Το Πανηγύρι των (Πρυτανικών) Εκλογών

· Τεράστια έκρηξη βίας στα πανεπιστήμια, παπαγαλίζει το σύνολο των τηλεδημοσιογράφων και αναγάγει σε πρώτο θέμα τα καραγκιοζιλίκια και το χάος που συμβαίνουν ως απόρροια των πρυτανικών εκλογών στα διάφορα ΑΕΙ και ΤΕΙ όπου γίνονται.

· Και βγάζει λοιπόν στα τηλεπαράθυρα κάθε λογής σχετικό και άσχετο, που αναλύει ως αναλώσιμος εξπέρ το πρόβλημα, κατηγορεί τους ακραίους τύπους που προκαλούν το χάος και μετά εξαφανίζεται (μέχρι να ξαναεμφανιστεί στο επόμενο καυτό θέμα, τον πρώτο gay γάμο στην Τήλο, για το οποίο γνωρίζει εξίσου πολλά).

· Δυστυχώς, παρά τη διάχυτη τρομολαγνεία τους, τους κλισέ τραγικούς τίτλους και τις μουσικές που παραπέμπουν σε χολυγουντιανό μελόδραμα, τα κανάλια έχουν ένα κάποιο δίκιο.

· Δεν συμβαίνει πυρηνικό ολοκαύτωμα, ούτε συμπλοκές συμμοριών με δεκάδες νεκρούς (όπως θα πίστευε κάποιος μετά από λίγη πρέζα και πολύ Alter). Συμβαίνουν όμως τραυματισμός πρύτανη και λοιπού προσωπικού, τραυματισμοί φοιτητών από τις διάφορες αντιμαχόμενες πλευρές, κυνηγητά, σπρωξίματα και βρισίδια, ιπτάμενες κάλπες που εκσφενδονίζονται από το δεύτερο όροφο και άλλα τέτοια όμορφα.

· Η κυβέρνηση βέβαια δεν προτίθεται να αφήσει ‘τις μειοψηφίες να παραλύσουν την τεράστια δημοκρατική διαδικασία’. Ήδη επιστρατεύτηκαν πονηρά τρiκ όπως πολλές κάλπες σε random αίθουσες, άλλες φαντάσματα και άλλες κανονικές. Επίσης ακούστηκε και η έξυπνη λύση της κάλπης βιδωμένης στο πάτωμα.

· Ως Πολιτικοί Μηχανικοί, δεν έχουμε παρά να βάλουμε τη ‘σκέψη του μηχανικού’ για την οποία τόσο διαφημιζόμαστε να βρει και άλλους τρόπους ενίσχυσης της στατικής ισορροπίας της κάλπης και της προστασίας της από δυναμικές φορτίσεις.

· Μήπως να δοκιμάζατε ατσαλόκαρφα; Ειδικά μεταλλικά στοιχεία σχήματος Π, πακτωμένα στο πάτωμα; Μήπως κόλλα πολυουραιθάνης; Μήπως διάφορες κονίες;

· Το καλύτερο βέβαια που έχουμε να προτείνουμε είναι το αγαπημένο μας προϊόν: τσιμέντο.

· Βέβαια η προώθηση των δημοκρατικών συμφερόντων των φοιτητών από τους δεξιούς υπερασπιστές της δεν εξαντλείται στους τρόπους στατικής ενίσχυσης της κάλπης. Ακολουθούνται και πιο δυναμικές προσεγγίσεις.

· Όπως οι φουσκωτοί σαν κουκλάκια Michelin μπράβοι που έσκασαν μύτη στο Πανεπιστήμιο Πειραιά για να διασφαλίσουν τη δημοκρατικότητα του θεσμού.

· Τόσο πολύ κόπτεται η παράταξη της παραλιακής για τη δημοκρατικότητα του Πανεπιστημίου που έφερε την ίδια την…παραλιακή στις σχολές.

· Την παραλιακή που έρχεται να υπερασπιστεί τη διαδικασία από διάφορες πολιτικές ομάδες που είναι αμιγώς δημοκρατικές, αρκεί η δημοκρατία να είναι της αρεσκείας και του γούστου τους. Σε αντίθετη περίπτωση, ακολουθούνται ‘δυναμικές μορφές κινητοποιήσεων’, με αρκετή σως ‘αντίδρασης στο νέο νόμο Πλαίσιο’.

· Πίσω από τα ‘δικαίως αντιδραστικά’ σαμποτάζ των κάλπεων και τις ‘δημοκρατικές’ εμμονές με τα μπιφτέκια-μπράβους και τις πακτωμένες κάλπες μου φαίνεται ότι το μόνο που κρύβεται είναι ένας πόλεμος εντυπώσεων.

· Και όλο αυτό το νταραβέρι, όλο αυτό το επιπέδου popcorn πολιτικό θέαμα για ποιο πράγμα; Για μία απλή εκλογή πρύτανη, που θεωρείται και light διάταξη. Που να σκάσει μύτη δηλαδή και ο manager. Ε ρε γλέντια που έχουν να γίνουν στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο!

· Ποια είναι όμως η ‘δυναμική μειοψηφία’ των φοιτητών που αρέσκεται στο να σαμποτάρει τη διαδικασία;

· Δεν είναι άλλη παρά μέλη των Ε.Α.Α.Κ καθώς και διάφοροι άλλοι υπόχωροι υποχώρων της άκρας και ριζοσπαστικής αριστεράς.

· Τα Ε.Α.Α.Κ βέβαια είναι η μόνη αριστερή παράταξη που αντίκειται στο νόμο πλαίσιο και επίσημα ακολουθεί τόσο δυναμική αντίδραση. Δεν το έχει κρύψει άλλωστε, το έχει δηλώσει επανηλλειμένα από τις τοποθετήσεις των μελών της και τα φυλλάδιά της, αναλαμβάνοντας συνεπώς και την ευθύνη της πολιτικής της πρακτικής.

· Το αν αυτή η αντίδραση είναι παράλογη ή λογική, υπερβολική ή όχι, αποτελεσματική ή φανφαρονική είναι θέμα προσωπικής άποψης. Ακόμη και σε αυτούς που αντιτίθενται στο νόμο Πλαίσιο (οι αριστερές παρατάξεις δηλαδή) θα βρεις ποικιλία απόψεων.

· Οι πιο μετριοπαθείς προτείνουν απλή αποχή, άντε και κανένα άκυρο βρε αδελφέ. Οι πιο ριζοσπάστες προτείνουν παρέμβαση στη διαδικασία, εκλογικό σαμποτάζ, απαλλοτροιώσεις τραπεζών, ένοπλη επανάσταση κ.ο.κ.

· Το θέμα είναι ότι η αντίδραση αυτή δεν είναι η μόνη ακραία πολιτική πράξη σε αυτό το μπρα-ντε-φερ μεταξύ φοιτητών-υπουργείου για το νόμο Πλαίσιο.

· Και το ίδιο το Υπουργείο έχει φροντίσει να δυναμιτίσει με προμελετημένη ακρίβεια το κλίμα λίγες μέρες πριν τις εκλογές, με τις δηλώσεις Στυλιανίδη για ‘διακοπή της χρηματοδότησης σε περίπτωση ανυπακοής στις διατάξεις’ (αρκούντως προκλητική) και για ‘σοκ που χρειάζεται στο δημόσιο Πανεπιστήμιο για να συνέλθει’ (αρκούντως ηλίθια και αφελώς επικίνδυνη για δήλωση Υπουργού).

· Το Υπουργείο άλλωστε δεν έχει κρύψει ότι θα περάσει δια πυρός και σιδήρου τις διατάξεις. Η τακτική αυτή άλλωστε φαίνεται να βοηθάει. Περνάει μέσω των ΜΜΕ στην κοινωνία ότι η κυβέρνηση αντιτίθεται στο κατεστημένο, σπάει τα συντεχνιακά δεσμά, κτλ κτλ.

· Και είναι γεγονός είναι ότι η ίδια η μερίδα των φοιτητών που διαφωνούν με τις κυβερνητικές διατάξεις ‘ψαρώνουν’ από αυτά τα επικοινωνιακά δολώματα της κυβέρνησης, αντιδρούν και καταντούν στα μάτια της κοινωνίας ως τα μόνα αντιδραστικά, παράλογα στοιχεία που επιζητούν τη βία.

· Με τα Μ.Μ.Ε να βοηθούν πολύ στο χτίσιμο αυτής της εικόνας.

· Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα μιας μετωπικής δύο αξιοσημείωτων δυνάμεων είναι το μπάχαλο και το μπουρδελοχάος, και αυτό μέχρι στιγμής παράγεται στους πανεπιστημιακούς χώρους.

· Το Πολυτεχνείο μας μπορεί βέβαια να μην το αγγίζει τώρα, αλλά επιφυλάσσομαι να δω το πλούσιο θέαμα που θα παραχθεί στις δικές μας εκλογές. Μη φύγει κανένας…υποψήφιος πρύτανης μαζί με την κάλπη από τον 2ο όροφο φοβάμαι μόνο. Και μετά άντε να υποστηρίξεις ότι…λιποθύμησε και χτύπησε.

· Λυπηρό όντως να βλέπεις οπαδούς των (αμεσο)δημοκρατικών διαδικασιών να σαμποτάρουν (τις πιο) δημοκρατικές διαδικασίες της νέας (σπαστικά νεοφιλελεύθερης κατά τα άλλα) νομοθεσίας και μπιφτεκάκια της Παραλιακής να τις υπερασπίζονται.

· Ο μόνος χαμένος από αυτή τη διαδικασία; Η ίδια η πανεπιστημιακή δραστηριότητα με όλες τις εκφάνσεις της (κοινωνικοπολιτική, ερευνητική, εκπαιδευτική). Για ακόμα μια φορά, τα πανεπιστήμια αδυνατούν να παράξουν τα όσα οφείλουν ως φορείς να παράξουν και καταντάνε θέατρα του παραλόγου, γεμάτα από κωμικοτραγικές παραστάσεις. Φεστιβάλ ολόκληρο.

· Κάτι σαν πιο βαρία μορφή των δικών μας Συνελεύσεων δηλαδή. Ξέρετε, αυτές με τα φρουτάκια τους, τα κοτοπουλάκια τους, τους ενδοαριστερούς μονολόγους-αντιλόγους τους, τα γκρουπ που μπαινοβγαίνουν τακτικά για να υπάρξει/να μην υπάρξει απαρτία κ.α.

· Και η αντίδραση του μέσου φοιτητή μπροστά σε όλα αυτά; Μάλλον ένας συνδυασμός ωχαδερφισμού και σταρχιδισμού. Σιγά που καιγόταν να ψηφίσει και πρύτανη δηλαδή, τώρα που είναι η αίθουσα εκλογών εμπόλεμη ζώνη, γιατί να ρισκάρει τη ζωή του;

· Δεν υπάρχει κάποια άλλη λαϊκή έκφραση σοφίας, κάποιο απαύγασμα στιγμιαίας εμπνευσμένης θεώρησης της πραγματικότητας για να περιγράψει την εκλογική διαδικασία του πρύτανη και τα πολιτικά της παρελκόμενα από το εξής:

· Το (παρα)μαμήσαμε και ψόφησε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: