«Σιχάθηκα τον εαυτό μου – Ντρέπομαι για όσα έκανα»

«Μετά από σχεδόν 5 χρόνια στην ΠΑΣΠ, νιώθω πλέον ψυχολογικά κουρασμένος από τα συνδικαλιστικά. Καθώς κατάλαβα ότι δεν είναι μια συνεχής ιδεολογική πάλη, αλλά μια μάχη χωρίς αύριο για τη διαχείριση μιας μορφής εξουσίας, με πισώπλατα μαχαιρώματα διαπραγματεύσεις, διαπλεκόμενα, εκβιασμούς και πόλεμο με αθέμιτα μέσα.

Σκεφτόμενος τα χρόνια που πέρασαν, είδα τον εαυτό μου, από ένα «βλαχάκι» που είχε έρθει απ’ το χωριό του για να σπουδάσει σε μια πόλη όπου δεν ήξερε κανέναν, να μετατρέπεται σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους φοιτητές στο ΤΕΙ, με δεκάδες φίλους και γνωστούς μέσα και έξω από το ΤΕΙ, αλλά πάντα κάτι υπήρχε μέσα μου που με βασάνιζε και με έκανε να μην μπορώ να ξεκουράζομαι ποτέ.

Δεν μπορώ να θυμηθώ τι έκανα συνειδητά και τι όχι μέχρι να φτάσω εδώ που έφτασα. Ο συνδικαλισμός μού έδινε πολλές δυνατότητες και αρκετά μεγάλη δύναμη, είχα στα είκοσί μου χρόνια τη δύναμη να δίνω λίστες με ονόματα σε καθηγητές και αυτοί να βοηθάνε όλα τα ονόματα να περνάνε τα μαθήματα που δίδασκαν, να πηγαίνω σε διάφορα μαγαζιά και να διασκεδάζω χωρίς να πληρώνω τίποτα, αλλά όλα αυτά που είχα δεν με ενθουσίαζαν καθώς το μόνο που έβλεπα ήταν ότι όλοι αυτοί που μας έδιναν τις δυνατότητες να έχουμε αυτήν την εξουσία μάς αποσπούσαν την προσοχή να μη βλέπουμε τις λαμογιές που γίνονται για τη διαχείριση του τεράστιου προϋπολογισμού του ΤΕΙ. Είχαν σπάσει την παράταξη στα δύο με σκοπό να μην καταφέρνουμε να ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα που γίνονταν και είχαμε καταντήσει τα μικρά πιόνια στα χέρια των μεγαλοκαρχαριών.

Οι μισοί από εμάς προτίμησαν να τα βρουν με τη ΔΑΠ, έτσι ώστε να καταποντίσουν εμάς τους υπόλοιπους με τον γαλαζοπράσινο συνασπισμό που είχαν κάνει και έτσι ο φαύλος κύκλος των εσωτερικών συγκρούσεων μεγάλωνε, με αποτέλεσμα όποιος θα ήταν το μεγαλύτερο «λαμόγιο» να επιβιώσει. Βουλευτές, καθηγητές, αλλά και κομματάρχες προσπαθούσαν να παίξουν έναν ρόλο στις εξελίξεις της ΠΑΣΠ του ΤΕΙ Λαμίας, καθώς απ’ τη μια ήταν ένα μεγάλο σχολείο ανερχόμενων συνδικαλιστών και από την άλλη τα συμφέροντα και οι προϋπολογισμοί του ΤΕΙ ήταν πολύ μεγάλοι για να μείνουν στα χέρια άλλων και όχι στα δικά τους.

Όταν βρέθηκα στην ανώτερη βαθμίδα της παράταξης και έγινα επιτέλους γραμματέας, σιχάθηκα όλα όσα γίνονταν, αλλά και τον ίδιο μου τον εαυτό για όσα είχα κάνει για να φτάσω εδώ που έφτασα. Με πλησίαζαν διάφοροι και μου ζητούσαν διάφορες συνεργασίες και με πίεζαν είτε με απειλές είτε με άλλους τρόπους να δεχθώ τις συνεργασίες που μου πρόσφεραν αλλά οι παλιοί μου «φίλοι» με έκοβαν σε διάφορα μαθήματα για να με κρατάνε στο χέρι και να μην τους φύγω πριν από τις προεδρικές εκλογές.

Έτσι έφτασα στο σημείο να έχω τρεις δρόμους να διαλέξω: Ο ένας ήταν να συμβιβαστώ και να γίνω ένα μεγάλο λαμόγιο σαν τους καθηγητές που ασκούσαν διοίκηση, ο δεύτερος ήταν να αρνηθώ και να συγκρουστώ με όλους αυτούς, με αποτέλεσμα να χάσω το πτυχίο μου, και ο τρίτος ήταν να φύγω και να εξαφανιστώ απ τη Λαμία. Εγώ προτίμησα τον τρίτο δρόμο, καθώς πλέον έχω σιχαθεί όλο αυτό το παιχνίδι της εξουσίας και ντρέπομαι για τον εαυτό μου και τα όσα έκανα, αλλά περισσότερο ντρέπομαι για το πού έχει φτάσει η τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ, που είναι ένα κόμμα αλλαγής, θα καταφέρει να δώσει μια λύση σε όλα όσα γίνονται και έχουν απαξιώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση, πράγματα που όλοι τα ξέρουμε, αλλά κανένας δεν τολμά να τα πει, καθώς όλοι σχεδόν σ’ αυτόν τον χώρο είμαστε ίδιοι και κανένας σχεδόν δεν έχει την πολιτική βούληση να κάνει κάτι και έτσι ελπίζω το ΠΑΣΟΚ να τη βρει και εν όψει του καταστατικού και πολιτικών θέσεων συνεδρίου που έρχεται να κατατεθούν προτάσεις για τη λύση αυτού του προβλήματος που μαστίζει την παιδεία και τις τσέπες των φορολογούμενων.

Προσωπικά προτείνω τα εξής:

• Επικάλυψη των γραπτών με ταινία, στα πρότυπα των πανελλαδικών εξετάσεων, έτσι ώστε κανένας καθηγητής να μην ξέρει τινός γραπτό διορθώνει.

• Οι εκάστοτε διοικήσεις να λογοδοτούν μέσα σε συνελεύσεις φοιτητών και σε όλα τα όργανα συνδιοίκησης οι αποφάσεις που λαμβάνονται να επικυρώνονται από τις συνελεύσεις των φοιτητών και όχι από τις παρατάξεις.

• Στις προσλήψεις νέων μόνιμων καθηγητών κατά τη διάρκεια της προκήρυξης της θέσης να επικυρώνονται τα προσόντα από την συνέλευση φοιτητών του τμήματος, καθώς οι περισσότερες προκηρύξεις είναι φωτογραφικές και τα εκλεκτορικά στημένα, καθώς οι εκάστοτε διοικήσεις θέλουν να προσλαμβάνουν σαν μόνιμους δικούς τους ανθρώπους για να έχουν το πάνω χέρι έναντι των αντίπαλων τους και το υπουργείο πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις εθελοτυφλεί.

Οι κρίσεις των ήδη μονίμων καθηγητών να γίνονται και προφορικά από επιτροπές έγκριτων επιστημόνων, καθώς οι περισσότερες δημοσιεύσεις είναι πληρωμένες και έτσι κανείς δεν ξέρει εάν οι γνώσεις είναι του καθηγητή που τα δημοσίευσε ή άλλων καθηγητών που τους έχουν πληρώσει για να βγάλουν τη δημοσίευση.

Στα ερευνητικά προγράμματα να ελέγχεται η πρόοδός τους κάθε εξάμηνο καθώς, σε ένα μεγάλο μέρος των ερευνητικών προγραμμάτων δεν γίνεται έρευνα, αλλά χάνονται τζάμπα κοινοτικά κονδύλια, αλλά και κονδύλια του ελληνικού κράτους, χωρίς να έχουμε καινούργια επιστημονικά αποτελέσματα, και όλα τα ερευνητικά προγράμματα γίνονται ένας τρόπος ικανοποίησης των αυλικών των διοικήσεων για τις «εξυπηρετήσεις» που τους έχουν κάνει, είτε είναι καθηγητές είτε συνδικαλιστές φοιτητές.

Όσον αφορά τα βιβλία τα οποία διανέμονται, να ελέγχονται οι καθηγητές-συγγραφείς εάν έχουν πραγματικά τις γνώσεις που απαιτούνται για να τα γράψουν, αλλά και εάν είναι το γνωστικό αντικείμενο των βιβλίων κατάλληλο για να διδάσκεται, καθώς σε ιδρύματα όπου διδάσκουν οι συγγραφείς-καθηγητές βάσει νόμου παίρνουν το 80% της τιμής του βιβλίου και, όπως είναι αυτονόητο, ό,τι και να γράφουν μέσα τα βιβλία, οι συγγραφείς-καθηγητές τα δικά τους θέλουν να διδάσκουν.

Μόνο μια τέτοια ρήξη με τα κατεστημένα των ΤΕΙ και των Πανεπιστημίων, για όλα όσα ξέρουμε ότι γίνονται αλλά και για όσα δεν ξέρουμε θα επαναφέρουν τα ΤΕΙ και τα Πανεπιστήμια στον πραγματικό τους ρόλο της παροχής των ακαδημαϊκών γνώσεων και όχι σε ακαδημαϊκά ιδρύματα που είναι εγκλωβισμένα στις διαπλοκές και στα συμφέροντα δισεκατομμυρίων ευρώ όπως είναι μέχρι σήμερα».

Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ‘Το Παρόν‘ και είναι γραμμένο από έναν πρώην συνδικαλιστή της ΠΑΣΠ, στο ΤΕΙ Λαμίας. Δεν είναι ενυπόγραφο, επομένως δεν μπορούμε να εγγυηθούμε για την αυθεντικότητά του. Όμως, περιγράφει μια κατάσταση, την οποία όλοι λίγο-πολύ ξέρουμε και συμβαίνει δυστυχώς τόσο στα ΤΕΙ όσο και στα ΑΕΙ, ίσως και στη σχολή μας…

3 Σχόλια

  1. Πολύ ωραίο άρθρο- εξομολόγηση! Δε ξέρω πόσοι μπορεί να σοκαρίστηκαν από αυτά τα «ωραία» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης! Πόσοι φοιτητές αλλά και παραταξόπαιδα μπορεί να προβληματίστηκαν και να εξοργίστηκαν από το διαπλεκόμενο χαρακτήρα όχι μόνο των ΤΕΙ Λαμίας αλλά εν γένει και όλων των σχολών της χώρας! Εχω την αίσθηση ότι δεν είναι πολλοί… Ισα ίσα το αντίθετο, πιστεύω! Μάλλον οι περισσοτεροι θα είπαν «στα αρχίδια μας τι ήταν και τι έκανε…καλά δε περνούσε?! άμα είσαι μάγκας κάντο και εσύ! εγώ πάντως αν ήμουν στη θέση του, θα την άραζα ζάχαρη», άλλοι πάλι «έτσι είναι το κωλοσύστημα! όλα τα τσογλάνια βολεύονται και μετά.. άστααα! το κράτος φταίει, οι καθηγητές φταίνε, οι … φταίνε, φταίνε, φταίνε»
    Ποιός μπορεί να κατηγορήσει τις παραπάνω αντιδράσεις?! Κανείς…και αυτό γιατί όταν έχεις μάθει και ζήσει την αλητεία και τη λαμογιά, έχεις μάθει να αντιδράς έτσι. Μηδενιστής ή επαναστάτης! Οταν σε έχουν καρπαζώσει και ληστέψει στη γενέτειρα αυτή του Καραγκιόζη, τότε λες είτε θα πάω μ’ αυτούς για να έχω αρχίδια έστω και αν φοράω παραταξιακό βρακί ή μιζεριάζω και εξελίσσω το ατομικό μου υβρεολόγιο με επιπλέον 300 μάναδες βουλευτών- άντε ρίχνω και καμιά καρπαζιά και γω άμα βρω ευκαιρία! Στο τέλος, όπως συνήθως δε γίνεται τίποτε δημιουργικό.Προτάσεις έξυπνες και δουλεμένες όπως του παιδιού παραπάνω υπάρχουν!

    «»»»Προσωπικά προτείνω τα εξής:

    • Επικάλυψη των γραπτών με ταινία, στα πρότυπα των πανελλαδικών εξετάσεων, έτσι ώστε κανένας καθηγητής να μην ξέρει τινός γραπτό διορθώνει.

    • Οι εκάστοτε διοικήσεις να λογοδοτούν μέσα σε συνελεύσεις φοιτητών και σε όλα τα όργανα συνδιοίκησης οι αποφάσεις που λαμβάνονται να επικυρώνονται από τις συνελεύσεις των φοιτητών και όχι από τις παρατάξεις.

    • Στις προσλήψεις νέων μόνιμων καθηγητών κατά τη διάρκεια της προκήρυξης της θέσης να επικυρώνονται τα προσόντα από την συνέλευση φοιτητών του τμήματος, καθώς οι περισσότερες προκηρύξεις είναι φωτογραφικές και τα εκλεκτορικά στημένα, καθώς οι εκάστοτε διοικήσεις θέλουν να προσλαμβάνουν σαν μόνιμους δικούς τους ανθρώπους για να έχουν το πάνω χέρι έναντι των αντίπαλων τους και το υπουργείο πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις εθελοτυφλεί.»»»

    Πράγματι σωστά μέτρα με λογική και πρακτική εφαρμογή! Και οι πιο σκατοκέφαλοι τα βρίσκουν εύπεπτα..Αλλά πάλι δεν έχω μεγάλη ελπίδα ότι μπορεί να εφαρμοστεί κάποιο από τα παραπάνω γιατί το είπαμε «το σύστημα ειναι για τον πούτσο» γι αυτό «αμα είσαι έξυπνος, βολέψου, άραξε και μίζες αβέρτα μάζεψε»!

  2. Εγω απορω γιατι δεν αγγιζει κανεις το θεμα της καταργησης των παραταξεων….

  3. και ποιος θα κάνει πάρτυ μετά?!! ποιά ιδεολογική βάση θα έχεις αφού χαθούν οι φωστήρες των παρατάξεων!? πως θα παρακολουθείς τις ανευ παρατάξεων άνοστες και άγευστες συνελεύσεις?! Μάλλον θα έπρεπε να σκεφτείς πρώτα τι εύχεσαι ! Κατα τη γνώμη μου οι παρατάξεις είναι αυτή τη στιγμή αν όχι τα πόδια, σίγουρα τα χέρια του σώματος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης! Και αυτό γιατι απλά είναι το πιο δυναμικό κομμάτι της φοιτητικής ζωής! Καταφέρουν και κυριαρχούν μέσω δύο πρακτικών και η ιδεολογία δε συμπεριλαμβάνεται σε κανένα από τα 2, όπως μάλλον κομπάζουν όλοι τους! Το πρώτο είναι ότι αποτελούν τη μόνη αξιόλογη μορφή οργάνωσης στη χύμα κατάσταση των πανεπιστημίων, γεγονός που ευνοεί την εξέλιξη τους αλλά και δικαιολογεί κατά μεγάλο μέρος την επιροή τους στο γίγνεσθαι της φοιτητικής ζωής! Μεγάλο κατηγορώ πάνω σ’ αυτό ρίχνω κυρίως στους καθηγήτες αλλά και στους απαραταξιακους φοιτήτες, που παργκωνίζουν τους εαυτούς τους και τη δυναμικότητα τους, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο σε υποβαθμισμένες συμπεριφορές-ατσαα! Το δεύτερο είναι η χρηματοδότηση τους από το ίδιο το πανεπιστήμιο και τα ανώτερα κομματικά όργανα τους, στη προσπάθεια δημιουργίας μιας εκλογικής βάσης, ενός φυτωρίου κομματικών στελεχών! Και σ αυτή την κατεύθυνση στρέφεται όχι μονο η χρηματοδότηση αλλά και το ενδιαφέρον των καθηγητών και όχι μόνο το ενδιαφέρον των καθηγητών αλλά και η γενικότερη φαγούρα των πολιτικών για τους φοιτητές(θέλουν να πιάνουν τον παλμό της νέας γενιάς βλέπεις)! Κάνοντας τη σούμα, για να καταργηθούν οι παρατάξεις χρειάζεται- σχετικά το πιο εύκολο- να κοπεί η χρηματοδότηση(άλλη η πολιτική με φράγκα και άλλη χωρίς), και -το πιο δύσκολο- να καταρρεύσει το ιεραρχικό σύστημα και η όποια οργάνωση και δεσμοί τους(γεγονός που θα αναγκάσει τους καθηγητές να κάνουν προεκλογικές εκστρατείες μέσα στις σχολές για το πρυτανικό αξίωμα :P)!
    Τα αποτελέσματα αυτής της αλλαγής θα έχουν μάλλον ενδιαφέρον! Τα «φυτά» της σχολής θα γίνουν ιδιαίτερα δημοφιλή για τις σημειώσεις τους, οι τοίχοι θα είναι κατα το πλείστον άδειοι(καταθλιπτικό δεν ειναι?), οι καθηγητές αλλά και οι φοιτητές θα «αναγκαστούν» να γνωριστούν καλύτερα καθώς δε θα υπάρχουν αυτοανακυρηγμένοι εκπρόσωποι να ενημερώνουν! Σίγουρα θα έχει και τα κακά του! Σίγουρα ο φοιτητής δε θα προλαβαίνει ίσως να πάει για καφε γιατί θα πρέπει να πάει ο ίδιος στη σχολή να ενημερωθεί καθώς δε θα υπάρχει το sms από την παράταξη.. Σίγουρα πολλά άλλα…
    Αν όλα αυτά τα σίγουρα σε τρομάζουν τότε ίσως ειναι καλύτερο πράγματι να μην αγγίξει κανείς το θέμα της κατάργησης! Ούτε σε άλλως στην τελική οι παρατάξεις μπορεί να έιναι το ίδιο το πανεπιστήμιο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: