Εποχές Βαρβάρων

Πρόσφατα είδα μία εκπομπή αφιερωμένη σε υπόγειες κατασκευές. Πιο συγκεκριμένα, αναφερόταν σε κατασκευές που υλοποιήθηκαν κατά τον μεσαίωνα. Ο παρουσιαστής αναφέρθηκε, για το καλό της ροής της εκπομπής, στην μετάβαση από τους ρωμαίους στους βαρβάρους. Μέχρι και την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκαρατορίας, κατασκευάστηκαν μεγάλα έργα υποδομής , αρκετά από τα οποία είχαν αναφερθεί σε προηγούμενες εκπομπές. Όμως μετά την επέλαση των βαρβάρων, όλα αυτά κατέρρευσαν είτε λόγω άμεσων καταστροφών από τους εισβολείς, είτε λόγω έλλειψης συντήρησης από τους μηχανικούς.Έτσι όλη αυτή η τεχνολογία που είχε αναπτυχθεί από τους Ρωμαίους και τα παραδείγματα αυτής,  χάθηκαν. Χρειάστηκαν πάρα πολλά χρόνια για να αναπτυχθούν ξανά αυτά τα συστήματα και η σχετική επιστήμη, σχεδόν από το μηδέν. Και η Ευρώπη, σε συνδιασμό με την μόνη δυνατή επιρροή αυτή της εκκλησίας, βυθίστηκε στο σκοτάδι.

Σήμερα λοιπόν, ανέφερα στον πατέρα μου αυτή την παρατήρηση, το κενό δηλαδή που παρουσιάστηκε από τους Ρωμαίους μηχανικούς στις μετέτέπειτα γενιές και πως αυτό επηρέασε την εξέλιξη της ιστορίας. Και μου είπε κάτι που παρατηρώ και γω στην σημερινή Ελλάδα αλλά δεν είχα συνδέσει με το ιστορικό παράδειγμα.

Το ίδιο πράγμα κινδυνεύουμε να δούμε και στη χώρα μας. Εδώ και περίπου δύο χρόνια δεν γίνονται τεχνικά έργα στην Ελλάδα. Και λογικά, με τέτοιους μαλάκες που έχουμε μπλέξει, που τους ενδιαφέρουν μόνο τα νουμεράκια, δεν πρόκειται να γίνουν για πολύ καιρό ακόμα. Αυτό, στον τεχνικό κόσμο πέρα από την οικονομική δυσπραγία έχει και ένα άλλο, ύπουλο αποτέλεσμα.

Άμα δεν υπάρχει πράξη, δεν υπάρχει εξέλιξη. Και άμα δεν υπάρχει εξέλιξη, ή θα ξεχάσεις αυτά που έμαθες ή θα αναγκαστείς να πας κάπου αλλού που θα υπάρχει εξέλιξη. Ήδη γνωρίζουμε όλοι τεχνικά γραφεία μεγάλης κλίμακας για τα ελληνικά δεδομένα, που έχουν αποδεκατιστεί. Όσοι πιστεύουν ότι σε κανά χρόνο- δύο που θα υπάρξει κανά έργο, το γραφείο θα ανασυσταθεί  αλώβητο στο τσάκα τσάκα, είναι τουλάχιστον γελοίοι. Αυτά τα γραφεία μέσα στα χρόνια ανέπτυξαν δομές, έμαθαν τεχνολογίες, επένδυσαν στην εξειδίκευση ίσως και σε μηχανήματα, κάποιοι έστησαν λογισμικά. Και όλα αυτά αναπόφευκτα θα διαλυθούν. Και πάλι θα αναγκαζόμαστε να φέρουμε απ’ έξω τον κάθε καραγκιόζη για να μας δώσει τα φώτα του… τα οποία σβήσαμε μόνοι μας γιατί το «φως», κοστίζει…

Προβλέπονται λοιπόν, εποχές σκοτεινές, εποχές βαρβάρων…

Ένα Σχόλιο

  1. Εύλογοι οι προβληματισμοί σου Συνάδελφε, καθώς θίγεις ένα από τα ζητήματα που δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν εύκολα από τους νουμερολάγνους που έχουν γίνει ξεφτέρια στα CDS, τα ομόλογα και οτιδήποτε άλλο έχει κυριεύσει και καταδυναστεύει τη χώρα μας την τελευταία διετία.

    Είμαστε όμως η χώρα που της δείχνουν το φεγγάρι και όλοι εντυπωσιάζονται με το δάχτυλο. Γιατί όταν τίθεται ζήτημα «προτεραιότητας» του χρέους έναντι οποιασδήποτε άλλης υποχρέωσης και οι περισσότεροι ασχολούνται με τον ορισμό επιτρόπου που θα επιβλέπει τη δημοσιονομική μας πορεία, τότε κάτι δεν πάει καλά. Βλέπεις φοβόμαστε, μην τυχόν και αγγίξει κανείς την εθνική μας κυριαρχία και προσβάλλει αυτό το περήφανο έθνος (που συνεχίζει να κυνηγά Πακιστανούς, να δέρνει Αφρικανούς και να μη δέχεται τους βρωμοαλβανούς), τη στιγμή που χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει μας έχουν βιάσει και μας έχουν καταδικάσει σε μόνιμη παρακμή. Και όχι δεν υπάρχει πάτος, πάντα υπάρχουν και χειρότερα.

    Γιατί είναι βιασμός όταν σε αναγκάζουν να φύγεις από τη χώρα σου και να απομακρυνθείς από όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα, επειδή αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχει περιθώριο εξέλιξης και με το ζόρι θα καταφέρνεις απλώς να επιβιώνεις. Και δυστυχώς, όσοι έχουν ικανότητες και το ψυχικό σθένος να φύγουν, θα φύγουν, καθώς θα προτιμήσουν να καταφύγουν κάπου όπου υπάρχει αξιοπρεπής ζωή. Αλήθεια, τα τεράστια ποσά που χάθηκαν από τις επενδύσεις της χώρας μας στην εκπαίδευση των νέων που πλέον μεταναστεύουν τα υπολόγισε κανείς; Ή επιμένουμε να υπολογίζουμε μόνο spreads; Βέβαια, η λύση που θα δοθεί σύντομα θα είναι να περιοριστούν αυτές οι «σπατάλες» που ακούν στο όνομα εκπαίδευση, τουτέστιν οι νέοι φοιτητές ας αποχαιρετήσουν τα δωρεάν συγγράματα και ας αναμένουν και άλλες περικοπές…

    Με όλα αυτά, αναρωτιέμαι τι θα έκανε η γενιά των παππούδων μας σήμερα; Θα καθόταν να κάνει like σε χαρούμενα τραγουδάκια όπως όλοι εμείς (και με μένα πρώτο…) ή θα είχε πάρει τα όπλα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: