομπής, στην μετάβαση από τους ρωμαίους στους βαρβάρους. Μέχρι και την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκαρατορίας, κατασκευάστηκαν μεγάλα έργα υποδομής , αρκετά από τα οποία είχαν αναφερθεί σε προηγούμενες εκπομπές. Όμως μετά την επέλαση των βαρβάρων, όλα αυτά κατέρρευσαν είτε λόγω άμεσων καταστροφών από τους εισβολείς, είτε λόγω έλλειψης συντήρησης από τους μηχανικούς.Έτσι όλη αυτή η τεχνολογία που είχε αναπτυχθεί από τους Ρωμαίους και τα παραδείγματα αυτής,  χάθηκαν. Χρειάστηκαν πάρα πολλά χρόνια για να αναπτυχθούν ξανά αυτά τα συστήματα και η σχετική επιστήμη, σχεδόν από το μηδέν. Και η Ευρώπη, σε συνδιασμό με την μόνη δυνατή επιρροή αυτή της εκκλησίας, βυθίστηκε στο σκοτάδι.

Σήμερα λοιπόν, ανέφερα στον πατέρα μου αυτή την παρατήρηση, το κενό δηλαδή που παρουσιάστηκε από τους Ρωμαίους μηχανικούς στις μετέτέπειτα γενιές και πως αυτό επηρέασε την εξέλιξη της ιστορίας. Και μου είπε κάτι που παρατηρώ και γω στην σημερινή Ελλάδα αλλά δεν είχα συνδέσει με το ιστορικό παράδειγμα.

Το ίδιο πράγμα κινδυνεύουμε να δούμε και στη χώρα μας. Εδώ και περίπου δύο χρόνια δεν γίνονται τεχνικά έργα στην Ελλάδα. Και λογικά, με τέτοιους μαλάκες που έχουμε μπλέξει, που τους ενδιαφέρουν μόνο τα νουμεράκια, δεν πρόκειται να γίνουν για πολύ καιρό ακόμα. Αυτό, στον τεχνικό κόσμο πέρα από την οικονομική δυσπραγία έχει και ένα άλλο, ύπουλο αποτέλεσμα.

Άμα δεν υπάρχει πράξη, δεν υπάρχει εξέλιξη. Και άμα δεν υπάρχει εξέλιξη, ή θα ξεχάσεις αυτά που έμαθες ή θα αναγκαστείς να πας κάπου αλλού που θα υπάρχει εξέλιξη. Ήδη γνωρίζουμε όλοι τεχνικά γραφεία μεγάλης κλίμακας για τα ελληνικά δεδομένα, που έχουν αποδεκατιστεί. Όσοι πιστεύουν ότι σε κανά χρόνο- δύο που θα υπάρξει κανά έργο, το γραφείο θα ανασυσταθεί  αλώβητο στο τσάκα τσάκα, είναι τουλάχιστον γελοίοι. Αυτά τα γραφεία μέσα στα χρόνια ανέπτυξαν δομές, έμαθαν τεχνολογίες, επένδυσαν στην εξειδίκευση ίσως και σε μηχανήματα, κάποιοι έστησαν λογισμικά. Και όλα αυτά αναπόφευκτα θα διαλυθούν. Και πάλι θα αναγκαζόμαστε να φέρουμε απ’ έξω τον κάθε καραγκιόζη για να μας δώσει τα φώτα του… τα οποία σβήσαμε μόνοι μας γιατί το «φως», κοστίζει…

Προβλέπονται λοιπόν, εποχές σκοτεινές, εποχές βαρβάρων…

Τί άλλο να πεις πιο απλά…

Εδώ και κάτι μέρες έλειπα υλικά από mqn και έμελε να γίνουν αυτές τις ημέρες επικά πράγματα. Μεταξύ άλλων όμως βρήκα να με περιμένει ίσως η πιο επική και σημαντική ανάρτηση στο φόρουμ. Με εκφράζει απόλυτα και πιστεύω ότι δεν μπορούμε να πούμε κάτι παραπάνω όσοι το πονέσαμε. Και προφανώς δεν εννοώ μόνο τα μέλη της ομάδας.

Θεωρώ λοιπόν σωστό να αναδημοσιεύσω και εδώ αυτή την δημοσίευση έτσι ώστε να την δουν ξανά όσοι μας διαβάζουν και στο φόρουμ, να μάθουν όσοι δεν ξέρουν αλλά και να το δουν όσοι περνούν τα ίδια και παρόμοια ενώ προσπαθούν τραβήξουν το βάρος για τους πολλούς. Απολαύστε υπεύθυνα.

«Περί συντονισμού και διαχείρισης ο λόγος λοιπόν, μία προσωπική άποψη και από εμένα.

Κατ’αρχάς, να αρχίσω δηλώνοντας ότι συλλογική ευθύνη στο site υπάρχει μόνο για κείμενα υπογεγραμμένα ως «Η ομάδα του MQN.gr». ΔΕΝ υπάρχει συλλογική ευθύνη σε παρεμβάσεις και ανακοινώσεις, ακόμα και κατασταλτικού χαρακτήρα, που δεν υπογράφονται από το σύνολο της ομάδας. Υπάρχει μόνο ΑΤΟΜΙΚΗ ευθύνη σε αυτά, από τον δημιουργό τους. Όπως τα ΕΑΑΚ ευαγγελίζονται για την έλλειψη εκπροσώπησης και αντιπροσώπευσης στα κοινά τους, έτσι και εμείς λειτουργούμε χωρίς κεντρική εξουσία και καθοδήγηση, και οι περισσότερες πράξεις μας μετουσιώνονται ως ατομική ευθύνη.

Τον τελευταίο καιρό στη σχολή, αλλά και στο forum γενικότερα, ο κόσμος «βράζει», και η κατάσταση τείνει να εξελιχθεί σε ό,τι χειρότερο έχω δει στη σχολή τα πολλά χρόνια που είμαι φοιτητής. Ενάντια στους στοιχειώδεις κανόνες που υπάρχουν για τα συλλογικά μας όργανα, τα ΕΑΑΚ και ο ακόλουθος (Εγκέλαδος) έχουν επιλέξει την ολομέτωπη σύγκρουση τόσο με συλλογικές αποφάσεις όσο και με την κοινή λογική, κάνοντας γενικές συνελεύσεις κάθε τρεις και λίγο, επαναλαμβάνοντας διαδικασίες μέχρι να τους κάτσει το αποτέλεσμα. Είναι οι κυρίως υπεύθυνοι (δεν βγάζω τα παιχνιδάκια ΠΑΣΠιτών, ΔΑΠιτών απ’έξω γιατί και αυτοί καλές κουφάλες είναι) για την πόλωση του κόσμου της σχολής, για το γεγονός ότι έχουμε οδηγηθεί να βριζόμαστε μεταξύ μας, και να σφαζόμαστε για τη ΔΙΠΟΛΑΡΑ που έχετε στο μυαλό σας μεταξύ ανοκτής και κλειστής σχολής, έχοντας χάσει προ πολλού το νόημα των πραγμάτων (δηλαδή τους τρόπους αντίδρασης απέναντι στο νομοσχέδιο και τη γενικότερη συζήτηση για το μέλλον της Παιδείας).

Η πρωτόγνωρη εικόνα αποσύνθεσης (πάει πακέτο με τη χώρα μας μάλλον) που υπάρχει στον κόσμο της σχολής αντανακλάται φυσικά και στο κυριότερο φόρουμ της, το MQN.gr . Υπάρχουν topics-βόθροι που τρέχουν με ρυθμό δεκάδων σελίδων την ημέρα στα οποία ο καθένας βγάζει το άχτι τους – ακούγονται από αριστερίστικες δηθενιές μέχρι φασιστικές κορώνες για τανκς, μπάτσους, χούντες και δεν ξέρω γω τι άλλο. Οι (ελάχιστοι) συντονιστές είναι ΟΛΟΙ στην τσίτα να διορθώσουν τη μαλακία του καθενός. Υπό τις δεδομένες συνθήκες τόσο μεγάλης πίεσης λοιπόν, είναι λογικό να γίνουν λάθη εκ μέρους της συντονιστικής ομάδας – στην προκειμένη, ελήφθησαν αβίαστες αποφάσεις χωρίς τη συλλογική συγκατάθεση όλης της ομάδας – κάτι που θα εξισορροπούσε την τελική άποψη που θα έβγαινε προς τα έξω μιας και υπάρχει ένα ευρύ φάσμα ιδεών μεταξύ των παιδιών που ασχολούνται με το site. Επίσης, ένα τμήμα των παιδιών άφησαν την προσωπική τους άποψη να υπερισχύσει του αξιακού υποβάθρου που έχουμε θέσει στο site – και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται ο χαρακτήρας μιας υπερπολιτικής πλατφόρμας έκφρασης ιδεών. Όπως προείπα, η ευθύνη για αυτά είναι ατομική και θα πρέπει να αναζητηθεί από όποιον έλαβε την πρωτοβουλία, και όχι συλλογική.

Ωστόσο, οι ευθύνες μας (γενικώς) ως ομάδα παιδιών του MQN, τελειώνει εδώ. Και κάπου εδώ αρχίζει η δική σας ευθύνη, και η δική σας αλήτικη και τελείως υποκριτική συμπεριφορά.

ΞΕΧΝΑΤΕ, λοιπόν:

Ότι το site δεν είναι θεόσταλτο, ότι το έχει φτιάξει μια ομάδα φοιτητών που έχει δαπανήσει ένα ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ τμήμα από το χρόνο και την όρεξή της για να το υλοποιήσει και να το τρέξει. Αφιλοκερδώς γιατί το site δεν έχει κανένα εμπορικό χαρακτήρα, διαφημισούλες, έσοδα πέρα από party.
Ότι το site δεν είναι επ’ουδενί επίσημο όργανο κανενός γαμημένου φοιτητικού συλλόγου, ότι δεν υποχρεούται να στεγάσει ντε και καλά όλες τις απόψεις – στεγάζει αυτές μόνο των παιδιών που επέλεξαν να γράφουν σε αυτό.
Ότι εν τέλει το site λειτουργεί στο πλαίσιο που το έθεσε η συντονιστική του ομάδα ΚΑΙ ΜΟΝΟ – δεν υπάρχει ούτε συζήτηση με τους χρήστες, ούτε διάλογος για τη λειτουργία του, εκτός αν αξιακά η ομάδα που το έφτιαξε συμφωνήσει να το συμπεριλάβει στους χρήστες. Our house, our rules, που λένε και οι Άγγλοι. Όπως είπε και ο akrovolistos:

Αυτό που πρέπει να καταλάβουν κάποιοι είναι πως η συμμετοχή σε αυτό το φόρουμ ούτε δικαίωμα είναι, ούτε κεκτημένο. Υπάρχει και συντηρείται επειδή ο Χ το έφτιαξε και οι Ψ,Ζ κάθονται και διαβάζουν κάθε παπαριά που γράφεται.

Η συμμετοχή και το γράψιμο στο site δεν είναι γαμημένο δικαίωμα ΚΑΝΕΝΟΣ. Είναι ΕΠΙΛΟΓΗ όσων συμφωνούν με τους κανόνες μας, τη λειτουργία μας, τη δράση μας.

Και εδώ σας καλώ να μπείτε στη θέση μας λοιπόν. Στη θέση των δεξιών, ξεπουλημένων συντονιστών, που:

Καίγονται με τις ώρες και διαβάζουν τη μαλακία του καθενός εδώ μέσα, προσπαθώντας να φιλτράρουν προσωπικά σχόλια, να διαχωρίσουν θέματα που ηλιθιωδώς στήνονται σε λάθος sub-fora, να διορθώσουν ακαταλαβίστικα παραληρήματα με ΚΕΦΑΛΑΙΑ και greeklish, να απαντήσουν στο κάθε ΠΜ που απαιτεί να δώσουμε extra σημειώσεις ή να απαντήσουμε στην απορία τους, και μας τη λέει κιόλας όταν δεν τον κάνουμε
Περνάνε ώρες προσπαθώντας να βελτιστοποιήσουν τον κώδικα, να προτείνουν και να υλοποιήσουν ιδέες, να εμπλουτίσουν το υλικό που ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ ΚΑΘΕ ΚΑΡΥΔΙΑΣ ΚΑΡΥΔΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΡΑΨΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΤΕ, το οποίο απαιτεί κιόλας, και μας τη λέει και από πάνω όταν δεν το κάνουμε.

Άλλα πάντα αυτά είναι δεδομένα για σας, και πάντα στο θέμα του συντονισμού είμαστε δεξιοί και ξεπουλημένοι και μπάτσοι. Στο θέμα του υλικού όλοι κάνετε μόκο και ελάχιστοι συμμετέχουν ανεβάζοντας ή απλά λένε «ευχαριστώ ρε παιδιά, ξέρεις τι, δεν είμαι τόσο κάφρος και γαϊδούρι τελικά και αναγνωρίσω ότι φάγατε μέρες να λύσετε, σκανάρετε, και ανεβάσετε το τάδε θέμα απλά επειδή γουστάρετε (και όχι επειδή ζητάτε ανταλλάγματα όπως οι παρατάξεις μας).»

Από τέτοια; μπα τίποτα, ελάχιστα posts, ελάχιστοι χρήστες (μπροστά στο σύνολο εγγεγραμμένων) που να αναγνωρίζουν την προσπάθεια, να γουστάρουν, να θέλουν να συνδράμουν στη συναδελφική αλληλεγγύη (γιατί εδώ είναι ρε κάφροι η αλληλεγγύη, που είναι; στις αίθουσες που ο καθένας είναι για την πάρτη του;, στα τραπεζάκια που η κάθε παρεούλα στο μικρόκοσμό της επιβάλλει την εξουσία της; ή μήπως στις γενικές συνελεύσεις στις οποίες ο καθένας θα πει την κασετούλα του, θα σηκωθεί το κουλό να ψηφίσει ένα ψηφισματάκι και μία απόφαση, θα μπει κανά λουκετάκι, και μετά ΜΟΚΟ, πάμε για κανά καφέ;)

Αλλά από αποψάρες, από νεοελληνικές μαγκιές που ξέρουν τα πάντα (και διαχείριση και συντονισμό φυσικα), από κραξίματα, από κριτικές, ΔΕΚΑΔΕΣ. Μας την έχουν στημένη στη γωνία, από δεξιά κομματόσκυλα που αισθάνονται θιγμένα που οι σημειώσεις δεν κυκλοφορούν μόνο στα τραπεζάκια, μέχρι αριστεριστές – αντάρτες της πορδής, που το βρίσκουν τρε μπανάλ και άχρωμο και άοσμο να πούμε, και πάμε κανά Γκίνη για πάρτοκατάληψη και καμιά μπύρα Μεσολλογίου – αφού κατεβάσουμε τις σημειώσεις από το ξεπουλημένο δεξιό αποστειρωμένο site σας.

Ε λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια στη δημιουργία, στην ανάπτυξη, στη συμμετοχή και στο συντονισμό ενός τέτοιου forum μπορώ να σας πω με βεβαιότητα ότι ΔΕ ΣΑΣ ΑΞΙΖΕΙ. ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ στον κόσμο της σχολής ένα τέτοιο forum. Δεν αξίζει στα σάπια κομματόσκυλα, στις δήθεν εναλλακτικές παρεούλες με τους ψαγμένους μη-αποστειρωμένους τυπάκους των προαστίων, στους παρτάκηδες αριστούχους της καβάτζας και της καριέρας, στις απρόσωπες μάζες του «κατεβάζω-σημειώσεις-δεν ανεβάζω όμως ποτέ» και των μηδενικών δημοσιεύσεων, στους νεοέλληνες κράχτες που έχουν μία άποψη για τα πάντα, δεν αξίζει.

Για αυτό,την επόμενη φορά που θα δω κάτι τέτοιο:

θα πατήσω και εγώ like, παρέα με τους εαακίτες, δαπίτες και πασπίτες (βρήκατε επιτέλους κοινό στόχο) που το πάτησαν. Γιατί πολύ απλά θεωρώ ότι θα είστε καλύτερα με κομματικά υποκατάστατα τύπου dapcv όπου δεν θα τίθεται καν θέμα έκφρασης ίσων αποστάσεων, ή με εμπορικά τρέντυ φορουμάκια στα οποία θα βγάζουν φράγκα κάποιοι λιγδιάρηδες στην πλάτη σας.»

by Merde_Conserve

http://www.mqn.gr/phpBB/viewtopic.php?f=17&t=23&start=90

Που να σας ανοίξουν το κεφάλι

Περπατώ εις την Αθήνα όταν ο λύκος δεν είν’ εδώ.

Και πάω να πάρω κάτι φάρμακα. Μπαίνω στο πρώτο φαρμακείο που βρίσκω. Ρωτάω πως να κάνω εφαρμογή του φαρμάκου και μου λένε άλλα αντί άλλων. Το ίδιο και στο επόμενο φαρμακείο.

Πάω σε κάποια εκδήλωση και καθώς είναι μακριά και αργά το βράδυ, παίρνω ταξί. Ο ταξιτζής αγνοεί που είναι η οδός/ η στάση του τραμ / η περιοχή γενικότερα. Μου λέει να τον πάω εγώ. Και αυτός και οι δύο επόμενοι.

Στην εθνική κορίνθου πατρών (και όχι μόνο εκεί), ουκ ολίγες φορές μας κλείνουν με το φορτηγό διάφοροι φορτηγατζήδες γιατί έτσι γουστάρουν.

Το συμβόλαιο για το σπίτι το κοιτά και το ξανακοιτά ο συμβολαιογράφος μας. Προσπαθεί να καταλάβει τί έγραψε και αν έχει ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ νόημα αυτό που έγραψε.

Και αναρωτιέμαι, όλοι αυτοί οι άκυροι,

 ο φαρμακοποιός που δεν είναι τίποτα άλλο παρά πωλητής με ποδιά γιατρού (στην καλύτερη των περιπτώσεων!)

ο ταρίφας με το χρέπι, που δεν ξέρει τους δρόμους, που καπνίζει μέσα στο αυτοκίνητο, μπορεί να βρωμάει, που να μην έχει επαφή με τον δρόμο είτε λόγω ωρών είτε λόγω ποτών.

ο φορτηγατζής ο βασιλιάς των δρόμων και των κρασπέδων με φαινόμενα πιο επικίνδυνα από αυτά του ταρίφα

ο συμβολαιογράφος που «κληρονόμησε» τα συμβόλαια κάποιου

και διάφοροι άλλοι της συνομοταξίας,

τί ΣΚΑΤΑ σχέση έχουν με τους μηχανικούς και μας βάζουν στο ίδιο καζάνι για τα κλειστά επαγγέλματα;

Και πάνω απ’όλα, αυτό το πανηγύρι που το λένε κυβέρνηση, πως τους φαίνεται λογικό να χάνονται όλοι οι φόροι όταν θα κόβουμε ότι μας γουστάρει; Για πλάκα δλδ , αν ποτέ σπάσουν την κατώτατη αμοιβή (επίσημα), η πρώτη απόδειξη που θα κόψω θα είναι για 0,01 ΕΥΡΩ. Ετσι, για πλάκα.

Μα ηλίθιοι τελείως.

Κενοί Καμβάδες – Κρανίου Τόποι

Είμαι μπετατζής, και δεν έχω πρόβλημα να το παραδεχτώ. Είμαι άκρατος τεχνοκράτης, γραβατωμένος υπαλληλάκος του κέρδους και του επιστημονισμού, που δεν σκαμπάζει πολλά από τη λειτουργική του χώρου, την αισθητική του τοπίου,την αρμονική σύζευξη του έργου με τη φύση, την αλληλεπίδραση του ανθρώπου με το χώρο και το χρόνο, και άλλα τόσα εύηχα με τα οποία ασχολούνται οι αρχιτέκτονες.

Παρά την πλάστιγγα των σπουδών μου λοιπόν, που γέρνει πιο πολύ στο τεχνολογικό παρά στο λειτουργικό κομμάτι των τεχνικών έργων, θα ήθελα να κάνω μία κριτική απέναντι σε ένα φαινόμενο που έχω δει πάμπολλες φορές να συμβαίνει: το πρόβλημα του σχεδιασμού στην ανάπλαση/κατασκευή νέων πλατειών. Πλατείες σαν την καινούργια του Μοναστηρακίου, αλλά και σαν την Ομόνοια (όπου το ράβε-ξήλωνε έχει γίνει συνήθεια), ή ακόμα και κεντρικές πλατείες σε επαρχιακά μέρη. Ανοικτοί χώροι – κενοί καμβάδες για την ομάδα αρχιτεκτόνων που αναλαμβάνει το σχεδιασμό της. Λευκές επιφάνειες, που μπορούν εύκολα να γεμίσουν με συνδυασμούς λύσεων και να εξυπηρετήσουν πολλές χρήσεις, κάτι που αποτελεί μάλλον εύκολο αρχιτεκτονικό project (αν κρίνουμε ότι τα περισσότερα άλλα έργα ορίζονται από τους πολλούς περιορισμούς τους παρά από την ελευθερία σχεδιασμού τους).

Βλέπω λοιπόν αυτή την κενότητα του χώρου, που δίνει την καλύτερη αφορμή για το θεωρητικό αρχιτεκτονικό στοχασμό γύρω από «τη σύγχρονη αλληλεπίδραση του ανθρώπου με το δημόσιο χώρο». Διαβάζω βαθυστόχαστα αρχιτεκτονικά άρθα για «τη διαμόρφωση του νεοαστικού τοπίου μέσω της επανάκτησης του δημοσίου χώρου» και το «σχεδιασμό ενός αλληλεπιδρώντος συστήματος μεταξύ του ανθρωπίνου συνόλου και του χώρου, του χρόνου, του ήλιου, του φεγγαριού» κ.ο.κ.

Στη θεωρία λοιπόν όλα είναι ωραία και ανθηρά. Στην πράξη όμως, μπορεί κάποιος να μου πει από ποια ανώτερη διάσταση αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με το γαμημένο αστικό τοπίο και το δημόσιο χώρο έχει ξεπεταχτεί η τάση-μόδα να μη μπαίνει ούτε ένα γαμωδέντρο στις πλατείες; Μπορεί ίσως κάποιος να μου εξηγήσει γιατί η πλατεία Μοναστηρακίου, με το «πολύχρωμο λιθόστρωτο που παραπέμπει σε μωσαϊκά και ψηφιδωτά και αναδεικνύει τον ιστορικό χαρακτήρα της περιοχής», δεν φέρει ούτε ένα δεντράκι που θα καταστήσει το μικροκλίμα της πλατείας (και της τσιμεντωμένης ζώνης πέριξ αυτής) πιο βιώσιμο; Ή να μου πει κάποιος πώς τα τόσα σχέδια ανάπλασης της πλατείας Ομόνοιας δεν περιελάμβαναν ποτέ μία σοβαρή προσπάθεια πρασίνου εκτός από κάτι μίζερες ζαρντινιέρες;

Δεν ξέρω, με την ελάχιστα λειτουργική-αρχιτεκτονική γνώση μου, μπορώ να φανταστώ ότι από τις κρίσιμες παραμέτρους στο σχεδιασμό νέων έργων στην Αθήνα, θα πρέπει να είναι η ύπαρξη πρασίνου. Μία άναρχη πόλη που έχει τόσο μικρή αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο, που πνίγεται από το beton και το καυσαέριο, θα χρειαζόταν ίσως με κάθε αφορμή (όπως η ανάπλαση πλατειών) λίγη βλάστηση παραπάνω. Ακόμα και το ελάχιστο πράσινο θα κάνει τη διαφορά, αλλάζοντας το μικροκλίμα της περιοχής, προσφέροντας περισσότερη δροσιά, όπως έχει αποδειχθεί με διάφορες έρευνες.

Αντί λοιπόν να προτείνουμε καινοτόμες (αλλά ελάχιστα εφαρμόσιμες, με τη σημερινή πολιτειακή και κοινωνική κατάσταση) λύσεις για φυτεμένα δώματα σε υπάρχουσες κατασκευές, θα μπορούσαμε να κοιτάξουμε στη Γη. Να πάψουμε να υπερ-θεωρητικοποιούμε με δοκιμιακούς διθυράμβους για «την ανάδειξη της αλληλεπίδρασης στο δημόσιο χώρο» και να σχεδιάσουμε με αδρά, πλην σοβαρά κριτήρια κάθε χώρο που έχει την ευκαιρία να γίνει μία μικρή όαση. Γιατί το άλμα από τη θεωρία στην πράξη είναι τεράστιο, το ίδιο μεγάλο με την προσγείωση από το φιλοσοφικό στοχασμό στην εφαρμογή του για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων.

Ημερίδα με θέμα την Έκδοση Οικοδομικών Αδειών – Παρουσίαση Έρευνας για τους Νέους Μηχανικούς

H Επιτροπή Νέων Μηχανικών του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας (ΣΠΜΕ), η οποία είχε διεξάγει την πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα για τα προβλήματα των Νέων Μηχανικών στην αγορά εργασίας, μας προσκαλεί στην ημερίδα που διοργανώνει το Σάββατο 21 Ιουνίου στην αίθουσα Αντιπροσωπείας του Τ.Ε.Ε (Καρ.Σερβίας 4) με θέμα:

«ΕΚΔΟΣΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΑΔΕΙΩΝ & ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΕΣ»

Το θέμα είναι σίγουρα πολύ χρήσιμο και λόγω της σημαντικότητάς του αφορά όλους τους συναδέλφους. Η είσοδος είναι ελεύθερη σε όποιον επιθυμεί να παρακολουθήσει την ημερίδα.

Επίσης είχαμε την τελική ενημέρωση από τους συνάδελφους της επιτροπής για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της Έρευνας για τα Προβλήματα των νέων Πολιτικών Μηχανικών στην αγορά εργασίας. Η παρουσίαση θα γίνει στα πλαίσια της εκδήλωσης που διοργανώνει η σχολή Πολιτικών Μηχανικών στις 17 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια του στρογγυλού τραπεζιού.

Περισσότερες πληροφορίες για την ημερίδα αλλά και για την παρουσίαση της έρευνας θα βρείτε στο εξής αρχείο: hmerida_oikod_adeies

Έρευνα για τα προβλήματα των νέων Πολιτικών Μηχανικών στην εργασία τους

Ο Πολιτικός Μηχανικός είναι ένα επάγγελμα κατ’εξοχήν ταυτισμένο με την οικονομική ευρωστία, την κοινωνική ανέλιξη, το επαγγελματικό κύρος και τη ‘σιγουριά’ που πηγάζει από τις (παραδοσιακά) μεγάλες οικονομικές απολαβές. Αυτή βέβαια είναι η εικόνα-στερεότυπο που έχει ταυτίσει η κοινωνία με τον Έλληνα μηχανικό, μια εικόνα που αποδεικνύεται ολοένα και περισσότερο στρεβλή και υπερεκτιμημένη στο σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον. Πέραν αυτής, υπάρχει το πραγματικό, κρυμμένο πρόσωπο του επαγγέλματος και ιδιαίτερα ο τρόπος που αυτό αντανακλάται μέσα από τη νέα γενιά που το εξασκεί, και που χρειάζεται εμπεριστατωμένες μελέτες για να βγει στην επιφάνεια.

Μία τέτοια προσεγμένη μελέτη, λοιπόν, πραγματοποίησε το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο 2007 η Μόνιμη Επιτροπή Νέων Πολιτικών Μηχανικών (Μ.Ε.ΝΕ.ΠΟ.Μ) του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας (Σ.Π.Μ.Ε) πάνω σε δείγμα 386 νέων διπλωματούχων Πολιτικών Μηχανικών (έως και 35 ετών)-μία κατηγορία στην οποία θα εισέλθουν πολλοί από εμάς το προσεχές διάστημα. Τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα αυτής της μελέτης ήταν διαφωτιστικά, αποκαλύπτοντας πως τα προβλήματα του συνόλου των νέων εργαζομένων (αβέβαιες εργασιακές σχέσεις, μισθολογικά προβλήματα, ανασφάλιστη και ‘ελαστική’ εργασία) εμφανίζονται και στο δικό μας επάγγελμα. Πέραν αυτών όμως, βγαίνουν και πολύ σημαντικά συμπεράσματα για το ‘κενό’ που υπάρχει μεταξύ των γνώσεων της σχολής από την οποία αποφοιτούν και της εφαρμοσμένης γνώσης που χρησιμοποιούν στην εργασία τους. Ας τα δούμε αναλυτικά:

Συνέχεια

επ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

επανάσταση!

Συνέχεια

ΤΟ ΤΣΜΕΔΕ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ (αν κάνουμε κάτι για αυτό…)

Από τη σχετική ανακοίνωση του Τ.Ε.Ε

ΕΠΕΙΔΗ, ως εργαζόμενοι, θιγόμαστε από τις γενικότερες παρεμβάσεις που ανακοινώνονται στο ασφαλιστικό όπως στο ύψος των συντάξεων, στο δυνητικό χρόνο εξόδου από το επάγγελμα, στις προβλέψεις για τις γυναίκες

ΕΠΕΙΔΗ αγωνιζόμαστε για τη ριζική μεταμόρφωση του ΤΣΜΕΔΕ σε οργάνωση, παροχή υπηρεσιών και εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων, μείωση των εισφορών, ενεργοποίηση του ειδικού κλάδου πρόνοιας, νέο κανονισμό στον κλάδο υγείας, αναθεώρηση των συντάξεων σύμφωνα με τα αναλογιστικά δεδομένα και με τις αποφάσεις των δικαστηρίων

ΕΠΕΙΔΗ αποδομείται ολοκληρωτικά το ασφαλιστικό μας σύστημα με την κατάργηση του ΤΣΜΕΔΕ που λειτουργεί από το 1934.

ΕΠΕΙΔΗ αλλαγές στο ασφαλιστικό θα αποδώσουν μόνο με διάλογο. Η Κυβέρνηση ανακοίνωσε την κατάργηση του ΤΣΜΕΔΕ χωρίς προτάσεις, αναλογιστική μελέτη, χρονοδιαγράμματα, εκτίμηση επιπτώσεων, χωρίς διάλογο, χωρίς απάντηση στις προτάσεις του ΤΕΕ, με άρνηση παρουσίας στις προσκλήσεις του ΤΕΕ, χωρίς να περιλαμβάνεται ποτέ στο πρόγραμμα της, χωρίς να περιλαμβάνεται στο νόμο Ρέππα.

Συνέχεια

Οι μηχανικοί απορρίπτουν κάθε σκέψη διάλυσης του ΤΣΜΕΔΕ

 

Δελτίο Τύπου

TEE ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ

26 Νοεμβρίου 2007

Συνέντευξη Τύπου αναφορικά με τα ασφαλιστικά ζητήματα και την ενοποίηση των Ταμείων έδωσε σήμερα ο Πρόεδρος του ΤΕΕ Γιάννης Αλαβάνος, παρουσία των δυο Αντιπροέδρων Μανόλη Δρακάκη και Χρήστου Σπίρτζη, του Γ.Γ. Ηρακλή Δρούλια, του Προέδρου της Αντιπροσωπείας Γιάννη Θεοδωράκη, του Προέδρου του ΤΣΜΕΔΕ Στέλιου Διαμαντίδη του μέλους της διοίκησης του Ταμείου Αντώνη Πρωτονοτάριου, καθώς και του Προέδρου της ΕΜΔΥΔΑΣ Κωνσταντίνου Σάσσαλου. Κατά τη συνέντευξη Τύπου ο Πρόεδρος του ΤΕΕ, μεταξύ άλλων, είπε τα εξής:

Οι μηχανικοί απορρίπτουν κάθε σκέψη για διάλυση του ΤΣΜΕΔΕ, του οικονομικά ισχυρότερου ταμείου της χώρας. Ένα ταμείο το οποίο οφείλει τη δύναμή του αφενός στις υψηλές εισφορές και ταυτόχρονα τις χαμηλές συντάξεις των ασφαλισμένων του και αφετέρου στην αυτοδυναμία και το αυτοδιοίκητό του.

Με αυτές τις βασικές αρχές το ΤΕΕ απαντά σήμερα στην πρόκληση για ενοποίηση του Ταμείου του τεχνικού κόσμου.

Συνέχεια