Ένας χρόνος Αυθαίρετοι..

Κάπου μέσα στο 2006: σε κάποια μάλλον άσχετη στιγμή πέφτει στο τραπέζι της συζήτησης η επιθυμία (πιθανότερα ο Merde_conserve ήταν αυτός που το ανέφερε πρώτος..) να κάνουμε ένα site με θεματολογία γύρω από τη σχολή. Αμέσως ο Billakos Αυνάν ενθουσιάζεται δεχόμενος ένα εντελώς αναπάντεχο πλατωνικό (ομοφυλοφιλικό) τσιμπούκι *, ενώ ο Γρηγόρης της Λαϊκής Γωνιάς, που έκλεινε το τρίο της κουβέντας, αφού έξυσε λίγο τα μούσια του και τα …εεε, ας μην είμαστε τόσο λεπτομερείς… σκέφτηκε ότι είναι καλή ιδέα. Μετά από πέντε λεπτά, και ενώ οι πρώτοι δύο συζητούσαν για το πώς τους ήρθε αυτή η ιδέα και για το γεγονός ότι έψαχναν απλά κάποιον «όμοιο» τους για να ξεκινήσουν την προσπάθεια, ο Γρηγόρης της Λαϊκής Γωνιάς έβγαλε μία κραυγή, που έμοιαζε λιγότερο με πολεμική ιαχή και περισσότερο με παθιασμένο πολλαπλό γυναικείο οργασμό (προσποιητό όμως..): Ναι ρε αλάνια, αυτό είναι.. Γουστάρω τρελά, μέσα.. και άλλες παρόμοιες σεξουαλικές και μη εκφράσεις. Κάπως έτσι, συνελήφθη η Αυθαίρετη δόμηση (χωρίς βέβαια να ξέρουμε ακόμα το όνομά της).

Εννέα μήνες αργότερα, κάπου στα τέλη Οκτώβρη: ύστερα από εννέα μήνες η ιδέα είχε ωριμάσει αρκετά και ήταν πλέον καιρός να γεννηθεί μια νέα προσπάθεια. Εν τω μεταξύ προστέθηκε και ένα νέο πρόσωπο, πολύ λίγο καιρό μετά τη σύλληψη, ο Sneronas, ο οποίος είχε χρόνια ανάλογη αποθυμία. Οι συνθήκες, πλέον, ήταν ιδανικές, καταλήξαμε σιγά σιγά και στο χαρακτήρα της ιστοσελίδας (αβίαστη αρθρογραφία γύρω από ζητήματα της σχολής και του επαγγέλματός μας γενικότερα) και περάσαμε στην απόφαση του ονόματος. Αφού ξεπεράσαμε, μάλλον χωρίς έντονο προβληματισμό, τα τυπικά ροπή, μπετόν, κάμψη κ.λπ. (η αλήθεια είναι ότι στη ροπή σταθήκαμε λίγο περισσότερο, αλλά για καλή μας τύχη -εκ των υστέρων μιλώντας- ήταν καταλυμένο το όνομα), φτάσαμε στο δόμηση και αμέσως μεταπηδήσαμε στο Αυθαίρετη Δόμηση. Είχαμε αποφασίσει (ο πιο σχετικός Merde_conserve δηλαδή) να «φτιάξουμε» blog και μάλιστα στο wordpress, οπότε έμενε πλέον το όνομα στο wordpress. Μ’ αυτά και μ’ αυτά (όλο το παραπάνω μέρος μπορούσατε να το πηδήξετε γιατί έγραφα φλυαρίες…) καταλήξαμε στο authairetoi.

Τρίτη 13 Νοέμβρη 2007: Και να που έφτασε τελικά η ώρα και η Αυθαίρετη Δόμηση ανέβηκε στο δίκτυο. Η γενέθλια μέρα μας, λοιπόν.

Λίγες ημέρες αργότερα: Ανέβηκε και το πρώτο μας άρθρο και ξεκίνησε η ζωή του blog που διαβάζεται τώρα.

Πολλές μέρες αργότερα: Άρχισαν οι πρώτες επισκέψεις, τα πρώτα σχόλια, τα άρθρα πολλαπλασιάστηκαν και γενικά τα πράγματα πήραν σιγά σιγά το δρόμο τους. Εμφανίστηκαν και κάποιοι άλλοι συμφοιτητές μας που εντάχθηκαν και αυτοί στην ομάδα σταδιακά (Kabamaru1985 – Kamenos – Mikrh_Loulou – SoundofSilence). Και φτάσαμε εδώ που είμαστε σήμερα, να γιορτάζουμε τον ένα χρόνο ζωής μας.

Χρόνια μας καλά λοιπόν και πολλά (ως Αυθαίρετη Δόμηση και όχι ως φοιτητές ας ελπίσουμε)!!

Για να μη ξεχάσουμε, όμως και το αδελφάκι μας, τη Λαϊκή Γωνιά του Γρηγόρη, που γεννήθηκε μαζί με την Αυθαίρετη Δόμηση. Δηλαδή, στην ουσία είχαμε δίδυμα, που ωστόσο δε μοιάζουν μεταξύ τους.

* πλατωνικό τσιμπούκι: Η περίπτωση κατά την οποία εκπρόσωπος του γυναικείου φύλου λέει ή κάνει κάτι το οποίο ο αρσενικός ακροατής ή θεατής κατανοεί απολύτως και ολοκληρωτικά, ενώ παράλληλα του προκαλείται τεράστια ψυχοπνευματική ηδονή, κυρίως επειδή ως τότε πίστευε ότι δεν υπάρχει δεύτερο σπονδυλωτό ον σε αυτό το ηλιακό σύστημα, εκτός από τον ίδιο, που σκέφτεται ή κάνει τέτοιου είδους πράγματα. (Κωστάκης Ανάν, σχεδόν παντελώς άγνωστος Ελληναράς συγγραφέας – Βαβέλ)

Ένα Σχόλιο

  1. ρε billy με έχεις καταπλήξει! Μιλάμε για φωτογραφική μνήμη και οχι κουραφέξαλα>

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: