Το βασίλειό μου για μια πληροφορία

Πληροφορίες. Συστατικό απαραίτητο. Για τα πάντα. Για να πας κάπου, για να φτιάξεις ένα φαΐ, για να πάρεις μια απόφαση. Άρα, όποιος έχει τις πληροφορίες, έχει δύναμη. Πρώτον γιατί ξέρει, δεύτερον γιατί τις δίνει όπου αυτός θέλει. Είναι ατού να μην έχει ο άλλος τις πληροφορίες που έχεις εσύ.

Στο ψητό λοιπόν. Όπως και παντού, έτσι και στη σχολή μας, χρειάζεσαι πληροφορίες για να επιβιώσεις. Τι έγινε στο μάθημα που έχασες, τι γίνεται με το επάγγελμα, τι ψηφίστηκε στη συνέλευση φοιτητών ή στη συνέλευση τμήματος, πότε γίνονται οι αιτήσεις για το εράσμους και τι χρειάζεται κλπ. Τι βλέπουμε όμως; Αν θες να μαθεις, ή θα ρωτήσεις τον κολλητό σου (ο οποίος το πιο πιθανό θα είναι να είναι το ίδιο άσχετος με σένα και μένα) ή θα περιφέρεσαι από τομέα σε τομέα και από γραμματεία σε γραφείο ή θα μπεις στα κομματικά φόρουμ.

Για τον κολλητό δε θα σχολιάσω τίποτα, άλλωστε όλοι στην ίδια φάση είμαστε, δε μπορούμε να τα ξέρουμε όλα. Οι γραμματείες βέβαια, ακόμα και τέλεια να ήταν οργανωμένες, δεν είναι εύκολο να οργανωθούν κεντρικά, ειδικά όταν δεν υπάρχει και τρελή θέληση συντονισμού. Πάλι καλά δηλαδή που έχει αρχίσει και λειτουργεί και το my courses και βλέπουμε και λίγη προκοπή. Ας περάσουμε όμως στο πιο σημαντικό κομμάτι.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα των δράσεων των φοιτητών, το οποίο δυστυχώς μέχρι τώρα έχει εκφραστεί μόνο μέσω των κομματικών μηχανισμών. Και όσο και να κωλοχτυπιούνται ότι καίγονται για το καλό του φοιτητή, κολοκύθια με τη ρίγανη. Αν νοιαζόντουσαν τόσο πολύ, θα είχαν συμπράξει έτσι ώστε να είχαν στήσει ένα φόρουμ που θα *αμούσε, όχι όπως τώρα που κρατάνε τα φόρουμ με το ζόρι (ναι με το ζόρι, πάρτε παράδειγμα τις συζητήσεις των μαθημάτων. Τα περισσότερα μαθήματα δεν ανανεώνονται, ή ανανεώνονται ελλειπώς). Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ο καθένας παρουσιάζει εκταταμένη δράση σε συγκεκριμένους τομείς. Πχ στην πασπ γίνονται συχνές αναφορές σε θέματα γενικού ενδιαφέροντος, ενώ στη δαπ αναλύονται συχνά θέματα πολιτικού και αθλητικού χαρακτήρα. Στην πκς έχουμε διάφορα τεχνικά με πολιτικές εκφάνσεις. Αν γινόταν μια σύμπραξη, το αποτέλεσμα δε θα μπορούσε παρά να ήταν πιο οργανωμένο, πιο πλήρες, πιο ουσιώδες, και σαφώς με λιγότερο κόπο.. Όμως αυτό δε μπορεί να γίνει. Γιατί πολύ απλά δεν τους νοιάζει να δώσουν την πληροφορία. Δεν θέλουν να γίνει. Τους ενδιαφέρει να δώσουν την πληροφορία και μαζί και το μήνυμα της παράταξης. Χρησιμοποιούν την πληροφορία ως μέσο προώθησης της παράταξής τους, ως ένα ακόμα διαφημιστικό τρικ.

Επίσης, μας δίνουν ό,τι πληροφορίες θέλουν. Πχ ποτέ δεν έχει γίνει αναφορά (πλην περιπτώσεων που συμφέρουν τις παρατάξεις) για τις αποφάσεις που λαμβάνται σε συνελεύσεις τμήματος. Θα μου πεις, εδώ δε λένε τι γίνεται στις φοιτητικές συνελεύσεις, στα άλλα θα σου πουν, που είναι και σημαντικά..;

Η λύση; Να απαιτήσουμε:

Ø Ενεργοποίηση των θεσμών πληροφόρησης (γραμματείες-προσωπική συμμετοχή των καθηγητών-συνεχής και ουσιαστική λειτουργία θεσμών μορφής my courses.)

Ø Aκομματικοποίηση ενεργειών πληροφόρησης. Θες να πληροφορήσεις τους πρωτοετείς φοιτητές για τη σχολή; Κάν’ το χωρίς αυτοκολλητάκι. Κάν’ το για τους συνανθρώπους σου και όχι για το κόμμα σου. Αλλιώς δηλώνεις έμπρακτα ότι έχεις όλους τους άλλους χεσμένους και ότι το μόνο που σε νοιάζει είναι η παρεούλα σου.

Ø Κατακραυγή διδασκόντων/υπαλλήλων κλπ που ευνοούν την επιλεκτική παροχή πληροφοριών προς μια παράταξη.

Ø Κινητοποίηση των ίδιων μας των εαυτών και συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι άμα συνεχίσουμε να περιμένουμε τα πάντα από τους άλλους, δεν είμαστε άξιοι να τους κρίνουμε αλλά ούτε και θα πρέπει να περιμένουμε κάτι καλύτερο.

Είναι καιρός να αλλάξουνε τα πράγματα.

Είναι καιρός για δράση.

Ένα Σχόλιο

  1. Καλώς μας ήρθες πάλι snerona θηρίο! Λες:
    «Καντο για τους συνανθρώπους σου και όχι για το κομμα σου.»

    Περιμένεις από ανθρώπους που έχουν γαλουχηθεί μέσα στη συνδικαλιστική λογική του δουναι-λαβειν και του χτισίματος πελατειακών και ‘ανταποδοτικών’ σχέσεων να παρατήσουν την πολιτικά επικερδή τους δραστηριότητα και να ενισχύσουν την ηθική τους; Προφανώς και κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει.

    Αυτό που μπορεί να γίνει όμως είναι να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι η μεγαλύτερη δύναμη που έχουμε είναι η προσπάθεια για καθολική δράση, πέρα από τις παραταξιακές λογικές. Να συνδράμουμε όλοι σε κάτι. Και εν τέλει, να ασκήσουμε ως φοιτητές την ίδια την εξωθεσμική πίεση που ασκείται για να υπερβούμε όλα αυτά τα προβλήματα που βλέπουμε στις παρατάξεις.
    Γιατί αν δούνε τα πράγματα να κινούνται αλλιώς, τότε θα αλλάξουν (αναγκαστικά) τροπάρι. Και μην αγχώνεσαι, πιστεύω ότι ο καιρός γαρ εγγύς (όπως λέει και ο Λιακόπουλος) :P.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: