Τί άλλο να πεις πιο απλά…

Εδώ και κάτι μέρες έλειπα υλικά από mqn και έμελε να γίνουν αυτές τις ημέρες επικά πράγματα. Μεταξύ άλλων όμως βρήκα να με περιμένει ίσως η πιο επική και σημαντική ανάρτηση στο φόρουμ. Με εκφράζει απόλυτα και πιστεύω ότι δεν μπορούμε να πούμε κάτι παραπάνω όσοι το πονέσαμε. Και προφανώς δεν εννοώ μόνο τα μέλη της ομάδας.

Θεωρώ λοιπόν σωστό να αναδημοσιεύσω και εδώ αυτή την δημοσίευση έτσι ώστε να την δουν ξανά όσοι μας διαβάζουν και στο φόρουμ, να μάθουν όσοι δεν ξέρουν αλλά και να το δουν όσοι περνούν τα ίδια και παρόμοια ενώ προσπαθούν τραβήξουν το βάρος για τους πολλούς. Απολαύστε υπεύθυνα.

«Περί συντονισμού και διαχείρισης ο λόγος λοιπόν, μία προσωπική άποψη και από εμένα.

Κατ’αρχάς, να αρχίσω δηλώνοντας ότι συλλογική ευθύνη στο site υπάρχει μόνο για κείμενα υπογεγραμμένα ως «Η ομάδα του MQN.gr». ΔΕΝ υπάρχει συλλογική ευθύνη σε παρεμβάσεις και ανακοινώσεις, ακόμα και κατασταλτικού χαρακτήρα, που δεν υπογράφονται από το σύνολο της ομάδας. Υπάρχει μόνο ΑΤΟΜΙΚΗ ευθύνη σε αυτά, από τον δημιουργό τους. Όπως τα ΕΑΑΚ ευαγγελίζονται για την έλλειψη εκπροσώπησης και αντιπροσώπευσης στα κοινά τους, έτσι και εμείς λειτουργούμε χωρίς κεντρική εξουσία και καθοδήγηση, και οι περισσότερες πράξεις μας μετουσιώνονται ως ατομική ευθύνη.

Τον τελευταίο καιρό στη σχολή, αλλά και στο forum γενικότερα, ο κόσμος «βράζει», και η κατάσταση τείνει να εξελιχθεί σε ό,τι χειρότερο έχω δει στη σχολή τα πολλά χρόνια που είμαι φοιτητής. Ενάντια στους στοιχειώδεις κανόνες που υπάρχουν για τα συλλογικά μας όργανα, τα ΕΑΑΚ και ο ακόλουθος (Εγκέλαδος) έχουν επιλέξει την ολομέτωπη σύγκρουση τόσο με συλλογικές αποφάσεις όσο και με την κοινή λογική, κάνοντας γενικές συνελεύσεις κάθε τρεις και λίγο, επαναλαμβάνοντας διαδικασίες μέχρι να τους κάτσει το αποτέλεσμα. Είναι οι κυρίως υπεύθυνοι (δεν βγάζω τα παιχνιδάκια ΠΑΣΠιτών, ΔΑΠιτών απ’έξω γιατί και αυτοί καλές κουφάλες είναι) για την πόλωση του κόσμου της σχολής, για το γεγονός ότι έχουμε οδηγηθεί να βριζόμαστε μεταξύ μας, και να σφαζόμαστε για τη ΔΙΠΟΛΑΡΑ που έχετε στο μυαλό σας μεταξύ ανοκτής και κλειστής σχολής, έχοντας χάσει προ πολλού το νόημα των πραγμάτων (δηλαδή τους τρόπους αντίδρασης απέναντι στο νομοσχέδιο και τη γενικότερη συζήτηση για το μέλλον της Παιδείας).

Η πρωτόγνωρη εικόνα αποσύνθεσης (πάει πακέτο με τη χώρα μας μάλλον) που υπάρχει στον κόσμο της σχολής αντανακλάται φυσικά και στο κυριότερο φόρουμ της, το MQN.gr . Υπάρχουν topics-βόθροι που τρέχουν με ρυθμό δεκάδων σελίδων την ημέρα στα οποία ο καθένας βγάζει το άχτι τους – ακούγονται από αριστερίστικες δηθενιές μέχρι φασιστικές κορώνες για τανκς, μπάτσους, χούντες και δεν ξέρω γω τι άλλο. Οι (ελάχιστοι) συντονιστές είναι ΟΛΟΙ στην τσίτα να διορθώσουν τη μαλακία του καθενός. Υπό τις δεδομένες συνθήκες τόσο μεγάλης πίεσης λοιπόν, είναι λογικό να γίνουν λάθη εκ μέρους της συντονιστικής ομάδας – στην προκειμένη, ελήφθησαν αβίαστες αποφάσεις χωρίς τη συλλογική συγκατάθεση όλης της ομάδας – κάτι που θα εξισορροπούσε την τελική άποψη που θα έβγαινε προς τα έξω μιας και υπάρχει ένα ευρύ φάσμα ιδεών μεταξύ των παιδιών που ασχολούνται με το site. Επίσης, ένα τμήμα των παιδιών άφησαν την προσωπική τους άποψη να υπερισχύσει του αξιακού υποβάθρου που έχουμε θέσει στο site – και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται ο χαρακτήρας μιας υπερπολιτικής πλατφόρμας έκφρασης ιδεών. Όπως προείπα, η ευθύνη για αυτά είναι ατομική και θα πρέπει να αναζητηθεί από όποιον έλαβε την πρωτοβουλία, και όχι συλλογική.

Ωστόσο, οι ευθύνες μας (γενικώς) ως ομάδα παιδιών του MQN, τελειώνει εδώ. Και κάπου εδώ αρχίζει η δική σας ευθύνη, και η δική σας αλήτικη και τελείως υποκριτική συμπεριφορά.

ΞΕΧΝΑΤΕ, λοιπόν:

Ότι το site δεν είναι θεόσταλτο, ότι το έχει φτιάξει μια ομάδα φοιτητών που έχει δαπανήσει ένα ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ τμήμα από το χρόνο και την όρεξή της για να το υλοποιήσει και να το τρέξει. Αφιλοκερδώς γιατί το site δεν έχει κανένα εμπορικό χαρακτήρα, διαφημισούλες, έσοδα πέρα από party.
Ότι το site δεν είναι επ’ουδενί επίσημο όργανο κανενός γαμημένου φοιτητικού συλλόγου, ότι δεν υποχρεούται να στεγάσει ντε και καλά όλες τις απόψεις – στεγάζει αυτές μόνο των παιδιών που επέλεξαν να γράφουν σε αυτό.
Ότι εν τέλει το site λειτουργεί στο πλαίσιο που το έθεσε η συντονιστική του ομάδα ΚΑΙ ΜΟΝΟ – δεν υπάρχει ούτε συζήτηση με τους χρήστες, ούτε διάλογος για τη λειτουργία του, εκτός αν αξιακά η ομάδα που το έφτιαξε συμφωνήσει να το συμπεριλάβει στους χρήστες. Our house, our rules, που λένε και οι Άγγλοι. Όπως είπε και ο akrovolistos:

Αυτό που πρέπει να καταλάβουν κάποιοι είναι πως η συμμετοχή σε αυτό το φόρουμ ούτε δικαίωμα είναι, ούτε κεκτημένο. Υπάρχει και συντηρείται επειδή ο Χ το έφτιαξε και οι Ψ,Ζ κάθονται και διαβάζουν κάθε παπαριά που γράφεται.

Η συμμετοχή και το γράψιμο στο site δεν είναι γαμημένο δικαίωμα ΚΑΝΕΝΟΣ. Είναι ΕΠΙΛΟΓΗ όσων συμφωνούν με τους κανόνες μας, τη λειτουργία μας, τη δράση μας.

Και εδώ σας καλώ να μπείτε στη θέση μας λοιπόν. Στη θέση των δεξιών, ξεπουλημένων συντονιστών, που:

Καίγονται με τις ώρες και διαβάζουν τη μαλακία του καθενός εδώ μέσα, προσπαθώντας να φιλτράρουν προσωπικά σχόλια, να διαχωρίσουν θέματα που ηλιθιωδώς στήνονται σε λάθος sub-fora, να διορθώσουν ακαταλαβίστικα παραληρήματα με ΚΕΦΑΛΑΙΑ και greeklish, να απαντήσουν στο κάθε ΠΜ που απαιτεί να δώσουμε extra σημειώσεις ή να απαντήσουμε στην απορία τους, και μας τη λέει κιόλας όταν δεν τον κάνουμε
Περνάνε ώρες προσπαθώντας να βελτιστοποιήσουν τον κώδικα, να προτείνουν και να υλοποιήσουν ιδέες, να εμπλουτίσουν το υλικό που ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ ΚΑΘΕ ΚΑΡΥΔΙΑΣ ΚΑΡΥΔΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΡΑΨΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΤΕ, το οποίο απαιτεί κιόλας, και μας τη λέει και από πάνω όταν δεν το κάνουμε.

Άλλα πάντα αυτά είναι δεδομένα για σας, και πάντα στο θέμα του συντονισμού είμαστε δεξιοί και ξεπουλημένοι και μπάτσοι. Στο θέμα του υλικού όλοι κάνετε μόκο και ελάχιστοι συμμετέχουν ανεβάζοντας ή απλά λένε «ευχαριστώ ρε παιδιά, ξέρεις τι, δεν είμαι τόσο κάφρος και γαϊδούρι τελικά και αναγνωρίσω ότι φάγατε μέρες να λύσετε, σκανάρετε, και ανεβάσετε το τάδε θέμα απλά επειδή γουστάρετε (και όχι επειδή ζητάτε ανταλλάγματα όπως οι παρατάξεις μας).»

Από τέτοια; μπα τίποτα, ελάχιστα posts, ελάχιστοι χρήστες (μπροστά στο σύνολο εγγεγραμμένων) που να αναγνωρίζουν την προσπάθεια, να γουστάρουν, να θέλουν να συνδράμουν στη συναδελφική αλληλεγγύη (γιατί εδώ είναι ρε κάφροι η αλληλεγγύη, που είναι; στις αίθουσες που ο καθένας είναι για την πάρτη του;, στα τραπεζάκια που η κάθε παρεούλα στο μικρόκοσμό της επιβάλλει την εξουσία της; ή μήπως στις γενικές συνελεύσεις στις οποίες ο καθένας θα πει την κασετούλα του, θα σηκωθεί το κουλό να ψηφίσει ένα ψηφισματάκι και μία απόφαση, θα μπει κανά λουκετάκι, και μετά ΜΟΚΟ, πάμε για κανά καφέ;)

Αλλά από αποψάρες, από νεοελληνικές μαγκιές που ξέρουν τα πάντα (και διαχείριση και συντονισμό φυσικα), από κραξίματα, από κριτικές, ΔΕΚΑΔΕΣ. Μας την έχουν στημένη στη γωνία, από δεξιά κομματόσκυλα που αισθάνονται θιγμένα που οι σημειώσεις δεν κυκλοφορούν μόνο στα τραπεζάκια, μέχρι αριστεριστές – αντάρτες της πορδής, που το βρίσκουν τρε μπανάλ και άχρωμο και άοσμο να πούμε, και πάμε κανά Γκίνη για πάρτοκατάληψη και καμιά μπύρα Μεσολλογίου – αφού κατεβάσουμε τις σημειώσεις από το ξεπουλημένο δεξιό αποστειρωμένο site σας.

Ε λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια στη δημιουργία, στην ανάπτυξη, στη συμμετοχή και στο συντονισμό ενός τέτοιου forum μπορώ να σας πω με βεβαιότητα ότι ΔΕ ΣΑΣ ΑΞΙΖΕΙ. ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ στον κόσμο της σχολής ένα τέτοιο forum. Δεν αξίζει στα σάπια κομματόσκυλα, στις δήθεν εναλλακτικές παρεούλες με τους ψαγμένους μη-αποστειρωμένους τυπάκους των προαστίων, στους παρτάκηδες αριστούχους της καβάτζας και της καριέρας, στις απρόσωπες μάζες του «κατεβάζω-σημειώσεις-δεν ανεβάζω όμως ποτέ» και των μηδενικών δημοσιεύσεων, στους νεοέλληνες κράχτες που έχουν μία άποψη για τα πάντα, δεν αξίζει.

Για αυτό,την επόμενη φορά που θα δω κάτι τέτοιο:

θα πατήσω και εγώ like, παρέα με τους εαακίτες, δαπίτες και πασπίτες (βρήκατε επιτέλους κοινό στόχο) που το πάτησαν. Γιατί πολύ απλά θεωρώ ότι θα είστε καλύτερα με κομματικά υποκατάστατα τύπου dapcv όπου δεν θα τίθεται καν θέμα έκφρασης ίσων αποστάσεων, ή με εμπορικά τρέντυ φορουμάκια στα οποία θα βγάζουν φράγκα κάποιοι λιγδιάρηδες στην πλάτη σας.»

by Merde_Conserve

http://www.mqn.gr/phpBB/viewtopic.php?f=17&t=23&start=90

Πρώτα κομματόσκυλο, και μετά όλα τ’άλλα

Εχω παρατηρήσει ότι έχω ένα μεγάλο πάθος. Μου αρέσει να συζητάω, να προβληματίζομαι και πού και πού, όπου μπορώ, να βρίσκω και καμιά λύση. Αφού η σχολή ήταν αναπόσπαστο μέρος της ζωής μου λοιπόν (και κατ’επέκταση η τριτοβάθμια εκπαίδευση), ήταν αναπόφευκτο να συζητώ επ’ αυτής. Εχω συζητήσει με έλληνες, ξένους, προπτυχιακούς, μεταπτυχιακούς, ερευνητές, υποψήφιους φοιτητές, καθηγητές, παλιούς αποφοίτους και βετεράνους της ζωής και της γνώσης. Εχω αντιμετωπίσει διάφορες συμπεριφορές. Τον φύτουλα, τον καμμένο, τον ψαγμένο, τον ταλιμπάν, τον αδιάφορο, αυτόν με όνειρα, τον υποταγμένο, τον καταφερτζή,το θύμα, τον ικανοποιημένο και τον αποτυχημένο. Αρκετές φορές δεν συμφώνησα, αλλά πάντα άκουγα τις διάφορες γνώμες. Όλες έλεγαν κάτι που θα μπορούσε σε βάθος να σε προβληματίσει ή να αναδείξει κάτι που αγνοούσες. Ποτέ, μα ποτέ όμως δεν μπόρεσα να χωνέψω τα λόγια του κλασσικού κομματόσκυλου.

Αυτού του τύπου, που πρώτα γράφεται στο κόμμα και μετά στη σχολή. Βασικά τέτοιος ήταν και ο πρώτος που συνάντησα, πριν καν μπω στη σχολή. Τότε μου είχε φανεί πολύ αστείος (βασικά πίστευε ότι όλος ο κόσμος είναι ένα επιτραπέζιο που παίζουν 5-10 βιομήχανοι γιατί δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν, και αυτό επειδή του το είχε πει το κόμμα-κατά τα άλλα πάλευε για ανεξαρτησία τραβώντας σούζες και κάνοντες κόντρες με το καγκουροπαπί). Θυμάμαι μου είχε πει, «όταν μπεις στη σχολή, να πας να μιλήσεις με τον τάδε στο φυσικό, αυτός είναι ο μεγάλος»…ο γκουρού!

Είτε λόγω κάποιου φίλου γκουρού, είτε από κολλημένους γονείς, είτε από αντίδραση σε αυτούς, είτε λόγω άγνοιας και ανυπαρξίας προσωπικότητας, όλοι αυτοί οι τύποι είναι επικίνδυνοι. Γενικά γιατί φέρουν γνώμη χωρίς να έχουν δει τίποτα ακόμα (οι περισσότεροι λόγω σχολής φεύγουν για πρώτη φορά από το σπίτι τους, είτε αυτό είναι στην Εύβοια είτε στην Κυψέλη) και μάλιστα την επιβάλουν με απολυταρχικό τρόπο. Ξύλο και κουνγκ φου δηλαδή. Και ειδικά γιατί την φέρουν χωρίς πραγματικά να ξέρουν. Μιλάνε για πείνα, που στην σχολή μας ειδικά, είναι οι περισσότεροι παιδιά μηχανικών, μιλάνε για εκμετάλλευση των εργαζομένων, όταν οι γονείς τους είναι αφεντικά, μιλάνε για εντατικοποίηση των σπουδών, όταν δεν πατάνε στο μάθημα, όταν κατεβαίνουν στο μάθημα ταλιμπάν και ότι κάτσει. Πως μπορείς ρε τσουτσέκι να εκφέρεις γνώμη για ένα μάθημα όταν δεν έχεις περάσει ούτε απ’ έξω από την αίθουσα; Επειδή η παρέα σου δεν κόβει και κόβεται συνέχεια, βγαίνεις και λες ότι το μάθημα είναι άχρηστο; Σας θυμίζει κάτι το συγκεκριμένο..;Ιδιο βιολί τα τελευταία 5 χρόνια. Εχει πλάκα να βλέπεις πρωτοετά να σου λένε για τις εκλογές τις σχολής όταν ακόμα δεν έχουν τελειώσει το πρώτο εξάμηνο. Εχει πλάκα να σου λέει 3τής ότι δεν χρειάζεται ένα μάθημα (όταν ακόμα έχει μπροστά του άλλα 25 μαθήματα και δεν έχαι δουλέψει ποτέ του). Έχει πλάκα (ταφόπλακα) να υποστηρίζει φοιτητής του δημοσίου, την εξίσωση με το κωλέγιο. Και όλα αυτά γιατί;;;;Γιατί τους το είπε η παράταξη (πες με γραμμή) ή γιατί δεν γίνεται και αλλιώς (δεν ακούγεται και άλλη γνώμη εκεί μέσα). Και την παράταξη ξέρουμε, αυτή εμπιστευόμαστε.

Κοιτάχτε λοιπόν να γίνετε πρώτα φοιτητές και μετά κομματόσκυλα (μακάρι να μην γίνετε και ποτέ).

Γιατί χίλιες φορές γραφικός μια ζωή παρά 5 χρόνια (+1+2+3+…ίσως και μια ζωή επίσης) τσιμπουκλής και φερέφωνο.

Ενημέρωση για τις Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες

Το θέμα της υποβάθμισης των Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών ίσως να μην καλύπτεται εκτενώς από τα μέσα ενημέρωσης, αλλα σίγουρα είναι ένα σοβαρό πρόβλημα για την ακαδημαϊκή κοινότητα. Η υποβάθμιση αυτή, που έρχεται στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης, συντελείται τόσο με τη διακοπή της χρηματοδότησης των Βιβλιοθηκών (αφού κρίθηκαν ως μη επιλέξιμες για χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ) όσο και με τις απολύσεις των εργαζόμενων σε αυτές.

Με αρκετή, δυστυχώς, καθυστέρηση, (ανα)δημοσιεύουμε κάποιες εξελίξεις γύρω από το ζήτημα.  Κατ’αρχάς, ένα δελτίο τύπου που συνέταξε ο Σύλλογος Συμβασιούχων Εργαζόμενων στις Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες, και το οποίο έχει αρκετό ενδιαφέρον. Συνέχεια

Το βασίλειό μου για μια πληροφορία

Πληροφορίες. Συστατικό απαραίτητο. Για τα πάντα. Για να πας κάπου, για να φτιάξεις ένα φαΐ, για να πάρεις μια απόφαση. Άρα, όποιος έχει τις πληροφορίες, έχει δύναμη. Πρώτον γιατί ξέρει, δεύτερον γιατί τις δίνει όπου αυτός θέλει. Είναι ατού να μην έχει ο άλλος τις πληροφορίες που έχεις εσύ.

Στο ψητό λοιπόν. Όπως και παντού, έτσι και στη σχολή μας, χρειάζεσαι πληροφορίες για να επιβιώσεις. Τι έγινε στο μάθημα που έχασες, τι γίνεται με το επάγγελμα, τι ψηφίστηκε στη συνέλευση φοιτητών ή στη συνέλευση τμήματος, πότε γίνονται οι αιτήσεις για το εράσμους και τι χρειάζεται κλπ. Τι βλέπουμε όμως; Αν θες να μαθεις, ή θα ρωτήσεις τον κολλητό σου (ο οποίος το πιο πιθανό θα είναι να είναι το ίδιο άσχετος με σένα και μένα) ή θα περιφέρεσαι από τομέα σε τομέα και από γραμματεία σε γραφείο ή θα μπεις στα κομματικά φόρουμ.

Για τον κολλητό δε θα σχολιάσω τίποτα, άλλωστε όλοι στην ίδια φάση είμαστε, δε μπορούμε να τα ξέρουμε όλα. Οι γραμματείες βέβαια, ακόμα και τέλεια να ήταν οργανωμένες, δεν είναι εύκολο να οργανωθούν κεντρικά, ειδικά όταν δεν υπάρχει και τρελή θέληση συντονισμού. Πάλι καλά δηλαδή που έχει αρχίσει και λειτουργεί και το my courses και βλέπουμε και λίγη προκοπή. Ας περάσουμε όμως στο πιο σημαντικό κομμάτι. Συνέχεια

Στυλιανίδης: ‘Μη επιλέξιμες’ οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες…

Βιβλιοθήκη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Γενικός συναγερμός επικρατεί στους βιβλιοθηκονόμους, αλλά και στους πανεπιστημιακούς, λόγω της διακοπής της χρηματοδότησης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών τους, που έχει αποφασιστεί από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Οι βιβλιοθήκες αποκλείστηκαν από το Δ’ Κοινοτικό Πλαίσιο στήριξης, με την κυβέρνηση να μη δεσμεύεται για την ένταξη της χρηματοδότησης στον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ ταυτόχρονα δηλώνεται η αδυναμία των ΑΕΙ για την χρηματοδότηση τους.

«Το θέμα πρέπει να επανεξεταστεί για να μπορέσουν οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες να συνεχίσουν απρόσκοπτα το έργο τους, με κύριο στόχο την υποστήριξη της εκπαίδευσης, της διδασκαλίας και της έρευνας και τη δημιουργία ενημερωμένων και συνειδητοποιημένων χρηστών της πληροφορίας» επισημαίνει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (και καθηγητής του τμήματος Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ), Βασίλης Παπάζογλου.

Ακόμα, ο αντιπρόεδρος του συνδέσμου και πρώην αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου των Αθηνών κ. Μιχ.Δερμιτζάκης, επισημαίνει: «Για πρώτη φορά στα 170 χρόνια υπάρξεως του Πανεπιστημίου των Αθηνών, οι καθηγητές και οι φοιτητές έχουν στη διάθεσή τους μέσα και υπηρεσίες βιβλιοθήκης τα οποία ως πριν από μερικά χρόνια μας ήταν παντελώς άγνωστα. Ο προγραμματισμός ο οποίος υπήρχε και υπάρχει για νέες δράσεις και υπηρεσίες, ώστε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις που δημιουργούνται, δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη χρηματοδότησή τους από το λεγόμενο Δ΄ Πακέτο Κοινοτικής Στήριξης». Συνέχεια

Ανεπίσημος μαθηματικός διαγωνισμός

Αναδημοσιεύουμε, με κάθε επιφύλαξη για την εγκυρότητα της πληροφορίας, την παρακάτω ανακοίνωση που έγινε στο site της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

___________________________________________________________________

Σύμφωνα με τον κ. Ρασσιά θα πραγματοποιηθεί ανεπίσημος διαγωνισμός Μαθηματικών

την Παρασκευή 16 Μαίου και ώρα 15.30 στα Νέα Κτίρια Πολιτικών Μηχανικών Ζωγράφου. Ο διαγωνισμός αφορά τους φοιτητές του 1ου έτους της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών και της ΣΕΜΦΕ. Θα περιλαμβάνει τρία θέματα Ανάλυσης και

ένα Θεωρίας Αριθμών. Θα δοθούν 2 βραβεία καθώς και βεβαίωση από τον κ. Ρασσιά για

όποιον διακριθεί στο διαγωνισμό.

___________________________________________________________________

Δεν έχουμε παρά να επικροτήσουμε αυτή την κίνηση εκ μέρους του κυρίου Ρασσιά, καθώς, ενώ οι διαγωνισμοί έξω από τα πλαίσια του μαθήματος αυξάνουν το ενδιαφέρον για τη μάθηση και την ευγενή άμιλλα, δε γίνονται στη σχολή μας. Τέτοιες κινήσεις, εκτός από το ενδιαφέρον και την προσπάθεια του καθηγητή, χρειάζονται και τη στήριξη των φοιτητών για να ευδοκιμήσουν.

Γι’αυτό και καλούμε τους φοιτητές του πρώτου έτους να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια, έτσι ώστε να επιτύχει και να ακολουθήσουν και άλλες.

Τι έγινε η κινηματογραφική λέσχη ρε παιδιά;

ΠΕΠΛΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΚΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ...ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΡΙΞΕΙ ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ;
Συνέχεια

Κυρίες και κύριοι…είναι γεγονός!!

Σημείωση των Αυθαίρετων: Με μεγάλη μας χαρά, σας παρουσιάζουμε άλλο ένα κείμενο στην κατηγορία «Συναδελφικές Ιστορίες»! Ευχαριστούμε πολύ τον συγγραφέα αυτού, τον «δεν είμαι εγώ». Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο blog του, http://by-vaggelllis.blogspot.com/ .

Καλή ανάγνωση!

_________________________________________________________________________

Κι όμως! Στις φοιτητικές εκλογές της Τετάρτης 9 Απριλίου 2008 έδωσα το παρόν! Μπορεί να διανύω αισίως το 6ο έτος των σπουδών μου στο …Ίδρυμα, αλλά για πρώτη φορά έκανα την εμφάνισή μου στη σχολή σε ημέρα εκλογών και ψήφισα κιόλας! Αμέσως αμέσως τίθενται δύο σοβαρότατα ερωτήματα: 1ον) Γιατί τόσα χρόνια ακολουθούσα αυτή την τακτική; και 2ον) Τι άλλαξε φέτος που με έκανε να αλλάξω τόσο ριζικά τη στάση μου; Συνέχεια

Εκλογικό φωτορομάντζο

Στις τελευταίες εκλογές κάποιοι νίκησαν, κάποιοι πάτωσαν, κάποιοι δεν πάτωσαν και χάρηκαν για αυτό…όλοι λίγο πολύ θα έχουν κάτι να θυμούνται…Εμένα αυτό που μου έμεινε, είναι οι παρακάτω φωτογραφίες, τις οποίες και σας παραθέτω,για να πάρετε μια γεύση,ειδικά αυτοί που δεν κατέβηκαν…Εννοείται ότι το ουζάκι, συνοδεύεται από μεζέ, δηλαδή από τα σχετικά σχολιάκια… Συνέχεια

Φοιτητικές Εκλογές 2008

Εγώ πάντως λυπάμαι τις καθαρίστριες...

Λίγες μέρες μας χωρίζουν απ’ το πιο σημαντικό για πολλούς γεγονός του ακαδημαϊκού έτους. Μα φυσικά αναφέρομαι στις φοιτητικές εκλογές! Βέβαια τούτη η περίοδος είναι από τις πιο δύσκολες για τους περισσότερους συνδικαλιστές συναδέλφους. Ειλικρινά θαυμάζω την προσπάθεια τους να προσελκύσουν ψηφοφόρους! Πραγματικά είναι αρκετά εφευρετικοί σ’ αυτό, τόσο που θα μπορούσαν να διακριθούν σε θέσεις marketing. Θυσιάζουν επίσης τον προσωπικό τους χρόνο, τα μαθήματα και συχνά τον εαυτό τους, από την άποψη ότι δεν τους μένει χρόνος ούτε για να ξεκουραστούν…

Συνέχεια

Λαϊκό πανηγύρι… στις 9 τ’ Απρίλη…

Τι είναι οι περιβόητες φοιτητικές εκλογές (σε πολλή απλή προσέγγιση);

Τυπικά: οι φοιτητές (που απαρτίζουν το φοιτητικό σύλλογο) καλούνται με μυστική ψηφοφορία να εκλέξουν τους αντιπρόσωπούς τους στο Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου και κατ’ επέκταση στη Συνέλευση της Σχολής, στη Σύγκλητο και στα άλλα όργανα συνδιοίκησης του Πολυτεχνείου.

Ουσιαστικά: απίστευτο πανηγύρι (ανάλογο αυτού που γίνεται το Δεκαπενταύγουστο στο χωριό μου), όπου συναντά κανείς περισσότερους φοιτητές απ’ ότι στα μαθήματα στη σχολή, ακόμη και αυτά της πρώτης βδομάδας κάθε εξαμήνου (όπως στο πανηγύρι βλέπεις όλους τους συγχωριανούς σου που ούτε το Πάσχα στην εκκλησία δε βλέπεις), όπου λαμβάνουν χώρα διάφορα κοινωνικό-αθλητικό-πολιτιστικά δρώμενα, δηλαδή γνωρίζεις πολλούς νέους φίλους και πολλές νέες ελεύθερες και ωραίες φίλες έτοιμες για όλα (όπως στο πανηγύρι γνωρίζεις διάφορους συγχωριανούς σου που δεν είχες ποτέ ξαναδεί), παρακολουθείς αγώνες ή απλώς ξαφνικά στιγμιότυπα πυγμαχίας, ελεύθερης πάλης, παγκρατίου, ρίψης ποικιλίας αντικειμένων (όπως στο πανηγύρι παίζεις μπάλα μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά από 5 έως 50 χρονών και βάλε), απολαμβάνεις τις πολύχρωμες αφίσες, που καλύπτουν κάθε τετραγωνικό χιλιοστό τοίχου, τα διακριτικά αφισετάκια, τα ασπρόμαυρα φυλλάδια που πέφτουν στα χέρια σου βροχή, αλλά ικανοποιείς και την ακοή σου με τις άναρθρες κραυγές και τα άλλοτε κοινότυπα και άλλοτε εφευρετικά συνθήματα και στιχάκια που ηχούν ως background noises στο σκηνικό (όχι, στο πανηγύρι δεν έχει εκθέσεις έργων τέχνης, έχει όμως μουσική, πολλή μουσική – κλαρίνα και άγιος ο Θεός). Συνέχεια

Περί Μετεγγραφών…

Αν κάποιος αποτολμούσε να γράψει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των προβλημάτων και των δυσλειτουργιών της σχολής των Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π, σίγουρα θα είχε αναφορές σε ένα γεγονός που γιγαντώθηκε τα τελευταία χρόνια, σε βαθμό που να αποτελεί πρόβλημα για την εύρυθμη λειτουργία του τμήματος: το πρόβλημα του αριθμού των μετεγγραφών. Οι μετεγγραφές φοιτητών από περιφερειακές σχολές στη σχολή του Ε.Μ.Π, οι οποίες πραγματοποιούνται για πολλούς λόγους (οικονομικούς, κοινωνικούς, προσωπικούς κ.α) είναι ιδιαίτερα αυξημένες τα τελευταία ακαδημαϊκά έτη, με συνέπεια να μετατρέπονται από φυσιολογική διαδικασία σε επίπονο γεγονός για το Πολυτεχνείο, όπως και για όλες τις κεντρικές σχολές της χώρας.

Σίγουρα ο εκτεταμένος αριθμός μετεγγραφών που πραγματοποιούνται στο πρώτο (κυρίως) έτος, όπως και οι επιπτώσεις αυτού του φαινομένου στην ποιότητα της διδασκαλίας και στην οργάνωση όλων των εκπαιδευτικών ζητημάτων της σχολής, είναι ένα πρόβλημα που έχουν παρατηρήσει και βιώσει όλοι οι φοιτητές, και ειδικά αυτοί που πέρασαν κατευθείαν από τις Πανελλήνιες και είδαν τον αριθμό των φοιτητών να διπλασιάζεται μέσα σε 2 εξάμηνα. Το πρόβλημα αυτό, αν και παρουσιάζεται στην πλειονότητα των κεντρικών σχολών που έχουν ίδια ή και αλληλοκαλυπτόμενα αντικείμενα με περιφερειακές σχολές, είναι ιδιαίτερα έντονο στη σχολή μας, λόγω του πλήθους των σχολών των Πολιτικών Μηχανικών που υπάρχουν στην ελληνική περιφέρεια: η σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η σχολή της Πάτρας, του Βόλου (πανεπιστήμιο Θεσσαλίας) καθώς και του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης συνθέτουν το μοτίβο των περιφερειακών σχολών ίδιου αντικειμένου με το δικό μας. Σχολές οι οποίες έχουν παρόμοιες θέσεις εισαγωγής από Πανελλήνιες με τη δική μας, και από τις οποίες διαρρέει ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο ποσοστό φοιτητών προς το Ε.Μ.Π.

Συνέχεια