Ο AΠΟΗΧΟΣ ΜΙΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ

Σημ: Το παρακάτω κείμενο αναφέρεται στην, ξαφνική για πολλούς, υποψηφιότητα ενός ανεξάρτητου συμφοιτητή μας στις εκλογές για την ανάδειξη της επιτροπής που διαχειρίζεται την εκδρομή της Τεχνικής Γεωλογίας του τρίτου έτους.

Η απόφαση ήταν αυθόρμητη, και έγινε λίγες μόνο μέρες πριν την τελική ψηφοφορία, αλλά είχα πλήρη γνώση των ευθυνών που με περίμεναν. Είχα αποφασίσει ότι στην (απίθανη) περίπτωση που η επιτροπή κατέληγε να με περιέχει θα έδινα όσο χρόνο και κόπο χρειαζόταν ώστε να γίνει η εκδρομή όσο μπορεί καλύτερη. Δεν ήταν ένα πυροτέχνημα εντυπωσιασμού, όσο μια απόφαση να κινηθώ εκτός κανόνων, αυθόρμητα και με το χέρι στην καρδία, ώστε να απομυθοποιήσω όσο γίνεται ένα θεσμό και μια διαδικασία εκ φύσεως παραταξιακή. Αποφάσισα να μην παίξω με τους κανόνες της διαφήμισης ή της αυτοπροβολής, δίνοντας βάρος στη συμβολικότητα του εγχειρήματος: στην παρουσία ανένταχτου, ενεργοποιημένου κόσμου στις πολιτικές διαδικασίες της σχολής. Δεν ‘γνώρισα’ παραπάνω κόσμο από αυτόν που ήδη ήξερα, ούτε ‘κέρασα’ και έκανα πομπώδεις-ικετευτικούς λόγους προς τους πιθανούς ψηφοφόρους, περιοριζόμενος σε μερικά λόγια σε όσους γνώριζα καλύτερα, με συνέπεια η εφορευτική επιτροπή αλλά και φίλοι μου να χρειάζεται αρκετές φορές να…αναλύσουν τη φυσιογνωμία μου προκειμένου να καταλάβει ο κόσμος ποιος ήμουν.

Τα ρίσκα ήταν πολλά. Οι ταμπέλες που θα μπορούσαν να μου προσάψουν από όλη αυτή τη διαδικασία ήταν όλες πιθανές, προερχόμενες τόσο από την εύλογη δυσπιστία του κόσμου απέναντι σε κάτι μη τετριμμένο όσο και από τους ίδιους τους πολιτικούς κύκλους που δεν ήθελαν τρίτες δυνάμεις στην ανταγωνιστική τους δραστηριότητα. Η πλέον κλασσική θα ήταν αυτή της φανταχτερής, ‘ανεξάρτητης’ καθόδου του Μπουζιώτα με σκοπό να εξαγοράσει το ‘ρεύμα’ του σε κάποια φιλική του παράταξη στις προσεχείς εκλογές. Μια άλλη που ίσως προέκυψε στην πορεία ήταν αυτή των φιλικών επαφών με ‘φιλικές’ παραταξιακές δυνάμεις για να δημιουργηθεί μια ‘εναλλακτική’ τριπλέτα από δύο (ή έναν) παραταξιακό και εμένα, μια ‘ανίερη’ ένωση δυνάμεων. Έτσι θα μπορούσαμε να επωφεληθούμε και οι δύο, εγώ πουλώντας φτηνά τις ιδέες μου, και αυτοί κάνοντας αυτό που ξέρουν καλύτερα.

Η απάντησή μου στα όποια τέτοια λογοτεχνικά, συνομωσιολογικά αν θέλετε, σενάρια είναι αυτό που πάντα πίστευα για τα άτομα: ότι καθένας δεν κρίνεται από τις όποιες θεωρητικές παπάρες με τις οποίες καταπιάνεται, αλλά από τα έργα, από το ποιόν που παράγει, και, εν τέλει, από την πολιτική που ασκεί. Περιμένω λοιπόν τους δύσπιστους ή ευφάνταστους συμφοιτητές μου να παρατηρήσουν την πορεία μου και να κρίνουν από τις πράξεις μου και όχι από έτοιμα σενάρια ή θεωρίες.

Ο Καβάφης δήλωνε ευθαρσώς στην Ιθάκη του ότι δεν μετρούσε ο προορισμός αλλά το ταξίδι, ο μακρύς δρόμος μέχρι το τέρμα. Για εμένα ο προορισμός δεν μετρούσε εξαρχής · ούτως ή άλλως η όποια εμπειρία είχα εγώ στην οργάνωση εκδρομών ήταν μηδαμινή μπροστά στους παραταξιακούς συναδέλφους μου, οι οποίοι άλλωστε ‘ανδρώθηκαν’ σε πολλές εκπαιδευτικές εκδρομές παρατάξεων, καθώς και στην εκδρομή της Υδρολογίας. Το ταξίδι ωστόσο, και ιδιαίτερα οι τόποι που θα συναντούσα σε αυτό, οι άνθρωποι, ήταν αυτό που μετρούσε. Ήταν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εμπειρία από κάθε άποψη, γιατί μέσα από αυτήν γνωρίζεις τον πολιτικοποιημένο κόσμο του έτους, τις απόψεις, το ήθος τους. Και, εν τέλει, μέσα από τον τελευταίο σταθμό – την αίθουσα της ψηφοφορίας-, αυτό το δωμάτιο-κιβωτό των ημιεπαγγελματιών συνδικαλιστών που εξέπεμπε παραταξιακή ραδιενέργεια* από χιλιόμετρα, βλέπεις καθαρά το λόγο για τον οποίο παλεύεις: για να περιορίσεις όλη αυτή τη σάπια διαδικασία της σύγκρισης δυνάμεων, την αναίτια παραταξιακή κόντρα επιβολής σε μια ακόμα δεξαμενή ψήφων (όπως κάποιοι τη βλέπουν).

Δυστυχώς, αυτή η κατάσταση δεν περιορίστηκε αρκετά, και ο θεσμός της επιτροπής παραδόθηκε ως ένα βαθμό σε αυτή την ανταγωνιστική παραταξιακή λογική. Ωστόσο, καθ’ όλη αυτή τη διαδικασία, υπήρξαν αρκετά θετικά μηνύματα, από τις τοποθετήσεις των ανένταχτων ατόμων στη συνέλευση μέχρι και τον αριθμό των ψήφων μου, ενδεικτικό του ότι έχουμε ξεφύγει πλέον από τη γραφικότητα της ανεξαρτησίας, και έχουμε δώσει εναύσματα και ερεθίσματα στον κόσμο για να σκεφτεί πιο κριτικά απέναντι στα όποια έτοιμα γεύματα και τις μασημένες τροφές της πολιτικής.

Η όλη διαδικασία ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη, διότι περιελάμβανε φίλους που δεν έπαιξαν με τους κανόνες, που δεν ανήκαν σε οργανωμένες πολιτικές ομάδες αλλά ενεργοποιήθηκαν και αγκάλιασαν εξαρχής αυτή την προσπάθεια. Περιελάμβανε, ωστόσο και συμφοιτητές μου που, παρ’ότι ανήκαν σε παρατάξεις, στήριξαν έμπρακτα αυτή την προσπάθεια, και με παρότρυναν να ενεργοποιηθώ και να διεκδικήσω, αντιστεκόμενα έτσι στη σκοτεινή πλευρά του πολιτικού σκηνικού, αυτή με τις πελατειακές-ανταποδοτικές σχέσεις, αυτή με τις παρατάξεις-οικογένειες και τις άρρηκτες κομματικές γραμμές και εμμονές. Εν τέλει, πλαισιώθηκα και στηρίχθηκα από άτομα που επιθυμούν να αλλάξουν τα όποια πολιτικά παρατράγουδα, και ελπίζουν να δημιουργήσουν ένα ώριμο, πολιτικό σκηνικό στη σχολή μας. Και για αυτό η προσπάθεια ήταν έτσι και αλλιώς επιτυχημένη.

Μπουζιώτας Δημήτριος

* Πηγή: Μετρήσεις του Χημικού Ινστιτούτου Αθηνών. Αποτελέσματα: Υψηλότατες Συγκεντρώσεις Ραδιενεργού Πασόκιου-72 και Ενεργού Δαπιτόνιου-63. Ισχυρές συγκεντρώσεις του καταλύτη Συνδικαλίτης-22, που επηρεάζει τις ραδιενεργές συμπεριφορές των άνωθεν στοιχείων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: