Περί Μετεγγραφών…

Αν κάποιος αποτολμούσε να γράψει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των προβλημάτων και των δυσλειτουργιών της σχολής των Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π, σίγουρα θα είχε αναφορές σε ένα γεγονός που γιγαντώθηκε τα τελευταία χρόνια, σε βαθμό που να αποτελεί πρόβλημα για την εύρυθμη λειτουργία του τμήματος: το πρόβλημα του αριθμού των μετεγγραφών. Οι μετεγγραφές φοιτητών από περιφερειακές σχολές στη σχολή του Ε.Μ.Π, οι οποίες πραγματοποιούνται για πολλούς λόγους (οικονομικούς, κοινωνικούς, προσωπικούς κ.α) είναι ιδιαίτερα αυξημένες τα τελευταία ακαδημαϊκά έτη, με συνέπεια να μετατρέπονται από φυσιολογική διαδικασία σε επίπονο γεγονός για το Πολυτεχνείο, όπως και για όλες τις κεντρικές σχολές της χώρας.

Σίγουρα ο εκτεταμένος αριθμός μετεγγραφών που πραγματοποιούνται στο πρώτο (κυρίως) έτος, όπως και οι επιπτώσεις αυτού του φαινομένου στην ποιότητα της διδασκαλίας και στην οργάνωση όλων των εκπαιδευτικών ζητημάτων της σχολής, είναι ένα πρόβλημα που έχουν παρατηρήσει και βιώσει όλοι οι φοιτητές, και ειδικά αυτοί που πέρασαν κατευθείαν από τις Πανελλήνιες και είδαν τον αριθμό των φοιτητών να διπλασιάζεται μέσα σε 2 εξάμηνα. Το πρόβλημα αυτό, αν και παρουσιάζεται στην πλειονότητα των κεντρικών σχολών που έχουν ίδια ή και αλληλοκαλυπτόμενα αντικείμενα με περιφερειακές σχολές, είναι ιδιαίτερα έντονο στη σχολή μας, λόγω του πλήθους των σχολών των Πολιτικών Μηχανικών που υπάρχουν στην ελληνική περιφέρεια: η σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η σχολή της Πάτρας, του Βόλου (πανεπιστήμιο Θεσσαλίας) καθώς και του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης συνθέτουν το μοτίβο των περιφερειακών σχολών ίδιου αντικειμένου με το δικό μας. Σχολές οι οποίες έχουν παρόμοιες θέσεις εισαγωγής από Πανελλήνιες με τη δική μας, και από τις οποίες διαρρέει ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο ποσοστό φοιτητών προς το Ε.Μ.Π.

Αν και το φαινόμενο μπορεί εύκολα να θεωρηθεί ‘ταμπού’ λόγω του κοινωνικού του χαρακτήρα στις συζητήσεις μεταξύ φοιτητικών παρεών (αν και λανθασμένα, όπως θα αποδειχθεί και στη συνέχεια του άρθρου), θεωρείται πρωταρχικής σημασίας για τα όργανα του ιδρύματος, αφού η έκτασή του επηρεάζει άμεσα τη λειτουργικότητα της σχολής. Αναφορές και αναλύσεις έχουν ήδη γίνει σε πολλά Δ.Σ, αλλά μια πολύ καλή ποσοτικοποίηση και ανάλυση του προβλήματος έγινε πρόσφατα από την ίδια την Πρόεδρο του τμήματος σε μια επιστολή της προς τη Σύγκλητο. Στην επιστολή αυτή, αναλύεται με στοιχεία η έκρηξη του φαινομένου των μεταγγραφών τα τελευταία χρόνια, όπως και τα αίτιά του, καθώς και ορισμένες προτάσεις προς την Πολιτεία για την άμβλυνση του προβλήματος. Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία των εισαγόμενων φοιτητών, ο αριθμός των φοιτητών αυξάνεται κατά το εντυπωσιακό ποσοστό του 70-95% τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των συνολικών μετεγγραφών, με αιχμή το έτος εισαγωγής 2006-07, στο οποίο υπήρξε αύξηση κατά 95%!

Αυτό μεταφράζεται πρακτικά σε διπλασιασμό του φοιτητικού δυναμικού στη σχολή μας, με σημαντικότατες συνέπειες στην παροχή γνώσης και στο επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους φοιτητές, αλλά και στην οργάνωση της σχολής. Πράγματι, μια σχολή με υποδομές και υπηρεσίες σχεδιασμένες για 160-200 άτομα, βρίσκεται να πνίγεται από το διπλάσιο αριθμό φοιτητών. Οι αίθουσες και τα αμφιθέατρα της σχολής γεμίζουν ασφυκτικά με φοιτητές, με τον κορεσμό της αίθουσας να οδηγεί αναπόφευκτα σε μείωση της ποιότητας του μαθήματος. Η αναλογία καθηγητών-φοιτητών μειώνεται δραματικά (ενδεικτικά, στα περισσότερα μαθήματα όπου γίνεται κατάτμηση των φοιτητών σε τρία τμήματα, η αναλογία είναι 3:300 για τους επικεφαλής καθηγητές και περίπου 15:300 για όλο το διδακτικό προσωπικό του μαθήματος), με συνέπεια να δυσχερένεται η οργάνωση του μαθήματος, τόσο στο επίπεδο της διδασκαλίας όσο και στο επίπεδο της διόρθωσης εργασιών και του ελέχου της προόδου των φοιτητών, αλλά και να εγκαθίσταται μια σχέση πλήρους ανωνυμίας μεταξύ των φοιτητών και των καθηγητών, η οποία είναι εν γένει ιδιαίτερα ζημιογόνος για μια σχολή με εφαρμοσμένο αντικείμενο και με εργαστηριακά μαθήματα όπως η δική μας. Η δυσχέρεια στην αλληλεπίδραση μεταξύ φοιτητών-καθηγητών είναι ένα πολυσύνθετο πρόβλημα, που περιλαμβάνει τόσο την έλλειψη καλού ελέγχου της προόδου των φοιτητών σε επίπεδο γνώσεων, όσο και την αδυναμία των φοιτητών να ασκήσουν κριτική στο μάθημα και να δημιουργήσουν έναν αμφίπλευρο διάλογο με σκοπό τη βελτίωση του επιπέδου της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Επιπλέον, οι υπηρεσίες της σχολής αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην εξυπηρέτηση του συνόλου των φοιτητών. Αυτό είναι προφανές σε κάθε πτυχή των υπηρεσιών προς τους φοιτητές, όπως στον μοιραζόμενο εξοπλισμό, στις υποδομές H/Y (όποιοι έχουν περάσει από σχετικά μαθήματα έχουν τέτοιες εμπειρίες…3 και 4 ατόμων σε έναν υπολογιστή), στις αιτήσεις για τις φοιτητικές εστίες, στις υπηρεσίες της Γραμματείας. Εν τέλει, τα -αναλογικά πολύ λίγα- κονδύλια της σχολής μοιράζονται σε ένα μεγάλο πλήθος φοιτητών, με συνέπεια να παρέχονται πολύ λιγότερες δωρεάν υπηρεσίες, αλλά και να καθίσταται πιο δύσκολη η διεκδίκηση εκ μέρους των φοιτητών βελτιωμένων υπηρεσιών αλλά και καλύτερης οικονομικής διαχείρισης, αφού η μόνιμη εξήγηση-δικαιολογία των ‘περιορισμένων κονδυλίων από την Πολιτεία’ φαντάζει πιο βάσιμη σε μια τόσο μεγάλης έκτασης σχολή.

Αν ωστόσο επεκτείνουμε την «κοντόφθαλμη» λογική μας και εκτός σχολής, και κοιτάξουμε τις σχολές προέλευσης των μετεγγραφόμενων, τότε μπορούμε ίσως να διαμορφώσουμε μια πιο σφαιρική άποψη για το εύρος των συνεπειών των μετεγγραφών. Παρατηρούμε λοιπόν μια γενική ‘αφαίμαξη’ των περιφερειακών σχολών από φοιτητές οι οποίοι έρχονται στο Ε.Μ.Π, με συνέπεια τη δραματική μείωση των φοιτούντων σε αυτές τις σχολές, και άρα και της λειτουργικότητας των σχολών. Το πρόβλημα πάλι έγκειται στην ύπαρξη διαφορετικού αριθμού φοιτητών από αυτόν για τον οποίο δημιουργήθηκε η σχολή, με τη βασική διαφορά ότι οι φοιτητές σε αυτές τις σχολές μειώνονται πολύ κάτω του φυσιολογικού, με αποτέλεσμα την υπολειτουργία τους. Στο Δ.Π.Θ γίνεται λόγος για έτη με 40-50 φοιτητές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το χαρακτήρα και τη ζωτικότητα μιας μείζονος πολυτεχνικής σχολής η οποία χρειάζεται τους φοιτητές-τους δέκτες της γνώσης και τις μονάδες κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησής της- για να λειτουργεί εύρυθμα.

Στατιστικά Στοιχεία Μετεγγραφών

Γιατί όμως πραγματοποιούνται τόσο πολλές μετεγγραφές στη σχολή μας; Το ερώτημα απαντάται με μια προσεκτική ανάλυση του νομοθετικού πλαισίου μετεγγραφών που έχει συσταθεί από την Πολιτεία. Ερμηνεύοντας τις διατάξεις του παρατηρούμε διάφορα παράδοξα. Υπάρχουν κατ’αρχάς πολλές ειδικές κατηγορίες μετεγγραφών: μετεγγραφές (με και χωρίς ποσοτικούς περιορισμούς) για φοιτητές με προβλήματα υγείας, μετεγγραφές για όσους έχουν αθλητικές διακρίσεις, μετεγγραφές για ομογενείς εξωτερικού, Κύπριους, ομάδες μειονοτήτων κ.ο.κ. Παρά το εύρος των ειδικών κατηγοριών, αυτό το ποσοστό των μετεγγραφόμενων φοιτητών είναι σχετικά μικρό, περίπου στο 25-30% των φοιτητών που εισάγονται με τις Πανελλήνιες. Συνεχίζοντας την ανάλυση, παρατηρούμε ότι στις μετεγγραφές εσωτερικού περιλαμβάνονται μετεγγραφές με ποσοτικό περιορισμό για οικονομικά ασθενείς φοιτητές, αλλά και μετεγγραφές με οικονομικό περιορισμό για τους ορφανούς φοιτητές (από τον έναν ή και τους δύο γονείς), οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στα περασμένα έτη σε πολύ μικρό ποσοστό της τάξης του 5-8% επί του αρχικού συνόλου. Και εδώ αρχίζουν τα παράδοξα. Οι πολύτεκνοι (στη συντριπτική πλεοψηφία τους τρίτεκνοι) εισάγονται χωρίς κανένα ποσοτικό ή οικονομικό περιορισμό, με συνέπεια να αυξάνονται οι φοιτητές κατά 40-55% (σε σχέση με αυτούς που εισάγονται από τις Πανελλήνιες) μόνο από αυτή την κατηγορία! Σίγουρα αυτή είναι και μια κοινωνική αδικία,αφού μπορεί μια πλούσια τρίτεκνη οικογένεια να κάνει άνετα μετεγγραφή του παιδιού της, διότι δεν υπάρχει οικονομικό πλαφόν, ενώ οι ορφανοί συμφοιτητές μας πρέπει επιπλέον να έχουν χαμηλό οικογενειακό εισόδημα για να δικαιούνται μετεγγραφή. Αυτή η ανάλυση του συστήματος μετεγγραφών αποκαλύπτει πώς αυτός ο θεσμός που πρέπει να έχει αμιγώς κοινωνικό χαρακτήρα διαστρεβλώνεται και καταντάει να αποτελεί πρόβλημα για το εκπαιδευτικό σύστημα.

Οι λόγοι αυτών των παράδοξων του συστήματος μετεγγραφών από τους εκάστοτε κυβερνητικούς υπεύθυνους της εκπαιδευτικής πολιτικής είναι πολλοί. Πέραν των προφανών…ψηφοθηρικών λόγων που αφορούν στις πολύτεκνες οικογένειες, η πολιτική των χαλαρών μετεγγραφών άνευ όρων δίνει μια εύκολη λύση εντυπωσιασμού, αφού φαινομενικά λύνει τα όποια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που εγείρονται από τη διαδικασία φοίτησης σε μια άλλη πόλη. Εντούτοις, παραλύει όλη την εκπαιδευτική διαδικασία, αφού, πέραν από τις αδικίες εις βάρος τόσο των αρχικών εισακτέων όσο και μεταξύ των ίδιων των μετεγγραφόμενων, προκαλεί σοβαρά λειτουργικά προβλήματα τόσο στην κεντρική σχολή του Ε.Μ.Π, όσο και στις περιφερειακές σχολές, οι οποίες, αν και μπορούν να παράσχουν πολύ καλό επίπεδο σπουδών (ενδεικτικά θα αναφέρουμε το εξαιρετικό πρόγραμμα σπουδών της σχολής της Πάτρας), μαστίζονται από τη ραγδαία μείωση του φοιτητικού δυναμικού τους.

Η τακτική βέβαια του εντυπωσιασμού και της πριμοδότησης της έμμεσης εισαγωγής γίνεται φανερή και από την πρόσφατη ανακοίνωση του Υπουργείου, κατά την οποία μειώνονται οι θέσεις εισαγωγής μέσω Πανελληνίων στις κεντρικές σχολές, ενώ αυξάνονται θεαματικά οι θέσεις σε περιφερειακά τμήματα. Ενώ η λύση φαίνεται να βοηθάει την περιφέρεια, δεν υπάρχει καμία επιπλέον αλλαγή στο καθεστώς των μετεγγραφών (τουλάχιστον ως την περίοδο που γράφτηκε το κείμενo). Εφ’όσον το πλαίσιο μετεγγραφών παραμείνει το ίδιο και για την επόμενη χρονιά, αυτό θα σημαίνει περαιτέρω αύξηση του ποσοστού των μετεγγραφόμενων φοιτητών σε σχέση με αυτούς που προήλθαν απευθείας από τις Πανελλήνιες, με αρχή τις χρονιές στις οποίες θα ισχύσει το καινούργιο μέτρο. Θα υπάρχει, επομένως, περαιτέρω ενίσχυση της έμμεσης εισαγωγής (χωρίς να συνοδεύεται απαραίτητα από κοινωνικοοικονομικά κριτήρια), και περιορισμός της άμεσης, αξιοκρατικής, διαδικασίας των Πανελληνίων.

Αυτά λοιπόν τα ημίμετρα που δεν επιφέρουν ουσιαστική βελτίωση της κατάστασης αποτελούν ουσιαστικά την πρόχειρη και εύκολη λύση, γιατί δεν απαιτούν καμία προσπάθεια για ενίσχυση των περιφερειακών υποδομών, για ενίσχυση της κρατικής μέριμνας στους φοιτητές που φοιτούν σε άλλες πόλλες, γιατί δεν απαιτούν κανένα επιπλέον μέτρο για την ενίσχυση της περιφερειακής Παιδείας, καμία επιπλέον προσπάθεια για τη βελτίωση της κατάστασης. Ωστόσο, η εφαρμογή της αναιρεί την καραμέλα που ακούμε όλο και συχνότερα από τους ίδιους τους πολιτικούς υπεύθυνους, που μιλάνε υπερήφανα για αποκέντρωση, για ενίσχυση της ανάπτυξης στην περιφέρεια, για τόνωση και αναβάθμιση των περιφερειακών τμημάτων…Λέξεις παχιές και παραφουσκωμένες, που δυστυχώς φαίνεται να υπάρχουν σε στρεβλή έννοια στην εκπαιδευτική πολιτική της χώρας μας.

Διαβάστε Περισσότερα:

1.) Η επιστολή της Προέδρου προς τη Σύγκλητο , στην οποία αναλύεται το πρόβλημα των μετεγγραφών.

2.) Η Γενική Ανακοίνωση Μετεγγραφών από τη γραμματεία για το ακαδημαϊκό έτος 2007-08. Περιγράφει το πλαίσιο μέσα στο οποίο γίνονται οι μετεγγραφές φοιτητών στη σχολή των Πολιτικών Μηχανικών.

(δεξί click – save link as για να τα κατεβάσετε)

Ένα Σχόλιο

  1. Η αύξηση των εισηγμένων στα περιφερειακά πανεπιστήμια και η αντίστοιχη μείωση που ανακοινώθηκε πρόσφατα για τα κεντρικά πανεπιστήμια,καθώς βρισκόμαστε σε οριακό σημείο (εισηγμένοι από πανελλαδικές=εισηγμένοι από μεταγραφές),αποτελεί ,έτσι όπως το βλέπω τουλάχιστον,την χαριστική βολή του κοινωνικού χαρακτήρα των μεταγραφών.Από την στιγμή που δεν υπάρχουν ποσοτικοί περιορισμοί στις μεταγραφές,και καθώς μπαίνουν περισσοτεροι στα περιφεριακά και λιγότεροι στα κεντρικά,αυτό σημαίνει ότι θα κόβονται αυτοί που εισάγονταν με τις πανελλαδικές και θα αυξηθούν αυτοί που μπαίνουν από το παράθυρο.πανελλαδικές<μεταγραφές

    Θα μου πεις,ε,αυτοί που κόβονται από τα κεντρικά λόγω της μείωσης των θέσεων από τις πανελλαδικές,δεν πάνε χαμένοι.Ναι ,αλλά αυτός που έχει τον τρόπο-λόγο να παρει μεταγραφή,δεν θα χασει τη θέση του.Θα έρθει ούτως ή άλλως στο κεντρικό πανεπιστήμιο.Ενώ ο άλλος αυτόματα θα αδικηθεί.Οπότε υπερισχύει αυτός με την μεταγραφή.Και αυτομάτως γεννιέται κοινωνική αδικία.Χάνεται ο κοινωνικός χαρακτήρας της μεταγραφής.

    Και να το πάμε και πιο πέρα…Ας δούμε μερικές περιπτώσεις μεταγραφών και τί θα έπρεπε να γίνει…

    1.Οικονομικοί λόγοι.
    Το μέτρο που θα έπρεπε να εφαρμόζεται θα ήταν παραμονή στο πανεπιστήμιο επιτυχίας,και ισχυρή οικονομική ενίσχυση του φοιτητή.Με το παρόν σύστημα το κράτος μεταβιβάζει το κόστος αυτό στο πανεπιστήμιο.

    2.Πολύτεκνοι.
    Τα θέμα αντιμετωπίζεται καθαρά με ψηφοθηρική νοοτροπία.Αν συνδιάζεται με οικονομικό πλαφόν,καλώς.Αλλά και πάλι εμφανίζεται η γελοιότητα του «μένω στη Λάρισσα,πέρασα στη Θράκη,και παίρνω μεταγραφή για οικονομικούς λόγους στην Αθήνα».Γελοιότητα,όχι όμως για αυτόν που το χρησιμοποιεί,αλλά για αυτόν που το εγκρίνει.
    Αντιμετώπιση;Αυτή της περίπτωσης 1.

    3Ορφανοί.
    Εδώ δεν έχουμε ψηφοθηρική νοοτροπία.Γιατί αντιστοιχούν λιγότερα ψηφαλάκια.Και πάλι θα πρέπει να εφαρμόζεται μεθοδολογία της περίπτωσης 1.

    4Εξωτερικού.
    Αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι είναι λίγοι,σαν εισακτέοι,πρέπει να εξεταστεί και το θέμα του κατά πόσο εύκολα εισάγονται.

    5.Νυχτερινά λύκεια
    Κυριολεκτικά εισαγωγή από το παράθυρο.Αστείες βάσεις.Πάλι όμως ελάχιστοι εισακτέοι και το θέμα αμελητέο

    6.αθλητές
    Χμχμχμχμ.Δεν είναι ξεκάθαρη περίπτωση,καθώς υπάρχει μια λογική,υπάρχει και το παράλογο….Γνωστός μου κάνει στίβο ,είχε τις διακρίσεις που χρειαζόταν γαι να μπει εκεί που ήθελε και κατά την διάρκεια της σχολής συνέχισε να αθλείται επαγγελματικά.Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η διάκριση έγινε στην ηλικία των 16 και έκτοτε συμμετέχουν στο πρωταθλητικό τρίαθλο…φραπές-τάβλι-εφημερίδα.
    Του δίνεις μια διευκόλυνση γιατί αντιπροσωπεύει την Ελλάδα,και τον ενθαρύνεις να λειτουργήσει επαγγελματικά.Αλλά δεν είναι πολύ να του χαρίζεις μια θέση αμα είναι να αράξει;

    7.Bachelor-TEI-AEI
    Λίγοι και πάλι περνάνε από δύσκολα μαθήματα για να μπουν.

    8.Κύπριοι
    Δεν ξέρω ποιο είναι το σκεπτικό,οπότε δεν το σχολιάζω.

    9.Λόγοι υγείας
    Αν είναι του ιδίου…ίσως ειναι η μόνη περίπτωση που δικαιολογεί την μεταγραφή από ένα ίδρυμα σε ένα άλλο.Τώρα αν είναι των γονέων…παίζεται.Μπορεί να αντιμετωπιστεί και με την οικονομική υποστήριξη.

    Οπως βλέπουμε οι περισσότερες περιπτώσεις μπορούν αν αντιμετωπιστούν με οικονομική υποστήριξη.

    Ομως ξεχνάμε και κάτι άλλο….ΜΑ ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΛΟΓΩ ΕΞΑΙΡΕΤΩΝ ΕΠΙΔΟΣΕΩΝ;ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΜΠ ΕΠEΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ;ΞΕΦΤΙΛΑ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: