Κυρίες και κύριοι…είναι γεγονός!!

Σημείωση των Αυθαίρετων: Με μεγάλη μας χαρά, σας παρουσιάζουμε άλλο ένα κείμενο στην κατηγορία «Συναδελφικές Ιστορίες»! Ευχαριστούμε πολύ τον συγγραφέα αυτού, τον «δεν είμαι εγώ». Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο blog του, http://by-vaggelllis.blogspot.com/ .

Καλή ανάγνωση!

_________________________________________________________________________

Κι όμως! Στις φοιτητικές εκλογές της Τετάρτης 9 Απριλίου 2008 έδωσα το παρόν! Μπορεί να διανύω αισίως το 6ο έτος των σπουδών μου στο …Ίδρυμα, αλλά για πρώτη φορά έκανα την εμφάνισή μου στη σχολή σε ημέρα εκλογών και ψήφισα κιόλας! Αμέσως αμέσως τίθενται δύο σοβαρότατα ερωτήματα: 1ον) Γιατί τόσα χρόνια ακολουθούσα αυτή την τακτική; και 2ον) Τι άλλαξε φέτος που με έκανε να αλλάξω τόσο ριζικά τη στάση μου; Συνέχεια

Εκλογικό φωτορομάντζο

Στις τελευταίες εκλογές κάποιοι νίκησαν, κάποιοι πάτωσαν, κάποιοι δεν πάτωσαν και χάρηκαν για αυτό…όλοι λίγο πολύ θα έχουν κάτι να θυμούνται…Εμένα αυτό που μου έμεινε, είναι οι παρακάτω φωτογραφίες, τις οποίες και σας παραθέτω,για να πάρετε μια γεύση,ειδικά αυτοί που δεν κατέβηκαν…Εννοείται ότι το ουζάκι, συνοδεύεται από μεζέ, δηλαδή από τα σχετικά σχολιάκια… Συνέχεια

Φοιτητικές Εκλογές 2008

Εγώ πάντως λυπάμαι τις καθαρίστριες...

Λίγες μέρες μας χωρίζουν απ’ το πιο σημαντικό για πολλούς γεγονός του ακαδημαϊκού έτους. Μα φυσικά αναφέρομαι στις φοιτητικές εκλογές! Βέβαια τούτη η περίοδος είναι από τις πιο δύσκολες για τους περισσότερους συνδικαλιστές συναδέλφους. Ειλικρινά θαυμάζω την προσπάθεια τους να προσελκύσουν ψηφοφόρους! Πραγματικά είναι αρκετά εφευρετικοί σ’ αυτό, τόσο που θα μπορούσαν να διακριθούν σε θέσεις marketing. Θυσιάζουν επίσης τον προσωπικό τους χρόνο, τα μαθήματα και συχνά τον εαυτό τους, από την άποψη ότι δεν τους μένει χρόνος ούτε για να ξεκουραστούν…

Συνέχεια

Λαϊκό πανηγύρι… στις 9 τ’ Απρίλη…

Τι είναι οι περιβόητες φοιτητικές εκλογές (σε πολλή απλή προσέγγιση);

Τυπικά: οι φοιτητές (που απαρτίζουν το φοιτητικό σύλλογο) καλούνται με μυστική ψηφοφορία να εκλέξουν τους αντιπρόσωπούς τους στο Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου και κατ’ επέκταση στη Συνέλευση της Σχολής, στη Σύγκλητο και στα άλλα όργανα συνδιοίκησης του Πολυτεχνείου.

Ουσιαστικά: απίστευτο πανηγύρι (ανάλογο αυτού που γίνεται το Δεκαπενταύγουστο στο χωριό μου), όπου συναντά κανείς περισσότερους φοιτητές απ’ ότι στα μαθήματα στη σχολή, ακόμη και αυτά της πρώτης βδομάδας κάθε εξαμήνου (όπως στο πανηγύρι βλέπεις όλους τους συγχωριανούς σου που ούτε το Πάσχα στην εκκλησία δε βλέπεις), όπου λαμβάνουν χώρα διάφορα κοινωνικό-αθλητικό-πολιτιστικά δρώμενα, δηλαδή γνωρίζεις πολλούς νέους φίλους και πολλές νέες ελεύθερες και ωραίες φίλες έτοιμες για όλα (όπως στο πανηγύρι γνωρίζεις διάφορους συγχωριανούς σου που δεν είχες ποτέ ξαναδεί), παρακολουθείς αγώνες ή απλώς ξαφνικά στιγμιότυπα πυγμαχίας, ελεύθερης πάλης, παγκρατίου, ρίψης ποικιλίας αντικειμένων (όπως στο πανηγύρι παίζεις μπάλα μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά από 5 έως 50 χρονών και βάλε), απολαμβάνεις τις πολύχρωμες αφίσες, που καλύπτουν κάθε τετραγωνικό χιλιοστό τοίχου, τα διακριτικά αφισετάκια, τα ασπρόμαυρα φυλλάδια που πέφτουν στα χέρια σου βροχή, αλλά ικανοποιείς και την ακοή σου με τις άναρθρες κραυγές και τα άλλοτε κοινότυπα και άλλοτε εφευρετικά συνθήματα και στιχάκια που ηχούν ως background noises στο σκηνικό (όχι, στο πανηγύρι δεν έχει εκθέσεις έργων τέχνης, έχει όμως μουσική, πολλή μουσική – κλαρίνα και άγιος ο Θεός). Συνέχεια