Η Σαπουνόπερα των Πολιτικών Μηχανικών, Επεισόδιο 2ο

Ω Λαέεε (;!) της Άκραμπ,…εε της Σαπουνόπερας των Πολιτικών Μηχανικών,

Δυστυχώς αθέτησα την υπόσχεσή μου για συνεπή περιοδικότητα του μνημειώδους ( ; ) έργου ( ;; ) μου. Δυστυχώς αφέθηκα τόσο στις ποικίλες δραστηριότητες και υποχρεώσεις (με κορυφαία την σπαστική προ-εξεταστική περίοδο) όσο (πιο πολύ μάλλον) στη χαρά της συγγραφικής τεμπελιάς και δεν μπόρεσα να postάρω εγκαίρως το δεύτερο, πλούσιο σε σεξ και βία επεισόδιο της Σαπουνόπερας. Σας άφησα δυστυχώς χωρίς ανούσια σάτιρα για πολύ καιρό και πιστέψατε ότι η Σαπουνόπερα ήταν κάτι παροδικό, μια αναλαμπή στο σκοτεινό ουρανό του πολιτικού καθωσπρεπισμού.

Και όμως όχι συνάδελφοι. Παρά τη μεγάλη καθυστέρηση στην έκδοση του, παρά τα προβλήματα και τους ανασταλτικούς παράγοντες που επέδρασαν πάνω του, το δεύτερο επεισόδιο της Σαπουνόπερας είναι εδώ, για να μας αποκαλύψει τη συνέχεια της επεισοδιακής πρώτης επαφής που είχατε με τον glamorous κόσμο της Σαπουνόπερας (πριν κάτι μήνες…). Σας παρουσιάζω, λοιπόν, ως σφηνάκι εν μέσω θέρους και εξετάσεων, ένα ακόμη σατιρικό κατεβατό: το δεύτερο επεισόδιο της ιστορικής Σαπουνόπερας των Πολιτικών Μηχανικών!

2ο Επεισόδιο

Χόσε Αρμάντο Ο φιλόδοξος πολιτικά ανερχόμενος νέος της σχολής. Βαθιά χωμένος στα πολύπλοκα πολιτικά κυκλώματα, οπορτουνιστής του κερατά, με μια δίψα για έδρανα και ένα τουπέ αρχηγού. Ένας φέρελπις συνδικαλιστής που δεν θα χάσει ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τα βύσματά του για να επιβάλλει τις διεστραμμένες του ορέξεις πάνω στον ανύποπτο ράντομ κόσμο της σχολής. Του αρέσουν τα φαρδιά κότερα, τα γρήγορα αυτοκίνητα και οι πλαστικές γυναίκες.

Τσε Ο αντιδραστικός, ανεξάρτητος αριστερός της σχολής. Δεν ξέρει για τι ακριβώς παλεύει, αλλά σίγουρα παλεύει με πάθος για αυτό. Κρύβει την πολιτική του ημιμάθεια πίσω από κλισέ επαναλαμβανόμενες εκφράσεις, πουλάει εναλλακτική μούρη με τα στριφτά και τα σταράκια του και εκτονώνει την πολιτική του εφηβεία μέσα από ατέρμονους θερμούς διαλόγους με ενδοαριστερούς αντιπάλους. Το άρωμα της επανάστασης (ακόμα και χωρίς αιτία) είναι γλυκό, και ο Τσε το έχει γευτεί πιο πολύ από όλους.

Μαρία Χοακίνα Η Μαρία Χοακίνα είναι ένα λαμπρό παράδειγμα αριστερής κορασίδας. Έχοντας γνωρίσει την πιο συγκροτημένη και πιο οργανωμένη πλευρά της σιδηράς αριστεράς στα 15 της, η Μαρία Χοακίνα έχει ανατραφεί σαν γεννίτσαρος με τη ριζοσπαστική ιδεολογία, με την ανάγκη για λαϊκή πάλη και την πίστη στο Κόμμα. Φανατισμένη με την ιδεολογία της, μεγαλωμένη ανάμεσα στον Μαρξ και στον Λένιν και ιδιαίτερα δραστήρια στα πολιτικά δρώμενα, η Μαρία Χοακίνα έχει το μυαλό της μόνο στην κόκκινη πλευρά της πολιτικής παλέτας. Χόμπυ της δε είναι να κάνει ειρωνικά και επικριτικά σχόλια για όλα τα άλλα χρώματα.

Γυφτάκι Η περιπλανώμενη ηλιοκαμμένη ύπαρξη στο χώρο του Πολυτεχνείου, που κυκλοφορεί ζητώντας επίμονα λεφτά από τους παρευρισκόμενους. Μια δραματοποίηση της κατάστασης και λίγο κλάμα/μύξες βοηθούν πολύ στο να φτάσει στην οικονομική επιτυχία.

Το νέο diesel, κομψά ξεβαμμένο τζην του Χοσέ Αρμάντο έφερε βαριά και ντροπιαστικά πάνω του ένα μεγάλο λεκέ από ατυχώς προσγειωμένα κατρουλιά. Ο Χοσέ βλαστήμησε την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισε να ουρήσει στις τουαλέτες της σχολής του, ωστόσο αποφάσισε να μη δώσει ιδιαίτερη σημασία, και απλά προσπάθησε να το καλύψει όπως-όπως με το μαύρο, λινό του πουκάμισο. Είχε εξάλλου πιο σοβαρά πράγματα να σκεφτεί. Είχαν περάσει 4 ολόκληρες ημέρες από τότε που έγινε το αποτρόπαιο συμβάν στα τραπεζάκια της σχολής, και, αν και ο θόρυβος και τα παρατράγουδα στην κυρίαρχη Διαπλεκόμενη Απολιτίκ Παράταξη δεν έλεγαν να κοπάσουν, κανείς δεν είχε το παραμικρό στοιχείο για την πρόκληση αυτή. Ποια σκοτεινή παραταξιακή δύναμη να είχε άραγε εξαπολύσει ωμή βία, προφανώς μη δυνάμενη να αντιδράσει αλλιώς μπροστά στον εντυπωσιακό πολιτικό πλούτο της παράταξης που κατατρόπωνε κάθε αντίπαλο; Μήπως ήταν άραγε τα κατακάθια οι μπαχαλάκηδες, φύσει αποτυχημένοι, περιθωριακοί τύποι, που μισούσαν θανάσιμα τους πετυχημένους άνδρες σαν τον Χοσέ;

Και έπειτα, ήταν αυτό το ξέφρενο σκίρτημα, σαν δροσερό αεράκι μέσα στο καυτό καλοκαίρι, σαν δυνατή μπόρα του Αυγούστου που έπεφτε λυτρωτικά στη διψασμένη γη, που ένιωσε ο Χοσέ για τη συνάδελφο (αριστερό απόβρασμα κατά τα άλλα) Μαρία Χοακίνα. Μπορεί ο Χοσέ να ζούσε ως ζεν-πρεμιέ στα κλαμπ της Παραλιακής, μπορεί να οδηγούσε τα καλύτερα αμάξια, να κάπνιζε τα ακριβότερα πούρα και να εξερευνούσε τον πολυσχιδή εσωτερικό κόσμο όσων μπουζουκογκομενών ήθελε, αλλά δεν είχε ξανανιώσει ποτέ τόσο έντονα, τόσο αγνά συναισθήματα για αυτή τη δυναμική, υπέροχη γυναίκα. Ο Χοσέ το ήξερε βαθιά μέσα του ότι αυτός ο αλύτρωτος έρωτας δεν θα τελείωνε έτσι. Όχι έτσι άδοξα.

Όλο αυτό το συνονθύλευμα προβληματισμών είχε μπουρδουκλωθεί τόσο πολύ στο μυαλό του Χοσέ, ώστε αυτό το πανάκριβα ενδεδυμένο κινούμενο κομμάτι νεοφιλελεύθερου κρέατος μόλις που ένιωσε κάτι να μπλέκεται στα πόδια του καθώς έκανε να φύγει από τις τουαλέτες. Γύρισε να δει τι ήταν αυτό που είχε βρεθεί στο διάβα του.

Ήταν ένα γυφτάκι, το οποίο προσπαθούσε να πιεί νερό από τον ψύκτη της σχολής.

Και το οποίο δεν δίστασε καθόλου να αφήσει αυτές τις ψυχρές μηχανές, για να πιάσει έναν πολύ θερμό, φραγκάτο περαστικό.

‘Θείο θείο, δωμου δωμου κανά ευρούλι που πεινώωωω’ ξέσπασε το μικρό τσιγγανάκι, αλλά δεν άγγιξε καθόλου τις ευαίσθητες, ανθρώπινες χορδές του Χοσέ ο οποίος το διαολόστειλε με συνοπτικές διαδικασίες.

‘Θείο θείο, δωμου δωμου κάτι που πεινωωωω, και α σου πω κάτι που θες να ξέρεις’

‘Α ναι;’ Παραξενεύτηκε ο Χοσέ, ‘και τι μπορεί να θέλω να ξέρω εγώ δηλαδή από εσένα («βρωμερό μυξιάρικο μίασμα», συμπλήρωσε η σκέψη του);’

ω‘Είσαι μαζί με κείνους στα τραπεζάκια εκεί; Αυτά που σπάσαν και τα φτιάξαν μετά;’

‘Δεν είναι προφανές;’ Καυχήθηκε ο Χοσέ. Η μούρη του είχε πάρει πλέον κλίση 40 μοιρών προς το ταβάνι. Μα που αλλού θα μπορούσε να κάθεται αυτή η πρώτη μούρη, αυτός ο πρώτος γαμιάς, απ’ότι στο τραπεζάκι με τις πιο εντυπωσιακές γυναίκες και τα πιο όμορφα αγόρια; , σκέφτηκε. Μετά σκέφτηκε να μην ξανασκεφτεί ποτέ ότι τα αγόρια του τραπεζιού του ήταν τόσο όμορφα.

‘Ωραία θείο. Το ξέρω είσαι και αρχηγό τους. Θείο θέιο ξέρω ποιος τα σπασε τα τραπεζάκια σας!!! Τον είδα τον είδα!’

Όσο και να προσπαθούσε να κρατήσει στυλάκι για να εντυπωσιάσει τον (λιγοστό πλέον καθώς έμπαινε το απόγευμα) κόσμο της σχολής, ο Χοσέ δεν μπορούσε παρά να μείνει μαλάκας μπροστά στο ασήκωτο βάρος των αποκαλύψεων. Η μοίρα το είχε φέρει έτσι ώστε αυτό το κοινωνικό βδέλυγμα να είναι ο μόνος μάρτυρας του φριχτού γεγονότος. Το πρόσωπο-κλειδί που θα του αποκάλυπτε τους δράστες!

‘Μίλα μαλακισμένο’, φώναξε εκστασιασμένος ο Χοσέ, ‘και θα σου δώσω αυτό!’. Έβγαλε ένα κολαριστό δεκάευρο από το παχυλό πορτοφόλι του (δεν θα έλειπε άλλωστε από τον τριψήφιο διήμερο προυπολογισμό του) και το έδωσε στο γυφτάκι.

‘Ωωωω θείο σ’ευχαριστώ πολυπολυπολυ! Θείο είσαι καλό καλό χεχε! Θα σου πω τι είδα!’

‘Έλα από εδώ πρώτα!’ Ο Χοσέ, πονηρός όπως πάντα, οδήγησε το γυφτάκι σε μια άδεια αίθουσα. Κανένας δεν έπρεπε να τους ακούσει. ‘Και τώρα μίλα, μαλακισμένο!’

‘Ήταν βράδυ θείο, και εγώ περνούσα από εδώ για να πάω σπίτι μου. Ξαφνικά, είδα θείο, έναν τύπο να έρχεται και να ξεκλειδώνει την πόρτα εδώ, τη κεντρική. Δεν μπορούσε όμως να με δει, θείο, γιατί ήμουν στα σκοτάδια, δεν είχε φως εκεί που ήμουν. Τον είδα καλύτερα τον τύπο, θείο, και κρατούσε ένα σφυρί, μεγάλο, να! Μπήκε μέσα θείο, μετά άκουσα από μέσα θορύβους πολλούς, δυνατούς! Πήγα λίγο πιο κοντά, και τον είδα να σπάει τα τραπέζια σας, θέιο! Πολύ μίσος, θείο, πολύ μίσος!’

Ο Χοσέ δεν μπορούσε να χωνέψει ακόμα όλες τις αποκαλύψεις. Το αντίπαλο δέος, η δαιμονική παράταξη της ωμής βίας ήταν…ένα άτομο;!; Σκέψεις κατέκλυζαν το μυαλό του. Μπας και ήταν κάποιος ψυχοπαθής που ήθελε να σαμποτάρει το τέλειο πολιτικό μας σύστημα; Μήπως ήταν πληρωμένος μπράβος από πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες;

‘Πες μου πως ήταν! Πες μου πως ήταν!’, ούρλιαξε ο Χοσέ.

‘Θείο, δυστυχώς από κει που ήμουν, δεν είδα καλά. Δεν ήταν και εύκολο θείο. Φορούσε σκουφί, ένα μάυρο, κατάμαυρο και μεγάλο σκουφί. Και ένα αστείο κασκόλ, με κάτι βούλες, θείο! Βούλες! Θα’ταν πούστης, θείο, δεν εξηγείται αλλιώς! Χε θείο! Βούλες! Πούστης που έσπασε τα…’

‘Εντάξει, μαλακισμένο. Φύγε τώρα. Δεν έχω άλλα φράγκα για σένα’ Ο Χοσέ διέκρινε ότι ο πληροφοριοδότης του είχε στερέψει, και δεν χρειαζόταν άλλο τις υπηρεσίες του. ‘Άντε χάσου τώρα’. Οι πληροφορίες, ωστόσο, ήταν αρκετές για να ανατραπούν όλα τα σενάρια, όλες οι υποχθόνιες θεωρίες συνομωσίας. ‘Ένα άτομο’, μουρμούρισε ο Χοσέ, [δυνατή τρομακτική μουσική παράλληλα παίζει], ‘ένα άτομο!’.

Λίγο μακρύτερα, στα επαναστατημένα τραπεζάκια του κεντρικού διαδρόμου, τα απογευματινά αίματα είχαν ανάψει γύρω από συζητήσεις για το ποιος είναι αληθινός αριστερός (ο συγγραφέας δεν εντρυφά περισσότερο σε μακροσκελείς διαλόγους. Όποιος θέλει να έχει μια πιο multimedia εμπειρία της Σαπουνόπερας, μπορεί κάλλιστα να επισκεφτεί μια οιαδήποτε Γενική Συνέλευση του συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών όταν ομιλούν οι αριστερότερες εκ των παρατάξεων). Η νεραϊδένια φωνή της Μαρίας Χοακίνα έμπλεκε με την τραμπουκοφωνάρα του Τσε, καθώς οι δύο αυτές έντονες προσωπικότητες διασταύρωναν τα ξίφη τους.

‘Πως πάνε τα πλακάκια που έχετε με τους μπάτσους; Σας ανοίγουν και περνάτε ακόμα στις διαδηλώσεις και μετά δέρνουν τους άλλους;’ ούρλιαζε με μανία ο Τσε.

‘Δεν πας να δεις αν έρχομαι, ρε ‘εναλλακτικέ’ τύπε, που όταν εγώ πάλευα στους δρόμους με τους οικοδόμους και προστάτευα τα μπλοκ μου, εσύ έψαχνες starakiα κατάλληλου χρώματος στο Μοναστηράκι;’, του απαντούσε με Περισσό (ο νοών νοείτω) πάθος η Μαρία. Λίγο πιο πέρα ένα από τα λιγοστά μέλη της τρίτης, διακριτικής αριστερής οργάνωσης της σχολής, του Ε.ΓΚ.Ε.Λ.Α.,Δ.Ο.Σ (Ενωτικού Γκέυ-Friendly Επαναστατικού Λαϊκού Alternative, Δηλαδή Όλα-σε-ένα Σχήματος) πάλευε με την απαλή, light σαν Total 0% φωνή του να κατευνάσει τα πνεύματα και να ρίξει τις κλασσικές γέφυρες ανέφικτης διαπαραταξιακής αριστερής συνεργασίας, αλλά κανείς δεν τον άκουγε, και όλοι τον είχαν χεσμένο.

Η Μαρία Χοακίνα ωστόσο δεν έδειχνε πρόθυμη να συνεχίσει για πολλή ώρα το αγαπημένο αυτό αριστερό σπορ. Ήταν προφανές ότι κάτι την απασχολούσε, και δεν είχε διάθεση τώρα για τις τόσο προσφιλείς τετριμμένες και ατέρμονες συζητήσεις. Ήταν εκείνο το βλέμμα που τις είχε ρίξει αυτός ο καπιτάλας ο Χοσέ που την είχε αναστατώσει τόσο. Αυτά τα μάτια, τα τόσο εκφραστικά, που, αν δεν ήταν και τόσο δεξιά, θα την είχαν ρίξει αμέσως. ‘Μπορεί να είναι νεόπλουτος καπιταλιστής του κερατά, αλλά τουλάχιστον έχει ωραίο βλέμμα’, σκέφτηκε. Ένα χαμόγελο φάνηκε στα χείλη της, το οποίο όμως έσβησε αμέσως. ‘Μα πως μπορείς να σκέφτεσαι τέτοια πράγματα;!; Και μόνο η σκέψη αυτή είναι προδοσία στις Ιδέες και στις Αξίες με τις οποίες υπηρετώ το Κόμμα [η σκηνή εδώ λαμβάνει ένα βαθύ κόκκινο background και ακούγεται η Διεθνής να σικοντάρει από πίσω]. Σε κοίταξε προκλητικά ένα δεξιό αρχίδι και αμέσως ξέχασες ό,τι πρεσβεύεις!’ Ωστόσο η Μαρία Χοακίνα ήξερε, και αυτό φοβόταν πιο πολύ, ότι αυτό το βλέμμα του Χοσέ δεν ήταν βλέμμα πρόκλησης, δεν ήταν ακόμη ένα αντρικό βλέμμα που επιθυμούσε την ίδια με ανοικτά πόδια σε οριζόντιες επιφάνειες, αλλά μια φοβισμένη ματιά αγάπης. Ένα βλέμμα σπάνιο και όμορφο σαν τα αγνά κρινάκια της άμμου. Ένα βλέμμα που την καλούσε να ξεχάσουν το τεράστιο πολιτικό χάσμα που τους ένωνε, και να τρέξουν χεράκι-χεράκι γυμνοί στα απολιτίκ λειβάδια του έρωτα.

‘Όχι, Όχι, Μαρία, μη σκέφτεσαι τέτοια πράγματα. Αυτή η ελλεινή φάτσα είναι άξια μόνο για τα φρουτάκια (άντε και λαχανικά) που πετάμε ενίοτε στις συνελεύσεις’

Αλλά αυτές οι ‘διαφορετικές’ σκέψεις εκεί, να επιμένουν, να τις βασανίζουν το τόσο δογματικά τακτοποιημένο μυαλουδάκι της.

‘Μα τι υπέροχο χαμόγελο που έχει’, έπιασε τον εαυτό της να σκέφτεται μετά από λίγο. ‘Ναι, αυτό το οποίο έχει ξοδέψει μια περιουσία σε ιδιωτικές κλινικές για να φτιάξει, με τα τρελά φράγκα που έχει’, ξανασκέφτηκε, προσπαθώντας να ξορκίσει τους δαίμονες των σκέψεων της. Χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Όταν λοιπόν είδε η Μαρία τον ίδιο το Χοσέ με σάρκα και οστά να βγαίνει σκεπτικός από την αίθουσα κοντά της, αυτές οι αμφιλεγόμενες σκέψεις κόντεψαν να την τρελάνουν. Έρχονταν όλες μαζί, σαν κύματα, και έπαιζαν παιχνίδια με τη λογική της.

Μέχρι που όλες σταμάτησαν, όταν τα αυτιά της έπιασαν τη μπάσα, γαργαλιστική συχνότητα του Χοσέ να της λέει ‘Καλησπέρα’. Οι κόρες της γούρλωσαν. Ιδρώτας άρχισε να κυλάει από το μέτωπό της. Οιστρογόνα ξεπήδησαν με ορμή από τους αδύναμους να αντιδράσουν αδένες της.

‘Γ….γ..γ..γεια σου Χοσέ’, έπιασε τον εαυτό της να απαντάει.

Πιο πέρα μόλις που μπορούσε να ακούσει τη φωνή του Τσε, σιγανή και παραμορφωμένη πια, να αναλύει τις προτάσεις της παράταξής του σε ένα άτυχο πρωτοετάκι. Τα μέχρι τώρα πρόσωπα με τα οποία μάλωνε φαίνονταν τώρα τόσο ασήμαντα, τόσο δευτερεύοντα και περιττά. Ήταν πλέον σε ένα δυαδικό κόσμο που υπήρχε μόνο αυτή και αυτό το υπέροχο —καπιταλιστικό αρχίδι– πλάσμα.

Ο Χοσέ έμεινε έκθαμβος που η Μαρία Χοακίνα του απάντησε χωρίς να τον βρίσει χυδαία. Τι απαλή και αιθέρια που ήταν η φωνή αυτού του πλάσματος! Ικανή να μπλοκάρει κάθε νευρικό του κύτταρο, και να τον κάνει να κοιτάει με τις ώρες σαν φυτό τη γλυκιά φιγούρα της. Κάθε σκέψη του σταμάτησε, και ο Χοσέ άκουσε τον εαυτό του να λέει:

‘Είναι αργ…αργ..αργά. Μήπως θες να σε…εεε…πάρω…εεε με το αμάξι μου σπίτι;’

Και έπειτα, σιωπή. Το μόνο αξιόλογο που υπήρχε στον κατά τα άλλα συνηθισμένο τραπεζοδιάδρομο της σχολής ήταν αυτά τα δύο ζευγάρια μάτια που κάρφωναν το ένα το άλλο. Και ύστερα, η φωνή της Μαρίας ξανακούστηκε πιο αισθησιακή από ποτέ, λέγοντάς του:

‘Πάρε με.’

Τι σοκ! Τι σκάνδαλο! Δύο νέοι, αντί να παραδοθούν ψυχή τε και σωματι στα Κοινά και στις Ιδέες, αποφάσισαν να ενδώσουν στα βδελυρά, θνητά τους συναισθήματα και στις σαρκικές τους ορέξεις. Μπορεί ο σοφός λαός να λέει στα παραδοσιακά του τραγούδια ότι μπλε βουνά χρήματος με κόκκινα βουνά εργατικού ιδρώτα δεν σμίγουν, αλλά οι ήρωές μας αποφάσισαν να διαπράξουν ύβρη, την ύβρη του έρωτα με κάθε τίμημα. Γρήγορα όμως θα έρθει και η νέμεσις, και τότε δεν θα υπάρχει κανένας από μηχανής μαλάκας να τους σώσει! Μείνετε συντονισμένοι και περιμένετε καρτερικά για το επόμενο, αποκαλυπτικό επεισόδιο της Σαπουνόπερας των Πολιτικών Μηχανικών!

9 Σχόλια

  1. πολυ καλο!!!! αν κ θα ηθελα λιγη περισσοτερη ιντριγκα προτου τα βρουν οι 2. τσπ, περιμενουμε κ το επομενοοοοοο!!!!

  2. bravo re…wraia ta les

  3. σεξ και βια στα σχολεία!αααααχ…ποιος περίμενε ότι οι «αστικοί» μύθοι που ακούγαμε τόσα χρόνια θα γινόντουσαν και σήριαλ;Το βρώμικο ’89 ξαναχτυπά!

  4. Γιατί ρε Σνέρονα φανέρωσες τις κρυφές πηγές μου…τώρα όλοι μάθανε ότι στο επόμενο επεισόδιο θα πρωταγωνιστεί ο Μητσοτάκης!!! 😛

  5. μμμμ……νομίζω οτι ένας βιασμός της Μαρίας Χοακινα από το Tσε θα έδινε άλλη χάρη στο έργο….α και κάτι αλλο θα μπορούσες να βάλεις και κανέναν αλλο ήρωα π.χ. τη πρόεδρο της σχολης De la Kotopoularos Mimikos ,δείγμα της διεφθαρμένης εξουσιας …….

  6. μην τον ακούς τον Gerber σχεικά με το βιασμό της Μαρίας… (το αλλό με τη διεφθαρμένη εξουσία ήταν καλό!)

  7. pote tha bgei to epomeno??????

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: