ΤΣΙΡΚΟ

Σημείωση των Αυθαίρετων: Εγκαινιάζουμε ακόμα ένα παρακλάδι σκληροπυρηνικής κριτικής προς το σύνολο των παρατάξεων στη σχολή μας και, κυρίως, των δραστηριοτήτων αυτών: μια στήλη χαλαρού, πηγαίου αλλά αρκετά δύσπεπτου για τους καθωσπρεπιστές λόγου, την οποία επιμελούνται αρκετοί συγγραφείς. Η στήλη ονομάζεται «Περιπέτειες στη χώρα της Παραταξίλας» και θα ανανεώνεται τακτικά, με άρθρα-μονολόγους που θα ρίχνουν οξύ πάνω στις διάφορες δραστηριότητες των παρατάξεών μας που αξίζουν σχολιασμό και κριτική. Βάλτε ένα X λοιπόν στην πάνω δεξιά οθόνη του pcιού σας, αφήστε τις όποιες αποσκευές σοβαρότητας κουβαλάτε στη γωνίτσα και διαβάστε με κάθε επιφύλαξη τα παρακάτω.

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΙΛΑΣ

1) Circo

Περιχαρής ο ανδρικός πληθυσμός της σχολής στριμώχτηκε στο κεντρικό μας αμφιθέατρο για να παρακολουθήσει τον πλούτο των πολιτικών απόψεων (κυρίως) της Εύας (Καϊλή).

Παραβλέποντας βεβαίως το ψαγμένο φιλοσοφικό συνθηματάκι «Είστε όλοι Καϊλές» που υπάρχει στο δρομάκι που οδηγάει στο κτίριο διοίκησης και στη βιβλιοθήκη, και πηγαίνοντας να δει την original δίμετρη καλλονή. (Ή μήπως το σύνθημα είναι ‘Είστε όλοι Καΐλες’, και αναφέρεται στο φοιτητικό κάψιμο;)

Δυστυχώς, συμπληρωματικά της χορταστικής νεαρής ΠΑΣΟΚας βρήκε και ένα Λοβέρδο και μια Διαμαντοπούλου δώρο.

Έμαθα μετά βέβαια από αυτόπτες μάρτυρες ότι στο αμφιθέατρο μαζεύτηκαν και άλλες φυλές ανδρών μηχανικών του ΕΜΠ, με πρωτοστατούντες τους ηλεκτρολόγους. Μεγάλη η επιτυχία της πολιτικής συζήτησης της ΠΑΣΠ για την εκπαίδευση!

Υποσχόταν λοιπόν, η αιθέρια ύπαρξη, πολύ φράγκο για την εκπαίδευση αν έβγαινε το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση. Πάρα πολύ. Έγλειφε το 5%, όσο κοστίζει δηλαδή ένα μικρό μέρος των στρατιωτικών εξοπλισμών που θα πάρει στο άμεσο μέλλον η Ελλάς για να αντιμετωπίσει τον Εχθρό.

Και κανείς δεν την πίστεψε. Για να είμαστε πιο ακριβείς, κανείς δεν την άκουσε, γιατί όλοι είχαν τα στερημένα,Πολυτεχνειακά τους βλέμματα στα καλοσχηματισμένα, στητά…μάτια της.

Αμιγώς εκπαιδευτική η συζήτηση που λέτε μέχρι τη στιγμή που άρχισαν οι νεολαίοι τα «ΠΑΣΠ-ιδέα από τα χρόνια του Ανδρέα» και τα άλλα συναφή επαναστατικά συνθήματα. Μετατράπηκε λοιπόν το αμφιθέατρο, από ναό της πολιτικής γνώσης (;) για εκπαιδευτικά ζητήματα, σε φθηνό προεκλογικό show.

Σκέφτηκα τότε αφελώς: Βρε μπας και τη φέρανε εδώ για να ψηφίσουμε ΠΑΣΠ; Όχι, με διαβεβαίωσε η ηθική μου πλευρά, τη φέρανε για να κάνει αμιγώς πολιτική συζήτηση για την εκπαίδευση…το ότι έγινε δύο εβδομάδες πριν τις εκλογές είναι τυχαίο…και τα παραταξιακά συνθήματα είναι και αυτά ατυχή.

Οπότε πήρε τη σκυτάλη ο Λοβέρδος, ο οποίος με αφοπλιστική ειλικρίνεια διέλυσε τα όποια ψύγματα αφελούς σκέψης υπήρχαν στα ψάρια του αμφιθεάτρου, εξηγώντας γιατί ο φοιτητόκοσμος πρέπει να «σταθεί υπεύθυνα στις 9 του Απρίλη».

Και οι νεολαίοι να συνεχίζουν να ‘προχωρούν σοσιαλιστικά’. Να σείεται το αμφιθέατρο από σοσιαλιστική συνθηματολογία, συνάδελφοι. Αν ήταν εκεί ο Γιωργάκης θα γελούσαν και τα μουστάκια του.

Από εκεί και μετά έχασα τα όρια μεταξύ ΠΑΣΠ και ΠΑΣΟΚ. Νεολαίοι και στελέχη ενωμένα, να υψώνουν μια κοινή σοσιαλιστική γροθιά, για ένα δημόσιο πανεπιστήμιο χωρίς διακρίσεις, με επαρκή χρηματοδότηση, με ορθή αξιολόγηση και διαχείριση, παντρεμένο βέβαια με την κατάλληλη επιλογή στις 9 του Απρίλη.

Πάλι καλά που ήταν και μια περίεργη αριστερή ΕΑΑΚοπτέρυγα η οποία έσπαγε το πράσινο κατεστημένο με classic αλλά και πρωτότυπα συνθήματα. Τα βλέμματα αμηχανίας μεταξύ των νεολαίων και των ομιλητών όταν την αίθουσα μονοπωλούσαν politically incorrect συνθήματα μου χάρισαν μερικές στιγμές χαράς, γιατί είχα αρχίσει να φρίττω με την πρασινίλα της υπόθεσης.

Μια λοιπόν τα ΕΑΑΚ να πετάνε συνθήματα για ‘αντιπολίτευση στους δρόμους και όχι στη βουλή και στους διαδρόμους’, μια να απαντάνε οι ΠΑΣΠιτες με ΠΑΣΠ-ιδέα και τα συναφή. Και τα πράσινα ματάκια της Καϊλή να παρακολουθούν αμήχανα μια τους μεν, μια τους δε.

Τρελός λοιπόν ο πόλεμος εντυπώσεων στη συγκέντρωση. Τα ΕΑΑΚ, με τον κλασσικό πολιτικό τραμπουκισμό τους, να πετάνε επικριτικά σχόλια και συνθήματα στους ομιλητές, και να διεκδικούν τα 15 λεπτά δημοσιότητάς τους. Οι ΠΑΣΠίτες να φωνάζουν πιο δυνατά, πιο μαζικά, θερμαίνοντας περισσότερο το κλίμα.

Τη σκυτάλη πήρε η Διαμαντοπούλου, σαφώς εκνευρισμένη από τις παραφωνίες τις αριστερής πτέρυγας. Διεκόπη ουκ ολίγες φορές από συνθήματα ειρωνικά και οξεία. Και δεν παρέλειπε πάντα να ανταποδίδει με φαρμακερές ατάκες, που ενθουσίαζαν το λαό της ΠΑΣΠ.

Περιττό να σας πω ότι εδώ και ώρα είχα αρχίσει να έχω υπαρξιακά διλήμματα στο κατά πόσο έχω θέση σε αυτό το ιδιότυπο μπρα-ντε-φερ των δύο αριστερών μονομάχων.

Η μια μου πλευρά μου έλεγε ότι είμαι απλά ο διακοσμητικός μα*άκας, στον οποίο απευθύνονται με αυτόν τον τόσο θεατρινίστικο, ρηχό τρόπο και οι δύο αντιμαχόμενοι.

Η άλλη μου πλευρά με πίεζε να παραμείνω, γιατί το θέαμα ήταν απολαυστικό. Σκέτη ρωμαϊκή αρένα. Άσε που μου έδινε τρελή τροφή για σκέψη, και με προκαλούσε να γράψω 1000 άρθρα και αναλύσεις για τον πολιτικό πολιτισμό των παρατάξεων.

Τελικά αποφάσισα να μείνω να παρακολουθήσω τo show μέχρι το τέλος του. Δεν είχα να κάνω και τίποτα καλύτερο άλλωστε.

Έμεινα λοιπόν, να ακούω μεγαλόστομες δηλώσεις περί δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, ισότητας, πρέπουσας αξιολόγησης, ανανεμειγμένες με κλισέ συνθηματολογίες για εξίσωση ΤΕΙ-ΑΕΙ και για άσυλα.

Ώσπου έσκασε το μεγάλο μπαμ, σηματοδοτώντας το τέλος του υπερθεάματός μας.

Τους είχα δει βέβαια από την αρχή τους τρεις τσαμπουκαλεμένους τύπους με τα κράνη παραμάσχαλα, ντυμένους στα μαύρα, πίσω-πίσω στο αμφιθέατρο, και ήξερα ότι ήταν κάτι παραπάνω από το δίπτυχο παρακμάζων καβλωμένος πρωτοετής-ημιεπαγγελματίας πασποαριστεροσυνδικαλιστής που κυριαρχούσε στο αμφιθέατρο.Δεν είχα υποπτευθεί βέβαια ότι επρόκειτο περί πολιτικών ακτιβιστών.

Που άδραξαν την ευκαιρία προς το τέλος της ομιλίας της Διαμαντοπούλου και πέταξαν αρκετά αυγουλάκια προς τους ομιλητές.

Οι τύποι μιλάμε ήταν εξασκημένοι. Ριπές σαν πολυβόλα, και μια σχετική ευστοχία σε έδρα και πίνακα. Μόνο ένα παρεκτράπη λίγο από την πορεία του, και πέτυχε έναν άτυχο παρευρισκόμενο. Πιθανολογικά αν το πάρεις, σε σχέση με όλο τον κόσμο του αμφιθεάτρου, μπορεί να θεωρηθεί τύχη από το λαό, αφού είναι περίπου το ίδιο με το να σε χέσει περιστέρι.

Εκεί ήταν και το κρεσέντο του θεάματος στο αμφιθέατρο. Συνθήματα, ένταση, παχιά λόγια και τώρα…αυγά. Τι περισσότερο να ζητάς από μια συγκέντρωση για να νιώσεις πολιτικά ολοκληρωμένος από αυτή;

Μερικοί ΠΑΣΠίτες έτρεξαν να δουν ποιός τα πέταξε, αλλά δεν μπόρεσαν να σταματήσουν τους αγριεμένους τύπους, οι οποίοι και βγήκαν ανετότατα από το αμφιθέατρο.

Τους σταμάτησαν κανένας-δυό, καθώς και ο δύσμοιρος επιστάτης του αμφιθεάτρου, ο οποίος και θα καθάριζε τον…πολιτικό ακτιβισμό τους, που ήταν χυμένος στα πόδια των ΠΑΣΟΚοστελεχών που κοίταζαν παγωμένα την αίθουσα.

Βέβαια που να τα βάλεις με τα μαυροντυμένα αναρχογομάρια, μπράβοι κιόλας δεν υπήρχαν, άσε που τα αντίποινα θα είναι πολύ πιο οδυνηρά. Δεν λέει να έρθεις και να μη βρεις τραπεζάκι για τραπεζάκι τέτοιες χρονιάρες (προεκλογικές) ημέρες.

Οπότε οι ΠΑΣΠίτες το έπαιξαν υπεράνω και έδειξαν την πολιτισμική τους ανωτερότητα. Τρελό avantage σε θολούς πολιτικούς καιρούς όπου κυριαρχούν οι κότες, τα μαρούλια και το (παραδοσιακό) ξυλίκι.

Έτσι λοιπόν τελείωσε (άδοξα για την πράσινη λαίλαπα, αφού τα αυγά τους έκλεψαν το momentum) και η μεγαλειώδης συγκέντρωση της ΠΑΣΠ.

Χορτασμένος λοιπόν από σεξ και βια, απεφάσισα να την κάνω για σπιτάκι. Στο δρόμο δύο τύποι έπαιζαν ξύλο και ένα γκρουπάκι ήταν μαζεμένο γύρω τους. Πρέπει να ήταν ΕΑΑΚίτης-ΠΑΣΠίτης αλλά δεν παίρνω και όρκο.

Έκατσα και μίλησα την επομένη με φίλους μου ΠΑΣΠίτες για την επιτυχία του εγχειρήματος. Το μόνο που τους εκνεύρισε,πολύ εύλογα, ήταν τα ζώα που πετάξαν τα αυγά.

Βέβαια, με όλο αυτό το τσίρκο που μόλις έχεις δει, μπορείς εύλογα να αναρωτηθείς ποιός είναι πραγματικά το ζώο, αυτός που καταστρατηγεί τη συγκέντρωση πετώντας αυγά, ή αυτός που φέρνει κομματικά στελέχη στη σχολή για να ψήσουν τον κόσμο να ψηφίσει την προσκείμενη σε αυτά παράταξη;

Μάλλον το ζώο είναι τα ψάρια που βλέποντας λίγη Καϊλή θα ρίξουν λίγο πιο εύκολα την ψήφο τους φέτος στις 9 του Απρίλη.

Αυτό που θα μου μείνει πάντως είναι μια ανίερη συζήτηση που πήρα πρέφα μεταξύ ενός ΔΑΠίτη και ενός ΕΑΑΚίτη μέσα στη συγκέντρωση.

Ήταν μια στιγμιαία μετάδοση συνθηματικής γνώσης, με τον ΕΑΑΚίτη να ακούει έκπληκτος τον ΔΑΠίτη να φτάνει σε επίπεδα παραταξιακής καφρίλας που μόνο ο ίδιος νόμιζε ότι κατείχε.

Το σύνθημα ήταν απλούστατο: «Δώστε κ*βλί στην Εύα Καϊλή».

Τι μας περιμένει λοιπόν μετά από αυτή την πολιτικά μεστή ημέρα; Μα φυσικά περισσότερα πολιτικά επιχειρήματα και πλούσια πολιτική δραστηριότητα, προκειμένου να πεισθούν οι ψηφοφόροι.

Υ.Γ Δεν θα μπορούσε βέβαια να λείπει και η αντίστοιχη πολιτική δραστηριότητα της ΔΑΠ, η οποία δυστυχώς καθυστέρησε να δημοσιοποιηθεί, και έτσι δεν προλάβα να την αναρτήσω στην original έκδοση:

5 Σχόλια

  1. to neo aygoaytomato 2100.. 5 avga t deyterolepto!kala t alania n erxodai tsampukalemena, t dexomai , ade kalo kai t moto «petw avgo, ara yparxw», alla ETSI k petyxainane thn Kailh, tha tus epairne o diaolos ton patera@!

  2. Περιμένουμε απάντηση-εκδήλωση από τη ΔΑΠ με Ελένη Ράπτη και παρτάκι στο Ακρωτήρι για να συζητήσουμε τα φλέγοντα ζητήματα που μας απασχολούν… Πληροφορίες, πάντως, αναφέρουν ότι οι »Αβγουλάδες» θα ξαναχτυπήσουν την Παρασκευή σε άλλη μια αθώα – καθ’ όλα φοιτητική εκδήλωση (μη κομματική εννοείται και μη προεκλογική) με τον Αλέκο Αλαβάνο…

  3. Η ΔΑΠ κράτησε αποστάσεις από πολιτικές συζητήσεις ποντάροντας στα μεταπτυχιακά. Έξυπνοι και πονηροί οι μπλε συνάδελφοι με σήμα το πουλλλάκι. Πόνταραν στα μεγάλα έτη, όσο η ΠΑΣΠ έκανε ρελανς στις μικρές, επιρρεπείς στις…πολιτικές συζητήσεις ηλικίες, στις οποίες ωστόσο η ΔΑΠ έχει πάντα τα…καμπυλωτά πολιτικά μέσα να επιβληθεί.

    Και με τα τόσα πολιτικά πρόσωπα (μη κομματικά-μη προεκλογικά) που κυκλοφορούν τριγύρω αυτό τον καιρό, κάτι μου λέει ότι θα έχουμε έλλειψη στο αβγοστοκ. :/

  4. Απ’οτι φάνηκε σήμερα,κάποιοι δρουν μεροληπτικά…
    δεν είδα κανέναν να εμποδίζει την είσοδο στον Αλαβάνο.
    Ομως την εμποδισαν κάποτε (παλαιότερα με ντόρα Μπακογιάννη) ή όπως αμαύρωσαν την αντίστοιχη εκδλήλωση με την Ράπτη (και των άλλων-ποιος νοιάστηκε!)
    τελικά ακόμα και οι ακραίοι,είναι συντηρητικοί στις επιλογές τους…

    και ειδικά για κάποιον που καπηλεύτηκε τα τοοοοόσα μύρια που τραβήξαμε (στις καταλήψεις του καλοκαιριού πρόπερσι) και τραβήξατε (πέρυσι).Λες και αυτός έκανε κουμάντο στις κινητοποιήσεις.

  5. Είναι πλέον γεγονός, όσοι λένε ότι διαφωνούν με το σύστημα,δηλώνουν αριστεροί-δοεθνιστές,καίνε σημαίες,αποδέχοντε την κτηνοβασία,τα ναρκωτικά και τον αφελληνσιμό χέρουν ιδιότυπης ασυλίας στα πανεπιστήμια.Τα άτομα αυτά τυγχάνει να έχουν λύσει τα βιοποριστικά τους προβλήματα,αρέσκονται στο να καταστρέφουν και για αυτούς η ελευθερία του λόγου και το άσυλο των απόψεων επεκτείνεται σε μπολσεβίκικη σταλινική λογοκρισία και σε άσυλο εγκληματιών.Αυτοί δεν αντιδρούν στην είσοδο των χρηματοδότων τους στις σχολές.Άντε μπήκανε όλοι,
    η Παπαρήγα,ο Αλέκος και ο Αλέξης καιρός να δούμε και τον δικό τους χρηματοδότη… αχ που είσαι Σόρος…μόνο στο indymedia σε βλέπουμε,,,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: