Καλώς ήλθατε στο «μαγαζί» μας!

Η ελευθερία της έκφρασης είναι αναμφισβήτητα από τα σημαντικότερα αγαθά σε μία δημοκρατική κοινωνία. Αλλά πόσο μπορεί κανείς να εκφραστεί πραγματικά ελεύθερα σήμερα; Πάντα υπάρχουν οι συνέπειες των λόγων, ακόμη και αν κανείς ισχυρίζεται πως πετυχαίνει τούτη τη νίκη της δημοκρατίας. Μα ίσως τελικά η αποδοχή των συνεπειών των λόγων μας να είναι τελικά αυτό που θα μας κάνει ελεύθερους, γιατί η κριτική είναι θεμιτή, όπως και το να έχεις συναίσθηση των όσων λες και τελικά των όσων κάνεις.

Πράξεις και λόγια συχνά δεν ταυτίζονται, με αποτέλεσμα την παραβίαση της ηθικής ή την ασυνέπεια προς το κοινό. Όμως σε τι ενοχλεί αυτό; Αφού η ηθική μπορεί να θεωρηθεί καθαρά υποκειμενική, γιατί να παιδευόμαστε με τέτοια θέματα, ακόμα και αν όλα όσα λέμε δεν είναι αλήθεια ή η ακριβής αλήθεια; Εξάλλου είναι πολύ δύσκολο να προσελκύσεις κάποιον για οποιονδήποτε σκοπό, λέγοντας του μια αλήθεια που τον πονά. Έτσι χτίζουμε μία κοινωνία στο ψέμα. Ή ίσως όχι έτσι, μην τρομάζετε, αλλά σίγουρα με βάσεις όχι τόσο αληθινές. Μια κοινωνία που η μητέρα φοβίζει ψεύτικα το παιδί της για να κερδίσει την ηρεμία της, ένα σχολείο που δεν διδάσκει πολύπλευρα την ιστορία στους νέους, μία οικογένεια που προσπαθώντας να σε προστατέψει σου αποκρύπτει ότι ζεις στη ζούγκλα και καταστηματάρχες που προσπαθούν με κάθε τρόπο να σε ξεγελάσουν με μόνο σκοπό το κέρδος. Μια κοινωνία με πρωταγωνιστές υποκριτές σε κάθε επίπεδο της ζωής μας, τρέφει μόνη της ψεύτες πολιτικούς, γιατί πολύ απλά αν δεν ήταν έτσι δε θα κέρδιζαν την εύνοια μας.

Κανείς δεν έχει όρεξη και χρόνο για πόνο! Κανείς; Όχι. Τα παραπάνω είναι σκόπιμα κάπως δραματικά διατυπωμένα για να κάνουν αντίθεση με την περισσότερο αληθινή ζωή ορισμένων ανθρώπων που θεωρούνται αληθινοί, γιατί χωρίς πολλά λόγια, προσπαθούν, αγωνίζονται, κοπιάζουν για να φροντίσουν την οικογένεια τους, αγαπούν την δουλειά τους και προσπαθούν να βελτιώνονται συνεχώς. Αυτούς τους ανθρώπους, τους «τεχνίτες» σε κάθε επαγγελματικό και όχι μόνο χώρο, που με το μεράκι τους προοδεύουν τίμια, θεωρώ πως έχουμε ανάγκη. Αυτούς που ανυπότακτοι στο σύστημα συνεχίζουν να κάνουν τέχνη (τη ζωή τους), πληρώνοντας ακριβά την ανυπακοή σε αυτό.

Φύσιν αισιόδοξος άνθρωπος, δε θα μιζεριάσω άλλο. Δε θεωρώ ότι η κοινωνία μας είναι τελείως διεφθαρμένη, υπάρχουν πολλά φωτεινά παραδείγματα ελπίδας. Γι’ αυτό κυρίως είναι χρέος μας να κοιτάξουμε στον καθρέφτη πριν κρίνουμε ξανά τους άλλους, πριν τολμήσουμε οποιαδήποτε πράξη ή έκφραση. Οι άνθρωποι δεν είναι απλοποιητικά διαχωρισμένοι στους αληθινούς και στους ψεύτικους, μα θα ήταν καλό ανακαλύπτοντας την αληθινή μας πλευρά να καταλάβουμε τι πραγματικά θέλουμε να κάνουμε, ποια τα όνειρα μας, σε τι κόσμο θέλουμε να ζούμε, σε ποιους επιτρέπουμε να καθορίζουν τη ζωή μας και όλα αυτά, τα απλά, από τα οποία ο γρήγορος ρυθμός της ζωής συχνά μας κρατά σε απόσταση.

Κάπως έτσι, θα ήθελα να σας καλωσορίσω κι εγώ σε τούτο το «μπλογκ» που προσπαθεί να εκφραστεί ελεύθερα κι αληθινά, οπότε συγχωρέστε του αν καμιά φορά μιλήσει σκληρά, αν δε σας χαϊδέψει τα αυτιά και επισκεφτείτε το πάλι..

2 Σχόλια

  1. »Δύσκολα προσεγγίζεις κάποιον λέγοντάς του αλήθεια που πονά».» Έτσι χτίζεται μια κοινωνία μέσα στο ψέμα». Αυτές οι δύο φράσεις δυστυχώς συνοψίζουν το υπόβαθρο πάνω στο οποίο στηρίζεται,δυστυχώς,η κοινωνία στις μέρες μας. Αντί να προσπαθούμε να δώσουμε λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στις μέρες μας,λέμε ψέματα μεταξύ μας,νομίζοντας πως έτσι ξεγελάμε ακόμη και τους ίδιους μας τους εαυτούς. Αλλά όπως η φωτιά φουντώνει με τον αέρα και κατατρώει καθε σπιθαμή δασικής έκτασης,έτσι και το ψέμα κατατρώει τα βασικά θεμέλια μιας κοινωνίας : τη συνοχή και την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Η ψευτιά αντέχει στην πάροδο των χρόνων. Όταν όμως αποκαλυφθεί,ο κυκεώνας των αποκαλύψεων δεν αφήνει τίποτε στο διάβα του. Γι’ αυτό προσέξτε…..

  2. Στο κείμενο σου «Πράξεις και λόγια συχνά δεν ταυτίζονται, με αποτέλεσμα την παραβίαση της ηθικής ή την ασυνέπεια προς το κοινό. Όμως σε τι ενοχλεί αυτό; Αφού η ηθική μπορεί να θεωρηθεί καθαρά υποκειμενική, γιατί να παιδευόμαστε με τέτοια θέματα, ακόμα και αν όλα όσα λέμε δεν είναι αλήθεια ή η ακριβής αλήθεια; Εξάλλου είναι πολύ δύσκολο να προσελκύσεις κάποιον για οποιονδήποτε σκοπό, λέγοντας του μια αλήθεια που τον πονά. Έτσι χτίζουμε μία κοινωνία στο ψέμα. Ή ίσως όχι έτσι, μην τρομάζετε, αλλά σίγουρα με βάσεις όχι τόσο αληθινές.»,πρεπει να πω ότι μου φαίνεται οτι δραματοποιείς λίγο τον όρο «ψέμμα»! Τόσο η αλήθεια, όσο και το ψέμμα σαν όροι εχουν μια απολυτότητα στο κείμενο σου, που στα πλαίσια της κοινωνίας δεν ειναι αποδεκτή! Και αυτό, γιατί σαν αξίες, είναι απόλυτα συνυφασμένες με την ανθρώπινη φύση! Στον κόσμο υπάρχουν τόσες αλήθειες, όσοι και άνθρωποι, ενώ τα ψέμματα ειναι ακόμα περισσοτερα τους, άρα η θεώρηση σου εχει ουτοπικό χαρακτήρα! Γι’ αυτό, δεν πρέπει και δε μπορεί, να ταυτίζεται η ελευθερία της έκφρασης του καθενός με την μία καθολική αλήθεια(απο προφήτες και σωτήρες εχουμε ήδη μπόλικους).. Η ελευθερία της έκφρασης σου δίνει απλώς το δικαίωμα να ακουστει ΚΑΙ η δικιά σου «αλήθεια» και να αντιπαρεθεί με άλλες «αλήθειες», γεγονός που που αποτελεί,πέρα από ηθικές και συμπεριφορές, τη βάση της κοινωνίας μας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: